72 XLV. BUPRESTIDAE. 



zonncscliijii , over gevelde boomstanimen, lioutstapels en bloemen. Bij gevaar ontplooien zij snel de 

 vleugels en vliegen weg. Bij ruw weder trekken zij den koji in het lialsscliild terug, drukken de 

 sprieten en pooten tegen liet lichaam aan en laicn zich als dood neervallen. De wijfjes leggen hare 

 eieren in de reten van boomschors. — De larven wijken zeer at' van die der Elateridae; zij zijn 

 grootendecls week, vuilwit, wat in verband staat niet bet verblijf achter schors, in hout of wcckc 

 stcngeldeclen, waarin zij geslingerde gangen vreten, om aan het einde daarvan te vcrpoppen; de 

 larven der Elateridae (ïaarentegen zijn geheel hoornachtig, daar zij buiten de planten leven en 

 zich vrij verplaatsen kunnen. De larven der Buprestidae doen overigens aan die der boktorren 

 denken; zij zijn zeer lang gestrekt, cylindervonnig ol' plat gedrukt, met 12 ringen, van welke de 

 laatste hij Agrilus twee naar achteren gerichte, getande, hoornachiige stelen draagt. De eerste ring 

 van het borststuk is buitengewoon sterk ontwikkeld en vooral zeer breed, zoodat de rest van het 

 lichaam meer een staartvormig aanhangsel gelijkt; alleen de kop en de prothorax zijn met een hoorn- 

 plaat bedekt. De niet zeer groote kop kan geheel in den prothorax worden teruggetrokken en bezit 

 korte, maar krachtige voorkaken en zeer kleine achtcrkaken. Sprieten kort, 2 — 3-ledlg. Geen ocellen 

 zichtbaar. Pooten ontbreken, bij enkelen zijn zij door kleine, genavelde papillen vervangen. Het 

 uiteinde van het achterlijf vertoont een paar uitsteeksels, die eenigszins als naschuivers dienst doen. 

 De meeste larven leven in dood liont of in stengels, die van het gcnns Tr achy s mineeren in bladen; 

 slechts enkelen worden schadelijk aan gezonde hoornen. De poppen vertooncn altijd bijzonder lange 

 dekschilden. De kevers ktnnen door scherprandige, eivormige, vlieggaten te voorscliijn. 



Zoowel door den larvenvorni, aNook door de ncrvatuur der vleugels, bij welke bijna geen 

 dwarsverbindingen voorkomen, naderen de Buprestidae tot de La m e 1 1 i co r n ia; ook is, evenals 

 hier, volgens lilaiidiaril de abdoniiuale-ganglienketen sterk geconcentreerd. Toch blijkt, door de 

 onderzoekingen van Hoger, aan verschillende B n p restiden-vleugels, dat, terwijl aan de ccnc zijde 

 deze familie groote verwantschap vertoont met de I.amc llicorn ia, aan de andere zijde, door de 

 wijzigingen in de ncrvatuur der vleugels, zij meer en meer tot de Tiiroscidae, Eucneniidae 

 en Elateridae nadert. 



Ovei-xichl dei- Tribus. 



1 De uitholling of uitranding van liet incsosteriuiin, waarin de voortzetting van liet prosternum 



ingelegd wordt, reikt niet tot aan het metastemum. De zintuig-poricn op de sprietleedjes 

 tot een groetje beperkt i). Lichaam meestal duidelijk behaard 2) I. Polycestini. 



De groefvormigc iiitliolling van het mesosternum reikt, althans in de middellijii, tot aan het 

 mctasteriium; het mesosternum daardoor geheel middendoor gedeeld; ook wordt het soms 

 door de zeer breede prosieruale voortzetting geheel bedekt. Bovenzijde hoogstens met korte 

 haartjes spaarzaam bezet 2 



2 Kop gclieel of bijna tot aan de oogen in liet halsschild teruggetrokken 3 



Kop ver uitstekende, de oogen op grooten afstand van den voorrand van liet halsschild 

 verwijderd. De clypeus, benevens de S|)rietwortel, op de onderzijde van den kop gericht. 



IV. Aphanisticini. 



3 Achtercoxae naar binnen meer of minder verbreed, naar buiten versmald; de achterrand schuin 



naar buiten gericht Klauwen niet getand 3) II. Buprestini. 



Achtercoxae naar binnen weinig of niet, naar buiten daarentegen duidelijk verbreed; de epi- 

 siernen van den metatliorax daardoor meer naar voren geschoven. Klauwen aan de basis 

 duidelijk getand of gespleten III. Agrilini. 



I. Tribus 1'oL vcu sTi N I. 



Bevat sleclits het genus CPtosima.) 



II. Tribus II u 1' 11 ESTi N I. 



I Schildje uiterst klein, min of meer rondacluig, ovaal of eenigszins vierhoekig 2 



Schildje naar verhouding vrij groot en meer of minder sterk verbreed; ook wel klein, drie- 

 hoekig, in welk geval het prosternum achter de voorcoxae duidelijk verbreed is .... 5 



1) itij (li'Ti Irilius df.T Jultidiiii uil /uid-Murupii fijn iK' /itiluip-i>uriJ'ii op do sprirlli-fdji-s op boidu ïijdt'ii MTdi'rld ca dmtr 



ffin- lijnt' bi.-liarinj! bedekt, 

 -) l'ilgczutidtTd u. a. I'ulyctesis rlinis Mar^. uit liet Ilalltau-Schieroilaud. 

 3j Bij liel /.uid-Eurup(>e;iche gcliua hisalltbuliia Mars. J.\)n de kiauwou aau dt- lia-sis uuduidclijl. prtaiid. 



