XLIV. SCARAHAEIDAE. — 30 TrICIIIUS. 69 



achter het midden , of deze loopt aan den binnenkant in een meer of minder scherpen , 

 doornachtigen tand uit. Eerste voortarse?i-lid j^^ebogcn en naar buiten iets tiit^t^etrokken , 

 bij het i ian^^er , bij het S korter dan de eindspoor der schenen. Het ^eheele lichaam , 

 behalve de dekschilden t^die slechts enkele korte haartjes vertoonen^ , meer of minder 

 lang , vlokkig behaard. Zwart, de dekschilden geel met drie sioarte dwarsbanden , van ïcelke 

 de voorste veelal alleen aan den schouder is aangeduid. Bij het i de voorschenen 

 smaller dan bij het 9, de tanden kleiner en meer af oaarts gericht ; achtertarsen langer 

 dan de schenen, bij het ? ongeveer roen lang. Merkivaardig is, dat bij de wijfjes 

 meestal het midden van het halsschild afgeschoren is , wat een ge^'olg is van hei afbijten 

 met de voor kaken tijdens de par ing, 7vanneer het $ op het ? zit ; de bctceken is daarvan 

 is niet bekend. — De soorten leven op injloresccnties ; de larven in vermolmd hout van 

 loofboomen, o. a. van elzen en berken. — De larve van T. fasciatus is door Nörd- 

 linger, de larve en pop 'ran gallicns door Per ris beschreven. 



Van de 5 Europeeschc soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Di; dwarslijst, voorbij het inuiikii, o|) de boveiizijJc lier iniiiilclschcncii, n;iu ilcii binneiil;;iiu, 

 in een "meer of iiiiiuler scherpen, doornachtigcn t;uul uitloopemi. Pvgiiüuni bij het $ aan 

 liet nitcindc duidelijk nitgerand, aan weerszijden van de nitrandini; ccnigs/.ins hoekig nit- 

 stekend. Anale sterniet niet nitgerand. De zwarte dwarsband langs de basis der dekschilden 

 meestal onafgebroken over liet schildje doorloopend, in welk geval de zwarte middenband 

 normaal (ab. c. succ'inctus F.) of sterk verkort is (ab. c. •i/;VH£"( RossiJ; bij ab. c. ♦ifK/6'//rtr(> 

 Kr. is de bavaalband breeder en in bet midden (bij het sciiildje) driehoekig uitgetrokken; 

 zelden stoot de achterhoek van de scntellair-vlek met den voorhoek van den zwarten mid- 

 denband samen. Hij ab. c. interruptits Muls. is de zwarte basaalband onderbroken en bestaat 

 uit afzonderlijke,' gedeeltelijk inecnvloeiende vlekjes; bij deze is de niiddenband normaal 

 Qnulgans Rossi), of verkort, met eene afzonderlijke stip van hmwm (^Fahricn Rossi), of 

 wel gewoon, doch sterk verkort (^'abruptus Rossi). Bij ab. c. *ilnbuis Mnis. is de zwarte 

 basaalbaiul tot eene schondervlek gereduceerd; bij deze hangt de zwarte middenband aan de 

 zijden met den topband door eene breedc, zwarte verbinding samen Q'cummutatiis Rossi), 

 oi' begint de zwarte niiddenband naar binnen met eene kleine, afzonderlijke, zwarte stip 

 ijahhn-riatiis Muls., Erkhsonii Rossi), of wel is hij sterk verkort (*/;h/c/«'//hj Rossi). Nog 

 komen exemplaren voor, bij welke de zwarte kleur der dekschilden zich meer en meer 

 nitbreidt; bij ab. c. 'ilivisits Muls. bangt de zwarte middenband in het midden met den 

 topband samen 1). Bij ab. c. 'Beckersii Schilsky vloeien de twee achterste zwarte banden 

 tot eene grootc vlek ineen; daarbij blijft tnsscben deze en de doorloopende zwarte basaal- 

 band slechts eene smalle gele baiid over, welke aan weerszijden, nagenoeg tot aan bet 

 uiteinde, een lijnen tak uitzendt; naad en schildje zwart. Niet zelden ziet men bij exem- 

 plaren niet zwarte scboudervick eene roodbruinacluige vlek om bet schildje, welke zelden 

 zoozeer naar achteren verlengd is, dat zij met de zwarte vlek van ab. c. sa:tc-lluyis over- 

 eenstemt. Nog zijn exemplaren bekend, bij welke op den voorsten gelen dwarsband een 

 roodbruinen middenband is aangeduid. Beharing witgrauw of (vooral op het halsschild) geel. 

 Bij het J aan de zijden van bet halschild, tusscben de beharing, met (ab. c. *bimaculatus 

 Gebl.) of zonder geclachtig-wit bescluibd vlekje; veelal is de geheele zijrand wit beschnbd, 

 zelden nog bovendien aan weerszijden eene witte stip (ab.c. '/;//>K«cfrt<Ki Kr.) 2). Bij het r? de 

 buik zonder schnbvlekken; bij ab'. c. *sibiricus Reitt. daarentegen het voorlaatste sterniet met 

 twee kleine, geelwit bescbubde dwarsvlekkcn. Lengte 11J- — 14 mm. 's Zomers op bloeiende 

 U m bel 1 iferen, Spiraca's en andere inflorescenties. Deze, vooral in bergstrcken van 

 geheel Europa zeer gcmeene soort werd uitsluitend, in weinige exemplaren, bij Maastricht 

 en Vlodrop iii IJmburg gevangen. Ook in België (Vlicrmael, Canne) en in het aangrenzend 



Duitsch gebied. De larve in verschillende boomsoorten 1. fasciatus I.. 



De dwarslijst, ver voorbij liet midden, op de bovenzijde der middelscbenen , niet tot een 

 scherpen tand verbreed. 1'ygidinm bij het 5 aan het uiteinde niet nitgerand. Dekschilden 

 zonder geheel doorloopendcn , zwarten basaalband. De wijfjes aan de zijden van het hals- 

 schild met geelaclitig-witte schnbvlekken, de manneijes niet; ook vertoonen de wijfjes eene 

 kleine, uit witte schubjes bestaande vlek aan de zijden van het metasternnm 2 



1) lil I-Vnokrijk kumen huk kli'areii-abiTr.lies voor, bij Wfiki' o. a, ilc zwarlo iiiidilciiband iliMi naad Vülkoiuoii brrcikl 

 ()ini/c)ii'(0(as Muls); of divi' vcrbrpedl Mi naar Vuren en naar builen en bereikt ioodoenJe di> seboiiderbuil, lerwijl liij 

 lieli aan de binneniijde naar aebleren lot nabij den naadlop verb-np;! (o(.;n;i(//.< Muls.). Noj; iijii buiten ons sebied exeiii- 

 plaren waarpenonien. blj welke de zwarte kleur der dekseliilden ioo£eer de overband lieell , dal up elk sb-ebls twee pe.e 

 vlekken aelUer elkaar voorbandiMi iljn li-iiiaculatlis Kr); van de/e Iwee kan nop de aeblersle pebeel onlbreken, terwijl 

 alleen een voorste pele baud overblijfl; bier loopt de aeblersle zwarte band lol aau den naad door {ltcilti:n Kr.). 



i) Bij ab.c. linealiicollh Kr. uil Klein Aiit' bevinden zieb meerdere wille sli|i|,en nabij den lidilen iijraud. 



