7° 



XI. IV. SCARABAEIDAE. — 30. TRICHIUS. — XLV. BuPRESTlDAE. 



Alleen het voorlaatste stcriiict liij liet <J in liet midden der basis met een witacluig bcscluiliden, 

 gewoonlijk in twee vlekken yedeciden dwarsliand (bij nitzondciing bevinden zich kleine 

 witaclitige scbnbvlekjes aan weerszijden op de drie voorlaatste stcrniien, bij Arnhem); bij 

 ab. c. miiUreiilris Kr. ontbreekt de vlekkenband op het voo^laat^te stcrniei geheel of 

 nagenoeg geheel (hij Arnhem"). Pvyidiuni bij hei $ met een dorsalcn indruk voor het uiteinde; 

 het anale sterniet niet nitgerand. Dekschildcn geel, liet schildje, eene schondcrvlck, eeiie 

 afgekorte niiddcnband cii eene topvlek zwart 1); hij ab. c. siiturulis Ki. zijn de twee 

 achterste zwarte dwarsvlekken zoodanig versmolten dat, hetzij een enkel geel randvlekje 

 (bij Venlo), of wel twee kleine gele dwaisvickjcs (bij Rotterdam) ingesloten iilijven en 

 bovendien eene gele langsstreep langs den naad meer of minder ver doorloopt 2). Doorgaans 

 is deze soort iets smaller en minder plomp dan fasciatns. Lengte 10— I2i mm. Verbreid 

 door het geheelc land en op sommige plaatsen zeer gemeen ; ook in Ik-lgic op vele plaatsen, 

 en in de Rijnprov. o.a. bij Ncncnahr. Op Spiraea's, Vibnrnnni en Umbel I i fe ren. De 

 larve in eikenpalen en hout van verschillende hoornen 2. cosaceus Voet. 



De vier voorlaatste stcniicen bij het ,? aan den voorrand met een breedcn, geelwit beschubden, 

 dwarsband. Pygidium bij het J gelijkmatig gewelfd; het anale stenliet aan weerszijden van 

 den toprand, in het midden, smal nitgerand. Overigens gelijkt deze soort zeer op rosaceus, 

 zoowel in habitus als in kleur, liij ab. c. hitcrmedius Muls. loopt de zwarte niiddenband 

 der dckscliilden tot aan den naad door; bij ab. c. bivittatus Muls. bereiken de twee achterste 

 dwarsbanden den zwarten naad; bij ab. c. apkalis Muls. loopt alleen de zwarte schoudervlek 

 als dwarsband tot aan den naad door: bij ab. c. i!entatust^h\\s is de zwarte schoudervlek naar 

 voren iii twee tanden verlengd 3). Lengte ii.l — 13 mm. Deze soort komt in Middel- en 

 Zuid-oostelijk Europa voor. Niet inlandsch. Ik bezit een exemplaar uit de Rijnprov. (St. (ïoar). 



(abdoininalis anct., nee Münétr.) (gallicus lieer) 



Sub-üitlc VII. STERNOXIA. 

 XLV. Familie BUPRESTIDAE. 



Deze ouder 

 het harde liuidsUi 



den naam van „Praclitkevcr.s" bekende insecten zijn zeer in 't oog vallend door 

 lei, de betrekkelijk korte pooten en de schitterende kleureniiracht, wat vooral 

 geldig is voor de vele tropische en zelfs ook voor tal van 

 Ziiid-lMiro|)eesclie soorten 4). — Lichaam meestal lang- 

 gestrekt, afgeplat en naar het uiteinde toegespitst, veelal 

 meer of minder cylindervorniig (b. v. Agrilus), zelden 

 kort en eenigszins driehoekig (Tracli y.s). Bovenzijde kaal, 

 of niet korte haartjes spaarzaam bezet, bij de Julodini 

 en Polycestini gewoonlijk meer of minder duidelijk 

 behaard. — Kop gewoonlijk diep in het Iial.sscliild verzonken, 

 bij uitzondering (.-\ |ihan is ti ei 11 i) ver uitstekend, waarbij 

 lic oogen op groaten afstand van den voorrand van liet 

 lialsscliild verwijderd zijn; de clyjieus met de mouddeclen 

 sums geheel op de onderzijde gelegen. - Sprieten over liet 

 algemeen kort, ii-ledig, o|) het ondergedeelte van het 

 voorhoofd , achter de voorkaken , in den regel in eene 

 grootere of kleinere groef ingeplant; bij uitzondering (A pli a- 

 nisticus) in groeven onder den kop inicgbaar; meestal 

 rcclit, soms na de eerste drie leedjes als gebroken (Cliry- 

 sobotliris Fig. 71 1); duidelijk naar binnen gezaagd, of 

 zwak kamvormig, in den regel van af liet 4e-, zeldzamer 

 van af het 6e- (Cy 1 i n dr om o rpli u s), het 7e- (Trac hys), 

 of wel van afliet Sie lid (A plian ist i cns). liij sommige 

 groepen bevinden zich op de sprierleedjes zintuig-iioriën; 

 deze zijn bij de Polycestini lieperkt tot een groefje o|i 

 <le bovenzijde naast de inplanting van elk volgend liil; bij 



Hij i-.-ii niet t:ofd uilgrklfiinl i-xL'iii|,l;iiu- uit Viilktüiliiirf.' /ijii <1.- duiik.T.' (i\Vi^r.^baIlliL'n op de di-ksthildi-ii rooditniiri, 



In /iiid-lMiro]ta kuiiu'ii klrurcii-abiTriilirs vuur. iiij wi-lkc fli- zwiirlc iiiiddriib:iiid uj. vtTscliilk'iide wijic met dfscliuudt-rvlck 



i'ii iiii'l di-ii tupbaiid \er.*fiiij;d ih |:ili. c. titmtextts Kr. i'ii iutviTtijittia Kr.). Bij de Zuid-Kurujivescbc- :ih. c. umatiis (Iprin. 



reiken de iwee Hclilerste zwarli* banden tut :inn den zwarten n»ad en bangen niee&lal samen. 



In bet Halkan-scbiereiland kuinen nuji kbmren-aberratie» vuur, bij welke de twee aelilerste zwarte dwarsbanden niet elkaar 



\er>mullen zijn. Icrwgl twee Kele vlekjes tliijiumtiilm Kr.l, uf .sl'ecbts een enkel geel vlekje (di/mrli/us Heyd.). uverblijven, 



bij ab. c. I>it'iniilit.i Kr. zonder gele vlekjes. 



Soinuiine soorten, vooral uit de trouiselie streken, zijn bijzonder prout en sebinercn met allerlei nielaalklenren; onze inlandsulie 



soorten ziju doorgaans kleiner, doelt meestal eveneens met inetaalkloureii vourzien, ofselioou zij niet zoo zeer in 't oog vallen. 



