XLVlII. Elateridae. — Hvpnoidus. 109 



onder steciien. Tt\i^tn den avond he;^even zij zich op planten of TÜef^cn rond. Hel 

 voedsel bestaat waarschijnlijk uit wortels van kruidachtige planten. 



Van de 23 Europeesche soorten komen 5 in Nederland en i in het aan^grenzend 

 gebied voor. 



i De n;ulcii van liet prostenuim gewoon, niet verdiept; van voren zonder sprictgroel' ... 2 



De naden van liet prostcrnnni verdiept; van voren tot eeiie Uleiiic Sfirietgroel' gcn|K-nd, 

 waarin de sprietwortel l;an ingelegd worden (.Siili-geii. Zoroclirns Tlionis.) 4 



2 Ilalsseliild zeer lijn en dicht, gewoon l)estip)ield. Dekschilden met meer olniinder liiiie stippel- 



lijnen. Ivinplaat van liet prosternnin klein en ingedrukt (Sub-gen. Ilypnoidiis i. sp.;). 

 Ilalsseliild sterk knssenvormig gewelfd, zoo breed als de dekseliilden ; in liet midden sterk 

 verbreed, glanzig; de acbterlioeken vrij kort uitgetrokken, een weinig naar buiten gericht, 

 met korte langskiel. De langsstrepen der deksciiilden zijn duidelijk bestip|ield. IJovenzijde 

 zwart ol' pekzwart, glanzig; vrij dicht bruingrauw behaard; de pootcii, de achterhoeken 

 van het halsschild, eenc schomlervlek en eciie topvlek ('welke soms zeer klein is of ook 

 ontbreken kan, ah. c. Hoepfncri Dcj.) geel; de sprieten, behalve de geelachtige wortel, 

 meer of minder bruinachtig. Bij het ^ de sprieten iets langer dan bij het J, benevens het 

 halsschild smaller en aan de zijden veel minder gebogen. Lengte 3 — 3', mm. Verbreid en op 

 vele plaatsen niet zeldzaam lussclien gras, vooral langs oevers; Mei — Juli. i. quadripustulatus V. 

 Ilalsseliild zeer dicht langsrinipelig, met gladde middcllijn. Dekschilden met vooral van voren 

 diep gegroefde langsstrepen. Kinplaat van het prosternnin groot (Sub-gen. Ne ga s tri usTlioms.) 3 



3 Achterhoeken van het halsschild eenigszins naar buiten gericht, met eenc langskiel welke tot 



aan het midden van het halsschild reikt. De langs-.tre|ien der dekschilden op het laatste derde 

 gedeelte lijn. Zwart, dof; met eenige veranderlijke, gele vlekken op de dekschilden; bij 

 ab. c* bipmtctatus Schilsky is alleen de topvlek voorhanden; bij var. areuiculu lioh". 

 zijn de dekschilden geheel zwart. Sprietwortel en pooten, behalve veelal het donkere midden 

 der dijen, roodgeel. Halsschild in 't oog vallend langer dan breed, naar voren aanmerkelijk 

 versmald. Bij het <? de achterhoeken van bet halsschild scherp, iets langer en een weinig 

 divergeerend; hij liet J korter, recht naar achteren gericht, aan den top stomp. Lengte 

 2; — 4j """• Geineen, vooral in de dninstreken in zandkuilen en langs plassen; ook op het 

 zand langs rivieren en meren, onder steenen en tussclien wortels van ('. ra m i 11 ee ë n. De 

 var. arctikola bij Doctinchem 2. pulchellus L. 



Achterhoeken van het halsschild meer achterwaarts gericht, met cene langskiel welke gewoonlijk 

 niet tot aan het midden reikt. De langsstrepen der dekschilden nagenoeg tot aan het uit- 

 einde diep gegroefd. Overigens als pn lelie II us gekleurd, doch zijn de gele vlekken der 

 dekschilden meer uitgebreid en veelal door laugslijnen niet elkaar verbonden. Lengte 4 — 5; mm. 

 Niet inlandscli. In W'estfalen, op diluvialen zandgrond; ook op Sa ro tli a m 11 u s vulgaris. 



(sabniicola Bob.) 



4 Dekschilden mee duidelijke langsstrepen. Halsschild korrelig of riinpelig besti|ipcld; de langs- 



kiel der achterhoeken niet geheel tot aan den voorrand reikend . . . , • t 



Dekschilden geheel zonder langsstrepen. Halsschild uiterst liju hestippeld; de langskiel der 

 achterhoeken, langs de zijden, geheel tot aan den voorrand reikend (O u a s i m u s des Gozisj. 

 Deze soort herinnert door de grootte en kleur aan me r i d i o na li s^, doch is iets kleiner, 

 korter en meer gedrongen; zwart, glanzig, lijn grauw behaard. Halsschild gewelfd, brecder 

 dan lang, naar voren iets versmald. Sprieten zwart, de pooten zwart of iets bruinachtig. 

 Lengte 2 mm. Langs beekoevers in gras, ook on lage struiken eu Ge n is ta-soorten. 

 Valkenburg en Kerkrade, Juli. Ook in België (Embourg en la Gileppe) en in de Rijnprov. 

 bij Diisseldorf '. 5. niioutissiinus C.erni. 



5 De langskiel der achterhoeken van het halsschild reikt, langs de zijden, naar vorcu tot ver 



over het midden, tot op gcringen afstand van den voorrand. Dekschilden vlak gewelfd, 

 de geheele bovenzijde duidelijk glanzig. De achterhoeken van het halsschild lang en spits, 

 naar buiten gericht. Zwart of bruin; kort, dicht, lijn, grijs of roestklenrig behaard; de 

 dekschilden ongevlekt (mij niet uit Nederland bekend), meestal echter elk met twee gele 

 vlekken, van welke de eenc aan den schouder, de andere nabij den top (var. qiiadri- 

 guttatus Lap , quadripnstulatus Payk., tetntgruphus Gerin., siibm'aciilatus Reitt.), of wel 

 alleen de sehondervlek (ab. c. hiimcropictus dn Biiyss.), of alleen de topvlek (ab. c. 

 bipiisliilatiis Schilsky, sitbnotattis Reitt.) voorhanden is. Pooten licht- of roestklenrig-geel, de 

 dijen in 't midden veelal gebruind; sprieten bruin, de eerste 3 leedjes (het ie gedeeltelijk; 

 geel. Halsschild minstens zoo lang als breed, naar voren lang versmald; de achterhoeken 

 scherp, iets naar buiten gericht; van voren grover en dichter hestippeld, overliet midden 

 met eeiie gladde, iets verheven middcllijn. Dekschilden ongeveer tweemaal zoo lang als het 

 halsschild; met lijne, duidelijke langsstrepen en vlakke, zeer lijn hestippelde tusschen- 



