XI, IV. SCARABAEIDAE. — 26. ClCTONIA. 65 



iiiticriiiul en iiiccr iipscriclit. II^ilssclnK! in het niicUIen verspreid-, :K\n ile zijden diclner, 

 "rover en meer rimpelig licsüppeld. Uelcschilden viij dicht met gelialveerde navelstippcls 

 hczct; met twee, minstens van achteren, meer ol' minder diiidelijUc langsribhcn over het 

 midden, en met duidelijke, veelal talrijke, lijn wit viltig behaarde dwarsvlekjes, van welke 

 eene smalle, liandvormige dwarsvlek achter het midden vooral in 't oog valt; hij het <J langer-, 

 hij het S korter, witachtig, dini hcliaard. Sternitcn ongcvlekt ol' aan weerszijden van de hasis 

 met kleine witte vlekjes. 1'Vgiilium dicht du-arsrinipelig, met 2, zeldzamer 4 kleine, witte vlekjes; 

 hij hei $ aan het uiteinde met een grocTje. Middel- en aciucrschenen met een spitsen midden- 

 tand. Mannetjes hij welke de bovenzijde, vooral de dckscliilden , opvallend lang behaard 

 zijn werden als piUffcra Muls. gednid." Lengte 15—21 mm. Gemeen op allerlei bloeiende 

 planten als: Spiraea's, Sambiicus, Crataegiis, Corniis sangninca, linden, rozen, 

 Rnbns, distels enz.; ook wel aan uitvloeiende boomsappen. De larven in vermolmd hout 

 van bolle boonien o.a. van wilgen, ook in bladaarde; liet voorkomen in de nesten van Form ica 

 berust in den regel o|) eene verwisseling met cnprea, ofschoon volgens iraxmami zidks 

 toch bij uitzondering plaats vindt '• aurata L. 



Mesosternale voortzetting vlak, naar voren verbreed, door eene gebogen dwarslijn van het ineta- 

 stermim afgescheiden, liasis van het halsscliild niet hewimperd. Clypeus reclic afgeknot of slechts 

 de opgerichte rand in het midden uitgerand (Sub-gen. P o t o s i a Muls.). Bovenzijde niet behaard. 2 



De scheriïkantige randlijn van het lialsschild loopt tot aan den voorrand onafgebroken, 

 duidelijk door. Achterlijf bij liet ^ zonder indridc over het midden S 



De scherpkantigc randlijn van liet lialsschild verliest zich nabij den voorraml. Achterlijf bij 

 het <? met een duidelijken indruk over het midden (1'a c h n o tosi a Reitt.). Deze sooi-t is veel 

 grooter en plomper dan aiirata. Onderzijde en vooral de nictathorax meer of minder 

 donker, groenachtig-bronsklenrig, de bovenzijde donker bnuii-bronskleurig, sterk glanzig. 

 Clypeus van voren nagenoeg recht afgeknot en ccnigsziiis opgericht. Malsschiid over het 

 midden uiterst lijn en verspreid-, aan de zijden dichter en grover (met halvemaan-vormige 

 stippels) bestippeld; met enkele witte vlekjes. Dckscliilden met talrijke, kleine, dunne, iets 

 "ccolfde, witte vlekjes, welke op de voor en achterzijde van een discoidalen indruk dichter 

 op'eenstaan; een dezer vlekjes is /" -vormig gebogen; in dien indruk en langs den zijrand 

 bevinden zich halvemaan-vormige stippels of gehalveerde navelsiippcls. 1'ygidium diclit dwarsrim- 

 pelig, met witte schubvlekies.'steriinm en onderzijde der voorcoxae, alsook de dijen, dicht 

 geef behaard; sterniten aan weerszijden niet een geelaclitigen haarbundel en gewoonlijk met 

 twee rijen witte dwarsvlekjes. Mesosternale voortzetting sterk verbreed, vlak, glad, van 

 voren afgerond. Middel- en acliterschenen, nabij het midden, met eene kleine, schuine 

 lijst. Achterlijl' bij het ^ met een vlakken langsindndi. Lengte 21—24. """• '" ^'^<- miJ'len 

 van den z<imcr, vooral aan uitvloeiende sappen van eiken cu wilgen. De larve in ver- 

 molmd hout dezer boomen; ook in kersenboomen, en, volgens ll'asmanit^ bij uitzondering 

 in mierenncsten. Uitsluitend gevangen bij Brammen en Wageningen, alsook bij Rlicdcroord 

 op aiianaskassen. In Westfalen en in de Rijnprov. bij Crefeld en Diisseldorf. In België bij 



Yvüir zou eene zwarte aberratie gevangen zijn 3- marmorata F. 



, Dckscliilden vrij dicht met groote, halvemaan-vormige stippels of gehalveerde iiavelstippcis bezet; 

 achter het midden, nabij den naad, met een incer of minder duidelijken langsiiulruk, welke in 

 den regel dichter en sterker, gedeeltelijk langsstrepig , bestippeld is. Ouder- en bovenzijde^ 

 meestal wit gevlekt. Schenen met eene witte knievlek. Pygidium dicht eii tamelijk grof 

 dwarsrimpelig'; gewoonlijk wit gevlekt; bij beide seksen gewo(ni. De opgebogen voorrand 

 van den clypeus in het midden duidelijk uitgerand. De zijrand van het lialsschild in bet 

 midden of van achteren brecder dan vaii voren gerand. Deze zeer veranderlijke soort komt 

 in ons gebied slechts onder ién vorm i) voor, bij welke de dekschilden van witte dwar.s- 

 vlekken en gewoonlijk ook het lialsschild, naast den zijrand, van minder duidelijke witte 

 vlekjes voorzien is; soms zijn de witte vlekjes weinig ontwikkeld of ontbreken geheel 

 (ab. c. 'obscnra And.); deze heeft den habitus en gemiddeld ook de grootte vau au rata. 

 Bovenzijde cdijl'groen , de onderzijde en soms ook de bovenzijde met roodkoperklcnrigen of 

 purperachtigen schijn, lialsschild over het midden dan eens meer verspreid-, dan eens dichter 

 bcstipiicld. Mesosternale voortzetting lijn, doch duidelijk bestippeld, van voren, op het 

 afvallende gedeelte, dicht behaard. Achterrand der achterdijen hewimperd. Sterniten meestal 

 aan weerszijden met eene witte vlek. Lengte 14J — i8mm. Niet zeldzaam in de diluviale 

 streken op allerlei bloeiende planten. De larven en poppen veelvuldig bij Formica riifa 

 en pratcnsis, volgens IFasmaini bij uitzondering ook bij Formica sanguinea en 

 Lasius fuliginosus, gewoonlijk diep in het nest; volgens Sajti leven zij ook in mcst- 

 hoopen. Geheel ongevlekte exemplaren zag. ik nog niet uit Nederland; deze komen, naar 

 het schijnt, in Westfalen voor (aenca Gylh., Iloricola llerbst) 2. cupre* F. 



t) In Ziiicli'hjk en ()cj.slulijk Eiir.i|i;i i'ii vuunil iii cli' Alpvu küinl ecu rjs mcliill 

 brslipiii'ld, pi-li".-l üf .lapi-iuii-K p.-lipcl üiiBeïl.'kl. /.i'.T ïcraniiurlijk lil kli-iir i-ii 

 ook ond.reckl di- kiiii-ilirk. Vulsens den Cal. Cul. Kur. v. Ihijdcn . IWilUr en We 



