XI -IV. ScARAIiAKlDAE. — ONrilCKLI.US. 13. ( )N lllOPIl AGUS. 43 



Oniticolliis Serville. 



Dit f^^ciiiis vertoont veel verwaiitscliap met O n I h op h a;^u s , vooral in den bouw 

 der monddcelen , doch onderscheidt zich door de, van cene x>'Oote knots voorziene, ^-ledige 

 s/'ricten , de volkomen , door cene lijst der wangen , middendoor f^cdcelde oo,i^en , het 

 duidelijke, langwerpige schildje en de meer gestrekte Ap hodiu s-achtige gedaante, 

 waarom dit genus den overgang vormt van de Coprini tot de Aphodiini. Clypeus 

 bij het S glad, aan weerszijden met cene ziaakke , scheeve , verheven lijn of bovendien 

 met een breed bultje op de voor hoof ds- lij n ; bij het ? van voren met t7vce of drie gebo- 

 gen , kielvormige dwarslijnen. Voorkakcn vliezig , aan de basis hoornachtig ; aan het 

 uiteinde der binnenzijde met franjes bezet. Eindlid der kaaktasters spoelvormig, langer 

 dan de twee voorcifgaande leedjes. Liptasters 2-ledig, het 2e lid veel grootcr dan het 

 \e , aan het uiteinde met lange , stijve borstelharen bezet. fPalsschild aan de basis, 

 vóór het schildje, met een langsindruk. Dekschilden met 8 langsstrcpen , van welke de 

 laatste langs den kantig verheven zijrand ; het uiteinde lang, afstaande behaard. Basis 

 van het pygidium niet gerand, de schijf met eciie glanzige plek. Voorschenen aan den 

 buitenrand met 4 tanden. 



Van de 5 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Bruingeel, de kop grooteiuletls, de schijf van het lialssciiild en versclieidcne vlekken op de 

 dijen en op de onderzijde bronzig-grocn; dekschilden niet eenige, gewoonlijk onduidelijke, 

 donkere langsvlekkcn. HaKschild groot, iets brccdcr dan de dekschilden, aan de basis niet 

 gerand, tamelijk lijn bestippeld; aan de zijden fijn hcwimperd. Dekschilden slechts aan den 

 naadhock met eenc haarpluim. Pygidiiun niet ecne donkere, gladde middenvlek, van voren 

 langer afstaande behaard. Clypeus' bij het $ glad, slechts aan weerszijden niet eene zwakke, 

 scheeve, verlieven lijn; bij het % met twee kielvormige dwarslijnen, van welke de voorste 

 soms met den llauw tiittjebogen voorrand versmolten is. Lengte 7-92 nini. In koe- en 

 paardcnincst; levenswijze als bij Aphodius. Niet inlandsch. In de Iklgische prov. Limburg 

 bij Genck; ook bij Leuven en "Hastière (Ilavipes F.) (fn 1 v us Guczc) 



13. Oiithophagiis Lalreille. 



Lichaam kort, gedrongen, ge-welf d , bovenop ecnigszins vlak gedrukt en meestal 

 ruw , raspachtig bestippeld. Kop bij het ê meestal slechts tnet eene, tot een hoorn uitge- 

 trokken, schedel-lijst ; deze is bij O. t au rus in t-wce langere of kortere , naar achteren 

 gerichte hoornen uitgetrokken , bij O. lemur als eene hoog opgerichte dwarslijst : bij 

 het ï in den regel met 2 du'arslijsten , ivelkc slechts zelden nagenoeg ontbreken \^. Oogen 

 niet volkomen middendoor gedeeld. Sprieten (j-ledig ; de cindknop iets samengedrukt , 

 rond, de eerste twee leedjes napvormig, nagenoeg even groot , het y eenigszins nier- 

 vormig, gedeeltelijk in het 2e opgenomen. Het bladachtige gedeelte der voorkakcn 

 grootendeels vliezig. Kaaktasters A,-lcdig , draadvormig ; het eindlid iets langer dan de 

 overige leedjes. Liptasters schijnbaar 2- ledig, daar het ^c lid slechts iets uit den top 

 van het 2e uitsteekt. Kin van voren iets uitgerand. Halsschild groot , met afgerondcn 

 achterrand en achterhoeken , volkomen tegen de dekschilden aansluitbaar ; gcivoonlijk 

 met eene gladde zijbuil ; de gerande basis in het midden hoekig uitgezakt, met inge- 

 drukt ; op de onderzijde zonder sprietgroeven ; bij het 5 veelal van voren in het midden 

 met eene dubbele buil, bij O. lemur in beide seksen met 4 bultjes, van welke de twee 

 middelste verecnigd zijn. Schildje zeer klein, bij gesloten dekschilden niet zichtbaar. 

 Dekschilden met 8 langsstrcpen , van welke de laatste langs den kantig verheven zijrand 

 loopt: in de eerste tusschenniimte , langs den naad, met eene enkele stippelrij. Pygidium 

 aan de basis fijn lijstvormig gerand. Poolen meestal tamelijk kort, de dijen in het 

 midden iets verbreed. Voorschenen op de buitenzijde met 4 duidelijke tanden ; aan het 

 uiteinde niet recht a f geknot , de eindt and naar voren meer of minder sterk uitstekend. 

 Achterschencn naar het uiteinde verbreed , aan den buitenrand bultig. MidJelschenen 



i) ü. a. ontbreekt bij de Zuid-KurujieesthL' O. Aiu)iit:ts Oliv. iii lifiiic sekM-ii de scliedel-lijst geheel. 



