XLIV. SCAKAMAKIDAK. — 19. KhiZOTROCUS. 55 



De larven leven in den grond en voeden zich met de wortels van allerlei gi-assen , 

 ^srranen enz. De soorten leven op drog'e terreinen. De kevers zijn soms schadelijk aan 

 /loeiende granen en aan de bladeren van hoornen en struiken. De larve en pop van 

 R. solstitialis zijn door Frisch, die van ruficornis door Afiilsant , en de larve 

 tan rnfesccns door Per ris beschreven. 



Van de ± 80 Ruropeesche soorten komen 4 /;/ Nederland en i /// het aangren- 

 zend gebied voor. 



1 S|)riL'tcn y-Icclig (Suti-gcii. A 111 p h i 111 :i 1 1 11 s Muls.) 2 



Sprieten lo-lcclii; (Siib-gcn. R li iz u t rogiis i.sp.). Dc/.c soort is liltiiicr en n;inr verlioiuiing 

 korter en minder gewcll'd; in Uleiir eeiiigszins venimlerlijl;, stroogccl; JKilsschild gcwoonlijl; 

 met eene rooilhrninacluige miildenvlcl;; dcliscliilden met een evenzoo gcldcurden, breeden 

 l:ingsb;ind langs den naad, welke kleur zich veelal over nagenoeg de geheelc dekscliilden 

 uitbreidt; zeldzamer zijn lialsscliild en dekscliildcn geheel stroogeel; bij uitzondering vertoont 

 zicli nog op het halsschild, aan weerszijden van de raiddenvlek, eene groote donkere vlek. 

 Schildje bruinrood of bleekgeel; |)ygiiiiimi soms met eene donkere middcnvlel;. Halsschild 

 naar voren versmald, met iets zijwaarts uitstekende achterhoeken; vrij dicht-, in de tnssclicn- 

 ruiinten zeer lijn-, iets segrijnachtig hestippcld; onbeliaard, de zijrand niet alstaande-, de 

 voortand met opgerichte, lange haren hewiniperd. Dekschilden eenigszins dwarsrimpelig 

 bestippcld , met onduidelijke langsribben, met enkele opgerichte, korte haartjes bestrooid. 

 1'ropygidium dicht en üjn-, iiygidium grover en minder ijicht bestippeld. Sternuni zeer dicht, 

 lang, wollig, witgeel-, achterlijf slechts spaarzaam behaard. Voorschenen in beide seksen 

 3-tandig, de achterste tand zeer stomp en weinig duidelijk. Bij het ^ de blaadjes der 

 sprietknots lang, nagenoeg recht, slechts iets korter dan de rest der Sfirieten; achterdijen 

 op de onderzijde met lange, afstaande borstels bezet; achterlijf in het midden iets in de 

 lengte ingedrukt, de sternitcn elk met dwarsrijen van korte, half opstaande borstelharen. 

 liij het $ is het achterlijf wat meer buikig opgeblazen; sprietknots klein; de twee voorste 

 tanden der voorschenen wat minder scherp; achterdijen een weinig verdikt, acliterschenen 

 aan het uiteinde iets verbreed. Lengte 15 — 16^ mm. Uitsluitend bij St. Pietcr nabij Maastricht 

 aangetroflen; zij zwermt, vooral op wanne Mei-avonden, om struiken en loofboomen; 

 overdag zit zij dicht nabij den grond. In België bij Spa, IJpcren, Vlierniael-Roodt, Cannes 

 enz.; in de Rijnprov. bij Aken en Crefeld 4. aestivus Oli 



2 Clypeus alleen, of wel de geheele kop roodgeel, licht roodbruin of roodachtig-geelbruiu 



Dekschilden eenkleurig, stroogeel of roodachtig-gcelbruin, hoogstens de lijne naadrand 

 gebruind; langs den naad en over de schijf met meer of ininder duidelijke langsribben . . 3 



Kop geheel zwart. Dekschilden stroogeel, de buitenrand, het uiteinde en over den naad meer 

 of minder gebruind; of wel eenkleurig pekzwart of donker kastanjebruin; zonder diiidelijice 

 langsribben 4 



3 Clypens roodgeel, de buitenrand op den kant bruin; de rest van den kop zwartachtig of 



donker kastanjebruin. Halsschild Iiij het <?, vooral aan de zijden, niet korte, neerliggende, 

 witgrauwe beharing en bovendien, evenals het voorhoofd, alsmede het |)ygidiinii, niet lange, 

 opgerichte, vhikkige beharing; hij het 5 de neerliggende beharing aan weerszijden nog 

 meer tot een langsvccg verdicht en de opgerichte hcliaring korter en minder dicht; 

 gewoonlijk aan weerszijden en ook wel over het midden wat donkerder of bruinachtig 

 gekleurd. Dekschilden stroogeel, gewoonlijk met brninachtigen , lijnen naadrand; glanzig, 

 met vrij duidelijke langsribben, versjireid en tamelijk lijn bestippeld; met lange verspreide-, 

 langs den buitenrand met dicht staande borstelharen bezet. Bij het ^ alle stcrniten en de 

 achterrand der acbterdijen met grove stekelige borstelharen bezet. Lichaam langwerpig, 

 tamelijk gewelfd, bruin; sprieten roodgeel; pooten roodgeel, veelal zwart gerand; bovenzijde 

 grootendeels stroogeel. Halsscliild diclit en lijn bestippeld, met een Aanwen langsindruk over 

 het midden. Schildje dicht beliaard. 1'ygidium bij het $ fijn korrelig bestippeld, bij het $ 

 grof rimpelig; bruin met twee gele vlekjes, of geel met eene bruine middenstrook, of wel 

 geheel geel. Steriuim lang en dicht, afstaande, wollig, witachtig behaard. Sterniten kort, 

 neerliggend, witac itig behaard, welke beharing aaii weerszijden tot eene eenigszins drie- 

 hoekige vlek, alsmede aan den achterrand tot een witten zoom verdicht is. Bij het $ de 

 blaadjes der sprietknots ongeveer zoo lang als de rest der sprieten, naar het uiteinde gelei- 

 delijk verbreed en aan het uiteinde een weinig gebogen; voorschenen aan den buitenrand 

 gewoonlijk gaaf; de sterniten aan weerszijden van een doürloo|ienden langsindrnk 

 over het midden, alsook de achterrand der achterdijen niet stekelige borstelharen bezet. 

 Het ï is korter en meer gewelfd; de sprietknots kort; lialsscliild aan de zijden meer 

 afgerond; de pooten korter en krachtiger, de achterdijen iets verdikt, de voorschenen met 

 3 krachtige tanden, acliterschenen aan het uiteinde verbreed. Bij een gewoonlijk iets kleineren 



