XLVII. EUCNKMIRAK. — HVPOCOELUS. — XI.VIII. F.I.ATr.RIDAK. ()"] 



llypocoeliis Lacord. 



(Ne in a toil c s Kschscli. ncc I.atr.) 



Spruleii , van af hef y lid, naar bintien Z7uak en slomp gesaaj^d, de leedjes na^enoe^ 

 van gelijke ,^vw/7^; het \e lid groot ^ het ze klein, knopvormig. Chpeiis geheel op de 

 onderzijde gebogen. Voorkaken breed. Ilalsschild zoo lang als breed of iets langer, 

 aan de basis het breedst , naar 'oren geleidelijk versmald, kussenvormig gewelfd , de 

 doornachtig uitstekende achterhoeken de schouders omvattend ; langs den gewonen , 

 regclmatigen , geheel doorloopenden zijrand niet gegroefd ; de prosternalc naden ge'unwn. 

 Anaalstcrniet afgerond. Dijplaten der achterco.xae naar buiten geleidelijk versmald. 

 Tarsen cylindervormig , het \e lid der achtertarsen iets langer dan de volgende drie 

 leed/es te zamen. 



De eenige Fjiropeesche soort komt ook in het aangrenzend gebied voor. 



In lialiicus nan Dirliagns herinnerend; matig gestrelci, naar aciitcrcn vcrsnialil; hruinzwart, 

 lijn geelgraiiw bcliaarci, liij al), c. musculus Roscnii. de aclucrliocl;en van het halsscliild en 

 tie dekschililen rondhruin; sprieten, scliencn (veelal ooU meer of niimicr de dijen) en de 

 tarsen roodliruin. Sprieten liij het J korter, bij liet $ langer dan het halve lichaam. Schildje 

 drieluickig ot' afgerond. Halsscliild zeer diclit hesiippeld, hoogstens met zwakke niiddengroef 

 of gedeeltelijk tlanw aangeduide, onhestippelde middcllijn. Dekschildcn dicht hestippeld; met 

 fijne langsstrepcn, welke aan het uiteinde gewoonlijk dieper en grof hestippeld zijn. Lengte 

 4— 5è mm. In vermolmde hoornen. Niet inlandscli. Ik za^ drie typische helgische exemplaren 

 nit de coll. IVesmael '. . .' . (procerulns Mannerh.) 



XLVIII. Familie ELATERIDAE (Fig. 73). 



Deze onder den naam van „Kniptorren of springkcvcrs" bekende, zeer natuurlijke, familie is 

 gekenmerkt door den vorm van het pro- en niesosternnni en vooral door de als om een scharnier zeer 



beweegbare aanhechting van 

 den prothorax aan het overige 

 gedeelte van bet lichaam, waar- 

 door het zoo eigenaardige 



springverniogen mogelijk 

 wordt. Het huidskelet is vrij 

 hard. - Lichaam meer of min- 

 der lang gestrekt, op de boven- 

 zijde glad, fijn neerliggend 

 behaard of (bij vele Agryp- 

 n i n i) met scluibjes of schub- 

 harcn bedekt. — Kop naar ver- 

 hoinling klein, meer of minder 

 afbellend; gewocnilijk cenigs- 

 zinsin het halsscliild verzonken, 

 zoodat veelal een gedeelte der 

 oogen door den voorrand bedekt 

 wordt; slechts hij Campylus 

 steekt de kop niet de sterk 

 uitpuilende oogen nit; zonder 

 sprietgrocven; bet voorhoofd 

 boven de sprieten met kiel- 

 vormig verheven zijranden, 

 welke zich al of niet tot eeiie 

 duidelijke dwarslijst vereeni- 

 gen, welke op eenigen afstand 

 clucti ii.ii. van den voorrand van den 



clypcus gelegen is. — Sprieten 

 enkele niet in ons gebied voorkomende soorten schijnbaar 12-ledigi), daar het eindlid 

 s; in zijdelingsclic groefjcs van het voorhoofd, nabij den voorrand der oogen, ingeplant ; 

 vau af het 3e of 4e lid gezaagd (l"ig. 7.; III) of getand , zeldzamer nagenoeg draailvormig; 



1 1 -ledig 

 iiigesnoe 

 naar bin 



Kii!. 



I, 

 II. 

 III. 



l'ij 



7l{. FlaUT s;i ni;u i iKMis I.. N:i;ir ihnlcii, 

 HimJiii-r %lak vuwr ln-t (i|i»jtriiii;f(i. 

 Huiidir.K bij li«'i t.|.s(»riii-fii 

 Oii(I.-r/ij«l.- uiii di-ii l.urjl-l.-k.-l . i'ii .1.- sl.iif 



'■vvij/.ij'd 



d 



nen 



1) O. j. liij .\prypnu> iiulnili. ti l;i l--.ilr. 



