XLIV. Scarahaf.idae. — 13. Onihoi'haous. — 14. Caccorius. — 15. Copris. 47 



sti|i|icllijin.Mi; lic tusscliunruiimcn vlak, nagenoeg in twee rijun liestiiipcKI. I'vgiilinin vcrspreiil 

 en vrij sierk liesüiipelil. Sprieten rooilgcel, de knüts zwartacinii;. I.engie 4^-5; mm. Zeer 

 verlireid, vooral in schapen mest; ook in aas en in mensclien-nitvvcr|)selen . . . 6. ovatus I.. 



14. Caccobius Tlioinsoii. 



JJlt jifftnis is zeer verwant aan O n i ho p ha,i,^ us , chxJi ondi-rschcidl zich doordat 

 het halsschild van voren, op de onderzijde, ecne ^^roote ,rondaehtige sprietxroef vertoont. 

 Voorschenen aan het uiteinde recht afyeknot , doordat de eindtand niet naar voren , 

 doch alleen naar buiten uitsteekt. Bovenzijde van het lichaam bij de Jiuropeesche soorten 

 glad, onbehaard, sterk lakglanzig , gewoon bestippcld. De eerste tusschenruimle op de 

 dekschilden , lani;s den naad, onregelmatig bestippeld of met twee stippelrijen. Liptasters 

 duidelijk yledig. 



Van de 3 Europeeschc soorten komt i /;/ Nederland voor. 



Glanzig zwart; twee vlekken op de dekschilden, de sprieten (_bchalve de zwarte knots), 

 benevens de pooten rood ol' geelrood; de voordijen gedeeltelijk zwart. Halsschild tamelijk 

 lijn en niet zeer dicht hesti|ipeld, aan de basis doorloopcnd gerand. Dekschilden met ondiepe 

 stippellijnen en verspreid bestippelde tiisschenriiimten. Pygidinm tamelijk lijn bestippeld. 

 Voorhoofds-lijst in beide seksen duidelijk, schedel-lijst bij het S iets sterker aangeduid dan 

 bij bet $. Bij het $ de voorrand van bet halsschild met 4 meer ol' minder duidelijke, stompe 

 bultjes; de eindspoor der voorschenen iets gekromd en stomper dan bij het ?; bij bet J 

 bet halsschild ellen. Lengte \\ — 7 mm. Op lussen zandgrond, op veeweiden, onder koe-, 

 paarden- en schapeniiiest. Uitshnteud bij Üosterbeek gevangen. In België bij Brussel, Luik 

 CU Ariuu; ook in Oldenburg en Westfalen 1. Schreberi L. 



15. Coi)ri,s Geoffr. (Fig. G.''. I). 



Lichaam hoog geicelfd, bij alle soorten glanzig zwart. Kop half-cirkclrond , mei 

 zeer breeden , van voren en aan weerszijden eenij^szins uitgeranden en omgebogen rand ; 

 ter weerszijden voor de oogen niet geheel recht afgesneden , tamelijk scherphoekig. Oogen 

 niet volkomen doorsneden. Clypeus bij het 3 met een langen- , bij het % korteren, veelal 

 aan den top uitgeranden hoorn. Sprieten ()■ ledig, met doorbladerde , geheel doffe, viltige 

 knots. Het bladachtige gedeelte der voor kaken grootendeels vliezig. Kaaktasters vrij lang, 

 draadvormig ; het eindlid zoo lang als de tivee voorafgaande leedjes te zanten, eenigs- 

 zins spoelvormig. Kin langwerpig, aan het uiteinde iets gebogen. Liptasters yledig ; 

 het ie lid veel langer dan het ie, beiden lang behaard; het y kleiner, onbehaard. 

 LLalsschild meestal bewapend, zonder basaalgroefje ; de achter rand volkomen tegen de 

 dekschilden aansluitend ; van voren op de onderzijde met meer of minder diepe 

 sprietgroeven. Schildje niet zichtbaar. Dekschilden met 9 langsstrepen , van welke de 

 laatste langs den kantig verheven zijrand loopt. Voorco.xae kegelvormig uitpuilend. 

 Voorschenen slechts met drie duidelijke tanden , de 4e in den regel slechts weinig aan- 

 geduid; middelschenen aan den buitenrand gekorven , zonder tand, zelden met eene 

 dwarslijst ; achterschenen op de buitenzijde met eene hooge dtvarslijst , overigens zonder 

 tand. Middelschenen met twee eindsporen. De eerste 4 leedjes der achtertarsen in lengte 

 en breedte afnemend, met sterk uitstekende, spitse buitenhoeken : eindlid smal , met zeer 

 kleine klamven. — Door tvrijving van het achterlijf tegen den scherpen rand der dekschilden 

 'wordt een eigenaardige , fluitende toon voortgebracht. 



Van de 3 Europeesche soorten komt 1 in Nederland voor. 



Onderzijde van den kop, de voorcoxae, de voordijen en de zijden van het sternmn rossig 

 bebaard. Sprieten roodbruin. Sprietgroeven ondiep. Voorsebenen met 4 tanden; de eerste 

 tand zeer klein, de anderen groot. Alleen de achtersebenen op de buitenzijde niet eene 

 dwarslijst. Bij krachtig ontwikkelde mannetjes de kuplioorn lang en spits, op de aclitcr- 

 zijde iets boven de basis met een paar tandjes; halsschild met drie groote,door twee diepe 

 groeven gescheiden , verhevenheden , van welke de zijdclingscbeu als spitse hoornen ontwikkeld 

 zijn, de middelste is lijstvormig, in bet midden uitgcrand, naar achteren met eene middcllijn, 

 naar voren steil afvallend en aan weerszijden van een spits bultje voorzien. Rij zeer kleine 

 mannetjes bet halsschild als bij de wijfjes en evenzoo bestijipcld; slechts aan den kleinen. 



