5© XLIV. SCARABAEIDAE. — 17. MeLOLONÏHA. 



seksen op de buitenzijde , achter het midden , met een klein lijstvormig uitsteeksel en 

 aan het uiteinde 7net 2 sporen. Tarsen tamelijk gestrekt , bij het i iets langer dan bij 

 het %; het ie lid der voor tarsen langer dan, en dat der middel- en achtertarsen nagenoeg 

 zoo lang als de 3 volgende leedjes. Klauwen in beide seksen met bijna recht uitstaanden 

 basaaltand. De penis der beide inheemsche soorten 7verd door Metzier- Tieffenbach afge- 

 beeld. — De soorten van dit genus zijn, zoowel in larventoestand als in dien van imago, 

 uiterst schadelijk. De kevers \) verschijnen iti het voorjaar , gewoonlijk in Mei {vandaar 

 de naam „Meikever") soms reeds in April ; dit duurt veelal nog tot in Juni. Gedu- 

 rende de avondsche7neri?ig zwermen de kevers rond , overdag en ^s nachts rusten zij op 

 boomen ; 's morgens en bij slecht 7veder ziet men ze , met aangetrokken poolen , los aan 

 boomen en heesters hangen. Zij vreten de bladeren 'can allerlei loof boomen 2) , ook uiel 

 de naalden van lor ken en sparren , doch niet die van dennen , van 'welke zij intusschen 

 de mannelijke injlorescenties eten ; soms houden zij zich ook op lage struiken en heesters 

 op. Waar zij in massa verschijnen , vreten zij de boomen geheel kaal. Meermalen ver- 

 toonen zich meikeverz7vermen, die vrij groote af statuten afleggen ; volgens Westhoff zou 

 zulks daarmede in verband staan, dat deze dieren hoogst 'waarschijnlijk uit cenc 

 streek komen , ■n'aar de overgroote tot ontwikkeling gekomen tnassa een samenleven onder 

 gunstige voorwaarden hinderlijk werd en zij daarom een ander terrein opzochten , waar 

 hetzij geen inheemsche generatie , of althatis geen generatie, ivelke rijk aan individuen 

 is, voorhanden was. 



Het % graaft zich bij voorkeur in muilen , humus-r ijken grond, vooral op open lig- 

 gende , onbeschaduwde terreinen , om eieren te leggen , ongeveer 2 decimeter , volgens 

 anderen 6 tot 8 centimeter, diep. Op den bodem van het gegraven gat 7iwrden de eieren 

 op een hoopje gelegd, doch, volgens Xavier Raspail , tiiet aaneengekleefd , zooals men 

 steeds meende ; een zelfde ? herhaalt zulks meestal driemaal , menigmaal ook viermaal ; 

 de eerste leg bevat het grootst aantal eieren ; het geheele aantal dat het 1 bij zich draagt 

 is ongeveer 80. Soms kruipen ook de mannetjes in den grond, nl. bij vochtig, koel 

 weder, om bij goed weder weer te voorschijn te komen. — De larve %mn Me lo lont ha 

 vul garis {„engerling, emelt of hemelt" ge?iaamd) kruipt na 4 tot 6 weken, volgens 

 Xavier Raspail na 22 — 25 dagen uit; zij is in deti beginne eenigszins cylindervormig , 

 tamelijk smal en kan snel loopen , wat later , tengevolge van de ont-wikkeling van het 

 zakvormige uiteinde vati het achterlijf, onmogelijk 'wordt ; witachtig , eenigszins kaaskleurig , 

 de ingewanden door het zakvormige uiteinde leikleurig doorschemerend ; kop roodgeel, 

 glanzig, fijn rimpelig; sprieten iets langer dan de i.'oor kaken , t^-ledig ; 'coor kaken aan 

 het uiteinde zwart, krachtig, lang, iveinig gekromd, geschikt om zelfs krachtige, 

 houtige wortels aati te grijpen; achterkaaks-lobben met elkaar vergroeid; kaaktas- 

 ters 4-, liptasters 2-ledig ; poolen lang, de voorsten iets korter dan de overigen, alleti 

 onledig, met een scherpen klaww aan het uiteitide , loelke aan de ~ooor- en middel poolen 

 vrij lang, aan de achterpooten kort is; boi'enzijde van het lichaatn met korte, spitse, 

 opgerichte haartjes en daart?isschen met enkele lange haren bezet; de thoracaal-tergiten 

 en die van het achterlijf tot en met het 6e in drie d'warsbulteti geplooid. — fn het eerste 

 jaar blijven de larven bijeen en voeden zich dan , volgens Ratzeburg , met rottende 

 bladdcelen en meststoffen in den grond ; zij groeien in het eerste jaar sterk in de lengte , 

 doch blijven slank; tegen den luinter graven zij dieper, in het voorjaar weer meer 

 nabij de oppervlakte, 'waar zij tot het ci?ide van September verblijven. In het tweede 

 jaar nemen zij in lengte en dikte toe en bereiken alsdan hare volle grootte ; nu ver- 

 spreiden zij zich meer , om zich in het derde jaar weder te vcrecnigen en dan van de 

 (zelfs houtige) 'wortels van heesters, loof boomen , alsook van die van kruidachtige planten 

 te leven , soms zelfs zoozeer dat van jonge boomen niets meer dan een stomp van den 

 pen'wortel overblijft en dezen bij den minsten druk omvallen. Tegen den 'winter kruipen 

 zij dieper in den grond dan 's zomers. Eenmaal in het jaar vervellen zij. In ons klimaat 



\) Oiiilreiit (Ir leveiiswijzf van oim- iiH-ilifviT-suorli-ii \yn- iiirii wal daarvan voor uni land inTJilit wurdl in df «I.andbuuw- 



dicrkunde» van br. J. Wticma Bos, lip dctd 188:ï. 

 3) Naurliel actiijnt nininier die van i'runus l*adus. 



