7S XLV. BUI'RESTIDAE. — PhAENOPS. — POECILOXOTA. 



Phaenops Lacor(1aire. 



Sprieten naar binnen slomp ,i^ezaa,(,'-i/ , de afzonderlijke leed j es langer dan breed. 

 Voorhoofd }(eu<elfd. Bovenlip, voor- en aehter kaken als bij Bufrestis: de kin dubbel 

 zoo breed als lang. Eindlid der kaaklasters langwerpigeirond , dat der liptasters 

 kegelvormig. Tlalsschild veel breedcr dan lang, van achteren het breedst, naar voren 

 sterk versmald, met een e fijne, neergebogen, scherpe zijrand-lijst ; de basis aan 'loeers- 

 zijden uitgerand. Schildje uiterst klein, stipvormig , eenigszins rondachtigvier hoekig, 

 fjekschilden iets breeder dan het halsschild, naar het uiteinde toegespitst, tamelijk 

 vlak, de zijrand aan het uiteinde zeer fijn gezaagd. De prosternale voortzetting achter 

 de voorcoxae eerst sterk verbreed en dan van achteren plotseling versmald. Poolen met 

 krachtige, bij het S meer verdikte dijen; lange, smalle tarse?i ; het ie lid der achter- 

 tarsen iets langer dan het 2e. 



De eenige Ruropeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



Uovciizijdc donker blauwgroen of libuw- of grocnaclitig zwart, soms liet lialsscliild lichtgroen 

 en de dcUscliilden blauw, de kop grocnaclitig, zwak glanzig; onderzijde glanzig, lijn 

 licsrii)|)cld en lijn grijs behaard. Ilnlsschild dicht cii grof bcstippeld . met een, niet zelden 

 tot cene ondiepe langsgroef verlengd, grocije voor het schildje. Dckschildcn achter liet midden 

 het breedst, aan bet uiteinde, clU afzonderlijk, afgerond en lijn gezaagd; zeer dicht en 

 grootendcels rimpelig bcstippeld. liij het $ het laatste sternict meer verlengd dan bij het 

 $ en aan het uiteinde iets ingedrukt. I.engie lii- iij mm. 's Zomers op zieke en doodc 

 dennen. Niet inlandsch. In geheel Duitschland. De larve en pop zijn door I'crris en Xiimheit 

 beschreven (tarda F.) (c van ca F.) 



Poeciloiiota Eschsch. 



Bovenlip iets uitgerand. Voorkaken van binnen diep uitgehold , aan den rand 

 stomp getand. De binnenlob der achlerkakcn driehoekig toegespitst. Eindlid der kaak- 

 lasters kort, scheef a/geknot, vooral dat der liptasters eenigszins bijh'ormig. Kin naar 

 voren aanmerkelijk verstnald en af geknot , of afgerond-versmald. ffalsschild hetzij aan 

 de basis even breed als in het midden , of hier een 'iveinig verbreed; naar voren ver- 

 smald: de achterrand aan weerszijden iets uitgebogen. Schildje naar verhouding vrij 

 groot, ?neer of minder sterk verbreed, eenigszins trafezium-vormig, vijf of vierhoekig , 

 van achteren, in 7 middeti, eenigszins spits uitgetrokken. Dekschilden aan de basis 

 weinig of niet breeder dan het halsschild , achter het midden meestal iets verbreed . 

 daarop tot aan den , gewoonlijk een 7veinig afgeknottcn , top , zeer fijn gezaagd ; vlak 

 gewelfd en sterk in de lengte gestreept. De prosternale voortzetting achter de voorcoxae 

 iets verbreed en dan plotseling bochtig versmald , het uiteinde stomp afgerond of afi^e- 

 knot. De eerste 4 tarsleedfes gelobd , het eerste lid der achter tarsen ongeveer i^ tnaal 

 zoo lang als het 2e. — De larve van P. variolosa is door Jdnsch en Xambeu , die van 

 rut Hans door Chapuis en Judeich beschreven. 



l'an de 10 Europeesche soorten komen 2 in het aangrenzend gebied voor. 



Metasternum niet cciic brcedc groef, welke zich op het eerste stemlet voortzet. Dekscbildeii 

 vóór het uiteinde iets uitgebogen en in eene korte spits uitgetrokken (Sub-gen. Poec i I on ota 

 i. sp.). Halsschild met eene gladde laiigsstrook over bet midden; grof, rimpelig bcstippeld. 

 Dekschilden grof, rimpelig besiippeld, vooral op de gcelkopcrkleurige of grocnachtige 

 indrukken, welke vooral de vlak verheven tusschenruimten der langsstre|ien onderbreken. 

 Bovenzijde overigens donker bronskleurig, weinig glanzig; onderzijde roodkoperkicurig. 

 Laatste sterniet bij het $ met eciic kleine, driehoekige insnijding, bij bet S diep uitgcrand. 

 I.engte 13! — 17J mm. Op geveld eikenhout. Niet inlandscb. In Wcst-Diiitschland. 



(picbcja Ilcrbst, conspcrsa Gylh.) (variolosa Payk.) 



Metasternum met cene gegroefde langslijn. Dekschilden naar het uiteinde afgerond-versmald; 

 het afgeronde uiteinde, evenals de zijrand van acbtercr. , lijn gezaagd, liovenzijde glanzig, 

 levendig groen gekleurd i^Sub-geu. I.ampra Spin.). Groen of goudgrocn, de dek^cIlilden 

 soms meer blauwgroen; bei iniddeii van den kop, meestal de zijden van bet halsschild, 

 benevens een smalle laugsband aan de zijden der, hier en daar zwart gespikkelde, dekschilden 

 roodacbtig-goudglanzig; bij ab. c. iniuiacidala Schilsky ontbreken de zwarte stippels op de 



