Xr.III. LUC.ANIUAE. — I. LUCANUS. — 2. DüRCUS. 



talrijk waargcnoincn dan itc nianiKtjcs, volgens Conielius met eene vcrlioudii)); van 1—4. 

 Op warme zomcravi>iulen , vooral van liall' Juni tot halt' Augustus, onmiiKlelijU na zonsonder- 

 gang, vliegt zij gedurende korten tijd, of 'wanneer liet zeer warm geweest is en onweder- 

 aclitig wordt, veel langer, met sterk 'gegons, tengevolge van de beweging der vleugels, en 

 nagenoeg in vertikalc liouding oui de toppen der liooinen. Vooral treft men ze in holle , vochtige 

 wegen, waar de wortels der lioonieu uit den grond komen. Het J vliegt minder dan het i 

 en zit niccr op de hoomcn. C.edurendc den paartijd vechten de mannetjes lievig met elkaar, 

 wat te bespeuren is aan de diep ingeknepen wonden die men dikwerf aan de dekscliilden <j( 

 andere declen van liet lichaam ziet aaugchracht. - De larven leven in den met aarde verinciigder, 

 molm van oude eiken i)» waarin ook de eieren gelegd worden. Zij schijnen 506 jaren 

 noodig te hebben alvorens volwassen te zijn. Volgens vun Frkkcii zmi zulks in het 5e jaar 

 plaats hebben, terwijl de kevers in luni van het"6e jaar uitkomen en na verloo|) van een 

 maand onaeveer sterven. Dom' gebrek aan voedsel worden vele larven niet bijzonder gr 



^ ... . _ • ; „.. I I ,.1 



Om te verpop|)cn maken de larven eene groote stevige, ruime cocon van houtkiiaagsei, ter 

 grootte van een kippenei, welker holte bij het <^ veel langer dan bij het J is, daar de mannetjes 

 met Inmne groote voorkaken daarin [ilaats zouden hebben, aangezien de kevers na volledige 

 ontwikkeling nog geruimcn tijd in hunne cocons verblijven; op de binnenzijde is deze cocon 

 zeer glad <• cervu. L. 



2. Dorcus Mac Leay. 



Sprieten gebroken ; met zeer smalle, kamvormige , ^-ledige knots, wier ie lid korter 

 dan de overigen is; het 2e en ^e knotslid aan liet uiteinde-, het cindlid geheel behaard. 

 Bovenlip duidelijk , breed, hoornachtig. Voorkaken iveinig uitstekende , met scherpen top en 

 daarachter met grootere en kleinere 'tanden ; bij het $ slechts matig grooter , krachtiger 

 ontwikkeld. Ac liter kaken lioornachtig , smal, penseelachtig behaard; de binnenlob bij het % 

 aan het uiteinde met een hoornhaakje. Kin groot en breed, de motidopening van onderen 

 geheel bedekkend. Tong in t^vee smalle, hoornachtige, behaarde slippen gedeeld; door 

 de kin bedekt. Oo^en grootendeels of bijna geheel door eene lijst van den elypeus door- 

 sneden. Halsschild niet tegen de deksehilden vast aansluitbaar. Mesosternum tusschen de 

 middelco.xae breed. Achterlijf met 5 sterniien. Voorschenen in beide seksen tamelijk 

 smal, aan de buitenzijde met vele tandjes , op de bovenzijde met eenige lijsten en langs- 

 groeven. Aehterschenen , doch naar gelang der soorten verschillend , getand. Tarsen op de 

 onderzijde lang geel- , het ^e en 4e lid meer in twee bundels behaard ; het cindlid op de 

 onderzijde kaal\ voor het uiteinde met een haarbundel ; onychium duidelijk. Bij het 

 $ de kop br ceder , met veel breederc bovenlip, breedere kin en veelal mei minder 

 dichte, diepe sculptuur dan bij het j. 



Van de 3 Europeesche soorten komt i in Nederland voor 2). 

 Zwart, het $ dof, het % eenigszins glanzig. Bij krachtige mannetjes de kop ongeveer zoo 

 breed als het halsschild, evenals het halsschild uiterst lijn gechagrineerd en lijn verspreid 

 bestippeld. Bovenlip breed, van voren recht afgesneden. Voorkaken iets korter dan de kop, 

 "ebooen, met gewonen top en in 't midden een opwaarts en naar binnen gericliten , stompen 

 tand." Halsschild ruim zoo breed als de dekscliilden, lijn en verspreid-, aan de zijden dichter 

 en iets kraclitiger bestippeld. Deksehilden iets grover, zeer diclit, eenigszins rimpelig-, vooral 

 bij het $ hier en daar in weinig duidelijke langsstrepen bestippeld^ Voorschenen in beide 

 seksen met vele tandjes.— Bij het % de kop smaller dan het halsschild, behalve de schedel 

 zeer dicht en grof bestippeld; bet voorhoofd in het midden met twee kleine, dicht aan- 

 eenstaande gladde bultjes. Bovenlip veel kleiner, iets uitgerand; bovenkaken zwakker, 

 voor het uiteinde met een kleinen tand. Halsschild zeer dicht en grof-, op het midden 

 iets meer verspreid bestippeld. Deksehilden even zoo dicht en iets sterker dan bij het $ 

 bestippeld. Middel- en aehterschenen aan den buitenrand, achter het midden , met een krach- 

 tiger ontwikkeld doorntjc dan bij het $. — Kleine mannetjes naderen in habitus meer de 

 wijfjes, vooral door de sterkere- en op kop en halsschild ook dichtere bestippeling; ook zijn 

 de voorkaken kleiner en de iniddemand is slechts weinig aangeduid of ontbreekt bijna geheel. 

 Lengte 17- 24 mm. (zonder de voorkaken). Kevers en larven in vermolmde eiken en beuken , 

 ook wel in wilgen. Gemeen in de omstreken van Maastricht, vooral in Juni en Juli. Ook 

 eenmaal bij Rotterdam en Nijmegen. Ik bezit een exemplaar dat, met verlies van eenige 



1) Weise vond de larven in lueiiifïlf in junpe slainnielji-s v:in I'o|iuliis li;i K;i ni i ti'i a . itii^;<MTr -i nicI'T Imut;; zij 



den niergkoker en de daaraan grenzende Innildeelen geheel uil. 

 i) Dit genus is vooral njk vertegenwoordigd in de iroiieu. 



