58 XLIV. SCAKABAKIDAE. - HuMALOl'LIA. — 21. AnISOPLIA. 



zijn de voor la r SC n namoclijks lait;^er dan de schenen , hij het $ met verdikt klamvlid ; 

 achtertarsen lang en dun. Klamven aan het uiteinde gespleten , de buitentand smal en 

 spits, de binnenland breed en afj^estompt. Voorschenen kort, 2 tandig. — De soorten 

 vliegen over dag. 



Van de 10 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Zwart, weinig glanzig, met opgerichte-, bij liet $ op kop en lialsschild zwarte-, op de 

 onderzijde en de pootcn gcelgrijze beharing; hij het $ de gelieelc beharing geelgrijs. 

 DckschiUicn steenrood, de zijrand en de naad zwart, zelden (ab. c. atrata Foiircr.) geheel 

 zwart of wel schijnt de roode hand bruinachtig door; soms is eene gele schondervlek ol" 

 topvlek voorhanden, ook zag ik een exemplaar niet nagenoeg geheel roode dekschilden; 

 meer ol' minder, doch slechts weinig iriseerend en inet enkele opstaande haren; de epi|)leiiren 

 duidelijk gerand, met afstaande borstciharcn; met stipiiellijnen en vlak gewelfde, verspreid 

 hestippelde, tnsschcnrniniten. Ilalsschild sterk en niet zeer dicht bestitipcld, de basis duidelijk 

 gerand. Sprieten roodgeel, de knots zwart; tasters roodgeel; |iooten zwart, tarsen roodachtig, 

 lüj het 5 de borstelrij langs den buitenrand der dekschilden dunner. Lengte 5; — 7» mm. 

 's Zomers op lage bloeiende planten en tusschen gras; 's morgens, in Juli, hij zonneschijn 

 rondvliegend. Niet inlandsch. Bij hingen in Hannover, ook in Oldenburg en Wcstfalen. De 

 larve en pop zijn door \ambi-u beschreven (ruricola 1".) 



IX. Tribus Rutelini. 



21. Anisoplia Serville. 



Sprieten cf-ledig; ?net yledige , bij het i grootere, knots. Clypeus naar voreti plaat- 

 vormig verlengd en versmald, eenigszins snuitvormig , aan den top wederom verbreed 

 en kantig opgebogen , als het ware het begin van een hoorn vormend. Bovenlip op de 

 onderzijde van den clypeus , achter het uitstekend gedeelte gelegen , ci,f gerond. Voorkaken 

 met afgerond uiteinde , naar binnen in een langen , spitsen tand verlengd. De buitenlob 

 der achtcrkakcn met 6 zeer lange, scherpe , gekromde tandjes. Onderlip lang, van voren 

 breed uitgerand ; de zijden , voor het uiteinde , wat ingelwgen ; bij het i dicht gebaard. 

 Eindlid der kaak- en liptastcrs langwerpig, eenigszins cylindervortnig. Halsschild 

 smaller dan de dekschilden , aan de basis gerand. Dekschilden bovenop tamelijk vlak , 

 met een meer of minder ver doorloopenden , smallen , vliezigen zoom. Alle sterniten 

 vrij. Poolen krachtig ontwikkeld. Voorschenen aan het uiteinde 2-tandig. Achterschenen 

 in het midden meer of minder verdikt, op de buitenzijde met twee, soms onduidelijke , 

 scheeve d~d'arsrijen van korte, dicht aaneenstaande borstelharen ; aan het uileinde met 

 een krans van korte, stijve borstelhaartjcs ; met twee eindsporen. Tarsen iets samen- 

 gedrukt, met twee duidelijke, ongelijke klauwen; aan de voor tarsen de grootere ge- 

 spleten. Bij het S de buitenklauw der voorlarsen vergroot . hetzij verlengd of verdikt ; 

 bovendien is hel S nog te herkennen aan de krachtiger poolen en het slankere achterlijf. 

 Het 2 der meeste soorten vertoont eene meer of minder ontwikkelde langshuil aan den 

 zijrand der dekschilden. — De soorten leven aan grassen en vooral op bloeiende rogge, 

 waarvan zij de helmknopjes afvreten. Soms verschijnen zij in massa en zijn dan 

 schadelijk. — De larven leven ivaarschijnlijk van graswortels , ivlgens Bouché zouden ze 

 meststoffen eten. Over de larve van A. segetum geeft Bouché eene korte mededeeling. 



Van de ± 40 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Dekschilden langs den zijrand met stijve borstelharen bezet; roodachtig-geel, bij het $ een- 

 klenrig, bij het J met eene donkere scutellairvlek. Lichaam overigens lichter of donkerder 

 metallisch-groen; sternum dicht, vlokkig-, achterlijf neerliggend, witgrauw behaard; kop en 

 halsschild gewoonlijk meer geelachtig-, vrij lang, zacht en opgericht-, de dekschilden lijn-, 

 doch om het schildje en langs de zijden dichter behaard. Halsschild duidelijk smaller dan de 

 dekschilden, weinig korter dan breed, van af het midden naar voren iets versmald; niet 

 nagenoeg rechte, iets afgestompte, achterhoeUen; dicht bcstip|>eld, aan weerszijden nabij 

 den zijrand met een kleinen, gladden bult. Dekschilden dicht en eenigszins rimpelig bestip- 

 pcld, onduidelijk gestreept; cid;elc tussclienruiniten llauw verheven. Bij het $ is de grootere 

 klauw der voortarsen lang, iets gekromd, smal en scherp, wanneer hij teruggeslagen is tot 

 aan het 3e tarslid reikend; de kleinere ongeveer \ of \ zoo lang als de grootere. Lengte 

 8j — II mm. In diluviale zandstrckcn. Zij verschijnt in het midden van Mei aan roggearen; 



