XLIII. LUCANIDAE. 



gewricht gelegen zijn, slcclits itc, van de vena interno-media tot liarc in de arca analis gelegen bijader 

 uittredende, korte zijtak steeds voorlianden is. Hij I.ncanus cerviis ligt liet gewricht iets voorbij 

 het midden; de vena cxterno-media is naar buiten slechts zeer Hanw concaaf"; de area externo-niedia 



niet breed, in het basale gedeelte met 

 cene korte terugloopende ader van de 

 vena scapularis en eene lange, bijna de 

 basis bereikende van de vena cxterno- 

 media. In het topgedeelte der area 

 externo-niedia bevinden zich cenige 

 straaladers, als: van af het gewricht 

 (vanwaar de voorrand nog over 

 eenc geringe lengte hoornaclitig is), 

 eene tweemaal llaiiw gebogen bijader tot 

 nabij het uiteinde; tusschen deze en 

 den voorrand is de pigmenteering ster- 

 ker, doch laat tegen het gewricht een 

 langwerpig-nütvormig veld vrij. Midden 



' ■■ ' 2 in de area externo-media loopt eene 



'■-•...._ _....-•■' korte bijader, voor de eene helft in het 



"3 basale-, voor de andere helft in het 



... ,., VI 1 I I /. ■ topoedeeUe; uit deze ontsjiringen als- 



'^ dan twee, tot aan den toprand diver- 



gcerende, takken. In de area intcrno-mcdia loopt, dicht langs de vena externo-media, eenc zwakke 

 bijader van af de basis tot op de hoogte van het gewricht en vcreenigt zich hier met baar topgedeelte. 

 De vena interno-media is gewoon gebogen, met .1 bijaders, van welke de beide eersten (als takken van 

 de vena cubitalis) in de area interno-media gelegen zijn, zonder de lioofdader of den achterrand te bereiken; 

 de .ie in de area analis als eene schnine dwarsadcr. De vena analis gewoon. De achterrand slechts 

 zeer flauw gelobd. — Prosternum tu.sschen de voorcoxae duidelijk en verheven (Lncanini), 

 of verzonken en zeer smalkantig (S i n ode n d ri n i). — Achterlijf met vijf stcrniten, bij Pla ty eer ns 

 nog een 6e stemlet. — Achtercoxac al of niet door eene voortzetting van het eerste stemlet gesclieidcn. 

 Alle coxae cylindervormig, sterk in de breedte geplaatst. Pooten (Pig. 63 II) meer of minder tot 

 graven of wegkrabben ingericht. Voordijen met eene haarvlck. Voorschenen gewoonlijk ceiiigsziiis 

 driekantig op de doorsnede, bij de mannetjes veelal verlengd, meestal tamelijk smal; op de bovenzijde 

 met of zonder lijsten of langsgroeven; aan den buitenrand met een verschillend aantal grootere ot 

 kleinere tanden, twee grootere aan liet uiteinde gewoonlijk vorksgewijzc met elkaar vergroeid. Achter- 

 schenen meer vierkant op de doorsnede; met enkele (3, 2 of 1), zeldzamer met vele, in rijen 

 gC|)laatste, dooniachtige tandjes, welke bij de wijfjes krachtiger ontwikkeld zijn dan bij de mannetjes; 

 zelden unihreken dezen, vooral bij mannetjes. Tarsen 5-ledig, gewoon. Klauwen gewoon , daartusschcn 

 met een meestal ver uitstekend, aan het uiteinde twee borstelharcn dragend, onycbium. 



De meeste I.ucanidae zijn zwart of bruin, hetzij glanzig of dof, eenige exotische vormen 

 en onze inheemsche Platycerus caraboides met metallische kleuren of blauw; zij zijn meestal, 

 vooral op de onderzijde, lijn behaard; bij sommige exotische vormen i) met schubjcs meer ol minder 

 dicht bekleed. 



De larven vcrtoonen veel overeenkomst met die der Sca rabae i da e; zij zijn lang, dik, 

 half-cylindervormig, gekromd, vetglanzig, kaaskleurig, doch vooral onderscheiden doordat het lichaam 

 in 't geheel geen of nagenoeg geen langere, dunne beharing vertoont, doch gedeeltelijk slechts met 

 bijzonder fijne, dicht staande, uiterst korte, opstaande of naar achteren gerichte borstelhaartjes bezet 

 is, en de anale opening overlangs en niet in de breedte geplaatst is; ook veriooncn de ringen geen 

 overdwarsc plooien. Kop hoornachtig, met een bovenlip. Voorkaken krachtig ontwikkeld; achtcrkaken 

 met twee, van wimpers of kleine doornen voorziene, lobben. Kaaktasters 4-ledig; kin met duidelijke 

 tong; liptasters 2-ledig. Geen ocellen. Sprieten 2) en pooten 4-ledig; met één enkelen klauw. Ikhalve 

 de kop nog 12 ringen, naar het schijnt soms 13 ringen, tengevolge der schijnbare of werkelijke 

 verdeeling van den laatsten ring. De 9 paren niet zeer groote , ccnigszins niervormige stigmata zijn 

 verdeeld over den eersten tlioracaalring en de eerste 8 achterlij fsringen. Zij leven achter schors, in 

 molm of in rottend liout, zoowel van doode als van zieke hoonien en verpoppen meestal in een 

 omhulsel uit hoiitknaag.sel vervaardigd. 



De kevers zwermen meestal 's avonds rond en voeden zich met uitvloeiende sappen van boomen 

 of leven in afgestorven liout; overdag zitten zij meestal verscholen ouder gevelde boomen; van 

 I.ncanus cervus werd ook beweerd dat zij andere insecten en ru|isen zouden verwonden om het 

 bloed op te likken. De mannetjes .schijnen over het algemeen talrijker te zijn dan de wijfjes. De 

 wijfjes graven zich diep in het hout om eieren te leggen. 



1) Bij licl lltaiiliaansclii' bciiiis l'lml iilulu s Mar l.rav, vooral Ijij hel <?. Im^mIhiIhI. up dr oinl«r/,ijili' ihi'iT ciiin cip lii' 



lioVfll/.ij(ltr. 

 :ï) Itij dr larven dt-r nii-l in Kiimpa v.Tl.-p.-nwuordind»- siih-l' diT Passalina>' /ijti d»* sprirtfii H-lcdip rii li.i %• poiiU-n- 



naar /.i'i*r verkurl. 



