6o XLIV. SCAKAUAEIDAK. — 22. Pil YLLlJl'KK IH A. 23 ANOMALA. 



op ilic van ilcn meikever gelijkt, leeft aan de wortels van allerlei liccsiers, struiken en zelfs 

 jüiif^e lioonien als sparren , welke zij tot aan den stam afknaajjt. Op zeer warme zomerdagen 

 zwermen zij in massa over grassen. In Nederland wordt zij „Johannes-, tuin- of rozen- 

 kcvertje" genoemd. De donkere aberraties komen weinig voor . ' i. horticola I, 



23. Auoiiialii .Siuiiuiielle. 



Sprieten lyledig , met ^-liladi^i^e , hij het S ^''ooterc , knots. Clypcus van voren recht 

 afxekiwt of Jlamo iiilgerand , met stompe hoeken en iets opgerichten buitenrand. Bovenlip 

 tnet fijfien , terii^^i^elwgen , iets iiitxcranden voorrand. Eindlid der kaaktasters stomp 

 toegespitst. Lichaam omgekeerd-eirond , gelijkmatig geroelfd , van boven glad, meestal 

 levendig gekleurd. Ilalsschild volkomen tegen de dekschilden aansluitend , van af de 

 basis naar voren versmald ; aan de basis al of niet of slechts aan weerszijdeti duidelijk 

 gerand; meestal onbehaard. Dekschilden gewelfd, naar achteren meer of minder 

 afgerondverbreed ; aan den buitenrand Jijn vliezig gerand. Mesosternum , tusschcn de 

 middelco.xae , vlak en verzonken. Achtcrpooten veel krachtiger ontwikkeld dan de voor- 

 pooten ; achter dijen dubbel zoo breed als de voorsten , met sterk afgcronden , meestal 

 scherpen, geranden voorrand; voorschenen 2-tandig ; achter se henen meer of minder 

 verdikt, aan de buitenzijde met twee schecvc rijen van korte , half opstaande borstelharen, 

 aan het uiteinde met een krans van dicht opeenstaande , korte, stijve borstelharen. 

 Klau7i'en , hetzij allen gewoon (Sub-gen. Rhombonyx Hope), of -luel de grootere klauw 

 aan voor- en middeltarscn (Jen minste bij het i) gespleten ; het onychium kort , met een 

 langen eindborstel. Bij het S de voor klauw grooter en breedcr dan bij het ?. De 

 soorten van dit genus leven van bladdeelen. 



Van de 15 Ruropeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Onderzijde, met de pooten , donker bronskleurig, meestal iets grocnaclitig, soms iets rood- 

 koperkleurig; kop en lialsscliild gewoonlijk fraai groen, de dekscbilden zeer veranderlijk in 

 kleur, meestal stroogecl met groenaeiitigcn weerseliijn. Bij stroogele dekscbilden is bet 

 lialsseiiild meestal aan den zijrand meer lA' minder breed geel gezoomd QFrisc/:ii V, = ab. c. 

 margbiala Scliilsky), of bovendien met twee gele vlekken op het pygidium (ab. c. */n',i,''(V.'/«/(.( 

 Schilsky), of ook nog de schijf van het halsschild en de zijden van het achterlijf geel 

 gevlekt en de voordijen met gelen bovenrand, soms bet pygidium geheel geel (ab. c. *;H(ïc«/rtM 

 SchilskyJ. liij ab. c. "hiimeralis Schilsky het halsschild geheel groen, de dekscbilden groen- 

 ol blauwachtig en het gedeelte om de schouderbuil meer of minder uitgebreid geelachtig, 

 liij ab. c. 'cuenilesceiis Schilsky de geheele bovenzijde donkerblauw, bij ab. c. biculor 

 Schilsky het halsschild groen en de dekschilden blauwachtig. ISij ab. c. virescciis Schilsky 

 het halsschild geheel fraai groen (zeer zelden met geringen roodkoperkleurigeu weerschijn), 

 de dekschilden van dezelfde kleur of meer blauwgroen of donkergroen O"'" 1'ayk). lÜj ab. c. 

 ciiprea Westb. zijn halsschild en dekschilden roodkoperkleurig, de dekschilden met rood- 

 koper- ol' roestklenrigcn nictaalglans. Onder de cenklecirige aberraties zijn de mannetjes meestal 

 blauwachtig, de wijfjes groen; gclieel groene mannetjes scliijnen zeldzaam te zijn. Sprieten 

 roodgeel, de knots zwart. Halsschild onbehaard, de basis geheel ongeratid; zeer dicht, 

 eenigszins dwarsrimpclig bestipiield. Schildje zeer dicht bestippeld. Dekschilden met stippel- 

 lijnen, de smalle tusschenruimtcn eenigszins verheven en spaarzaam bestippeld; de eerste 

 breede tnsschenruinue dicht bestippeld. 1'ygiiliiun dicht dwarsrimpclig bestippeld, behalve aan 

 het uiteinde en aan de zijden, onbehaard. Buiienklauw der voor- en middeltarscn in beide 

 seksen gespleten, lüj het iets kortere, breedere $ de gespleten buitenklauw der voortarscn 

 verbreed. I.cngte 10-135 '"i"- (■emeen in Jirni en Jidi, vooral in duin- en heidestreken, 

 op allerlei struiken en lage planten, ook op elzen, wilgen en dennen. Zij vliegt op warme, 

 zonnige dagen rond. De groene aberratie komt meer bepaaldelijk in de diluviale streken 

 voor, zeer zelden in de duinen; blauwe exemplaren zag ik nog niet uit Nederland. De 

 larve en pop zijn door Frisch en Schtiidte beschreven; volgens sommigen zou de larve ook 

 in mest leven (1'riscbii F., julii I'ayk.) i. aenea de G. 1) 



1) Ik iK'lwijri'l ïi'iT lirM voorkomen cIct iiiwr in Ziiiilchjk-Miilili'l-Kuropa vuurkonu'iiilv A. ulil 011^-1 Kr. Imj lilaiikiiil.irflii- 

 en I^cl in Bdgii'; dt'ce 'n gemakkelijk niet ,1 e 11 en te verwarren. 



