86 XLV. HUPRESTIDAE. — 4. Agkilus. 



12 Spricicn bij hci ^ meer ot' miinicr sterk-, bij liet J zwak gezaagd i.ï 



Sprieten van af' bet 4c lid sterk verbreed, naar liet uiteinde wederom versmald; bij bet J 

 diep gezaagd, bij bet ^ in 'toog vallend breed en dik. Het <? zonder biiltje.s op liet eerste 

 stemlet; inet duidelijk verdikte atluerdijeii. Licbaam smal; de bovenzijde metallis.b-olijlgroen , 

 blauw- ol' groenacluig, zeldzamer l'raai blauw (ab. c. coerulescens Scliilsky); de voorrand 

 van bet balsscliild en bet sternum eenigsziiis zwartaebtig; ook zijn soms kop en lialsscliild, 

 benevens de onderzijde, liebt bronskleurig en de deksebildeii olijl'groen. Voorlioüfd sterk 

 rimpelig bestippeld, fijn wit bebaard. Ilalsscliild veel brecder dan lang, naar voren iets 

 verbreed; grot", onregelmatig en niet zeer dicbt dwarsrimpelig; onelTen, aan weerszijden 

 met een langsindruk en een oiidiepen indruk in liet midden; met eeue duidelijke, bijna tot 

 aan bet midden reikende, langskiel in de aeliterliockcn. Dekscliilden aebier liet midden sleclus 

 iets verbreed, grot' korrelig bestippeld, elk aan bet uiteinde atgerond en uiterst lijn getand. 

 Laatste sterniet duidelijk uitgerand, voor het uiteinde bij liet $ met een laiigsiiidruk , bij 

 bet $ elTen. Deze soort is zeer in *t oog vallend door de sterk verbrcedc sprieten. Lengte 

 5 — 5* """• Oj) eiken. Juli, Aug. Zeldzaam; Ariibem, lireda, Locbem, Venlo en Valkenburg 

 (Limburg). In lielgic bij Cbarleroi; in de Rijnprov. bij Elbcrt'eld .... 9. laticorni» lil. 



13 Dekscliilden bij versclic exemplaren, gelijkmatig, rijiiacluig bebaard. .Sprieten iets korter en 



meer gedrongen dan bij an gust 11 lus, bij bet g minder sterk gezaagd; de leedjes meer 

 scherp driehoekig. Bovenzijde glanzig, olijt'groen ot' licht bronskleurig; of kop en lialsscliild 

 bronskleurig en de dekscliilden groenacluig. Ilalsscliild veel breeder dan lang, naar de basis 

 minder versmald dan bij angustulus, grof eii onregelmatig dwarsrimpelig; de zijden bijna 

 reclit; de indrukken en de laiigskiel in de achterhoeken als bij angustulus. Dekscliilden 

 in den regel iets smaller dan bij de naverwaiite angustulus, aan bet uiteinde iets afgeknot 

 en zeer onduidelijk getand. De uiiranding van bet diep gegroeide laatste sterniet in den 

 regel zwakker, en de twee bultjes op bet eerste sterniet bij bet <f lijner en minder 

 duidelijk. Acbterdijen niet verdikt. Lengte 4i — 5 inm. Op Prunus spinosa en ander 

 loofhout. De larve o. a. in Carpinus. Winterswijk, Venlo en Valkenburg, juli. In België 

 bij Luik, Jemeppe en Flemalle-H-te i^. olivicolor Kiesw. 



Dckschilden uiterst lijn, moeielijk zichtbaar behaard 14 



14 De prosternalc voortzetting tussclien de voorcoxae met parallele zijden. Sprieten bij bet <? 



diep gezaagd, eenigszins gekamd; de leedjes aan den top afgerond. Roveuzijde meestal lichter 

 of donkerder bronskleurig, olijfgroen of iets geelkoperkleurig, zeldza'iier lihuiwgroen; de 

 onderzijde donkerder bronzig, lijn grijs behaard. Voorhoofd rimpelig bestippeld, witachtig 

 behaard, gegroefd. Ilalsscliild breeder dan lang, naar voren gewoonlijk iets verbreed, grof 

 en onregelmatig dwarsrimiielig, in de rimpels duidelijk bestippeld; met bijna rechte zijden 

 en eeiie duidelijke langskiel in de achterhoeken, welke nagemieg het midden bereikt. 

 Dekscliilden elk aan de basis ingedrukt, achter het midden iets verbreed; aan bet uiteinde 

 eenigszins afgeknot en zeer onduidelijk getand; dicht en grof korrelig besiip|)cld. Laatste 

 sterniet iets uitgerand, voor bet uiteinde bij bet <J met een afgekorten langsintiruk , bij het 

 $ effen. Bij het ^ op het eerste sterniet met twee meer of minder duidelijke, dicht naast 

 elkaar staande, bultjes; ook zijn de dijen meer verdikt dan bij het J. Bij var. 'riii<icolHs 

 Raizeb. 1) is het halsschild iets grover gerimpeld en zijn de dwarsrimpels in het midden 

 nabij den voorrand meer bochtig; liet laatste sterniet slechts oppervlakkig uitgerand en bij 

 het (J met zeer zwakke middellijii; ook ontbreken hier de twee bultjes op het eerste 

 sterniet. Lengte 4; — öj mm. Gemeen op jonge eiken, ook in de duinstreek; de larve 

 schadelijk aan eikenscheuten. De var. riipicuUis in België bij Leuven en in Westfalen bij 

 Dortmund 7. angustulus III. 



De prosternale voortzetting tussclien de voorcoxae tot eeue verlengde ruit verbreed. Sprieten 

 weinig verbreed. Deze soort is meer gedrongen dan angustulus en beeft daardoor meer 

 den habitus van coeruleus. Schedel gewelfd en iets gegroefd. Halsschild in het midden 

 van den voorrand met eeue sterke bocht uitstekende, de zijden naar voren tamelijk gebogen; 

 zeer groF dwarsrimpelig. Dekscliilden met eeue, uit groote, scherp aangeduide scbiibjes 

 bestaande, rimpelige bcstippeling. Bovenzijde donker bronskleurig, of de dekscliilden olijf- 

 groen; de onderzijde lijn bruiiigrauw bebaard. Laatste sterniet vrij diep uitgerand; inet 

 lijiie, verdiepte middcllijn; bet ie sterniet liij het g zonder liultjes. Lengte 5; rti mm. 

 Lenmaal bij Breda, Aug. üok in Westfalen. Ik zag een exemplaar uit het Weeiier llofniusetun 

 (det. Danitl^, dat volkomen met het inlandsche overeenstemt ... 8. scaberrimus Ratzeb. 



1) Vulf^cns dl, lirimnl ih- lliirnri'ïlte /ou ^ll|;iculli^ lï:il/cti. In*l wijiji- vaii a ii(:ij ^t ui u ^ III- /-ijii. wal ik /«-it Ijrlwijlrl, 

 Ik lag feil "'Xclliplaar uit lii-l Wecner HuruuiM'Uiii (<ii-t. UuHïd). 



