82 XLV. BUPRESTIDAE. — CORAEBUS. — 4. ACRILUË. 



III. Tribus Agrilini. 



Coraebus Laporte de Casteln. 



Dit f^enus is van Agrilus vooral onderscheiden door de korte tarsen , hij welke 

 de afzonderlijke leedjes breed, meer of minder hartvormig zijn , met eene bruinachtige 

 viltzool op de onderzijde ; het \e lid der achtertarsen slechts iets langer dan het ze. 

 Jlalsschild met gewonen, scherpen zijrand , daarnaast, vóór de achterhoeken , met of 

 zonder duidelijke, gebogen langskiel. Schildje effen. Prosternum zonder-, bij het niet in 

 ons gebied vertegenwoordigde sub-genus Melyboeus Deyr. met eene in het midden, 

 soms tot aan de basis, uitgerande kinflaat. De buitenrand der achtercoxae looft evenwijdig 

 aan den scherpen zijrand van het achterlijf. Klauwen gespleten. — Levenswijze als bij 

 Agrilus. 



Van de 20 F.uropeesche soorten komt i iti het aangrenzend gebied voor. 



Prostcnumi ccnigs/.ins ingecIniUt. Halsscliild aan ik- basis nccrgednilit; aan weerszijden voor de 

 aciuerlioeken inct een diepen indruk, doeMi zonder duidelijke langskiel, van welke slechts 

 naar voren een rudiment voorhanden is. üekschilden aciner het schildje, naast den naad, 

 gewelfd; evenals het lialsschild, niet zeer diclit, scluibachtig, bcsti(ipeld. Groenachtig brons- 

 kleurig, het halsschild en de basis der dekschildcn licliter bror.skleurig; de achterheirt der 

 dekscliilden en meestal eene plek ter weerszijden van het scliildje iets zwartblaiiw; de 

 dekschilden met smalle, wit bescinibde dwarsbanden. Lengte 115—14 min. Oe larve door 

 Tafifii-s en I'erris, de levenswijze door Kni^ beschreven. Niet inlandsch. In de lUjiiprov. 

 bij liopiiard (u n d a t tl s F.) 



4. Agrilus Solier. 



.Sprieten van af het 4c lid, naar binnen, meer of minder stomp gezaagd. Bovenlip 

 vierhoekig. Voor kaken sterk gebogen, toegespitst, van binnen diep uitgehold, tnet een 

 stompen tand en een dubbelen rand om de uitholling. Kaaktasters tamelijk dun ; het 

 \e lid zeer klein, het 2e lang; het 3t' korter, driehoekig; het 4e veel dikker, eirond. 

 Liptasters knotsvormig. Kin driehoekig, vlak. Kop meer of minder duidelijk in de 

 lengte gegroefd, zeer diep in het halsschild teruggetrokken ; met breed, vertikaal afval- 

 lend, gewoonlijk vlak, voorhoofd. Halsschild veel breeder dan lang, met dubbelen, 

 scherpen zijrand; de achterrand aan weerszijden diep uitgebogen tot opneming van de 

 basis der dekschilden. Schildje driehoekig, aan de basis breed, naar achteren scherp 

 toegespitst ; het voorste gedeelte in den regel i) door eene meer of minder scherpe 

 divarslijst en daarachter door een, over de gehecle breedte doorloopenden, dwarsindruk , 

 in tweeen gedeeld. Dekschilden gewoonlijk achter het midden verbreed en dan smal 

 toegespitst, het uiteinde meestal fijn gezaagd. Prosternum met eene meestal uitgerande 

 {bij het i soms meer dan bij het J) kinplaat, de voortzetting tusschen de voorco.xae 

 gewoonlijk tamelijk breed en kort. De eerste twee sterniten volkomen tnet elkaar vergroeid. 

 Middel- en voorcoxae nagenoeg even ver van elkaar verivijdcrd. Achterco.xae tiaar 

 binnen slechts iveinig, naar buiten daarentegen duidelijk verbreed , de episternen vati 

 den tnetathora.x daardoor meer naar voren geschoven; de buitenrand der achterco.xae 

 scheef of 7vel iets of wat afgerond, waardoor een hoek gevormd wordt met den scherpen 

 zijrand vati het achterlijf. Tarsen lang en dun , de eerste 4 leedjes op de onderzijde 

 gelobd en zolig ; het ie lid der achtertarsen tweemaal zoo lang als het 2e ; klauwen 

 aan de basis getand of gespleten. Bovenzijde van het meer of minder cylindervormige, 

 metaalkleurige lichaam gewoonlijk dicht rimpelig, op de dekschilden meer schubachtig 

 bes tip pel d ; beharing gewoonlijk zeer zwak , op de dekschilden bij uitzondering rijp- 

 achtig. De mannetjes zijn slanker en onderscheiden zich door de iets breeder e sprieten 

 en den bouw van het laatste stemlet. 



De soorten van dit genus leven op boomen en struiken , vooral op wortelscheutcn 

 van eiken en beuken ; ook wel op berken en jonge aanplantingen. Velen vliegen snel op 



1) Bij A. siibauralus (It-ljl. i». :i. is Iifl m liildjf vtlfii , uf ^l.•^■llt^ mrt ili' ll;iiiwc aaiiduijicijr valt i-»-iir ilwarslijsl t-ii dwarsgruef. 



