XI.VIII. Kl.ATKKIDAK. — 5. MeLANOTUS. lij 



haartjes meer of tuinder bezet ; hij hei s daarcntc^s^en slee hts met eciie fijne , neerliggende 

 beharing. Bovendien vertoonen de mannetjes veelal langere sprieten dan de wijfjes 

 en zijn in habitus getvooniijk veel slanker ; bij het $ is het 3e' sprictlid, naar ver- 

 houding tot het 2e , veelal langer dan bij het S. J)e forceps bij de mannetjes is bij de 

 onderscheidene soorten verschillend en , volgens Otto Schwarz , van betcekenis bij het 

 onderscheiden der soorten. 



De larven leven in hout, waar men. ook menii^maal de kevers, in aantal bijeen , 

 vindt. Overigens treft men de kevers aan op bloeiende struiken. 



De larve van AL rufipes is door Curtis, Bouché [c as tan i je.':)^ Per ris (en 

 ook van castanipes), Rey , Beling, Platiet en Schiiidte (cas ta n i />cs) .■ de larve 

 en pop van pu7ic t olineatus zijn door Xambeu beschreven. 



Van de 24 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



i Sprieten hij liet ^ shiiik, ilc acluciiioekeii van liet iKilsscliild diiiilelijk overseiirijdemt. I)ck- 

 scliililen meestal, vooral bij liet ?, zeer gestrekt, 3 tot 3? maal zoo lang als het lialsscliikU 

 met meer ot" minder lijn liestippelde langsstrepcn en lijn licstippelde tnssclieiiniiimen; de 

 laiigsstrepen zijn op den rug gewoonlijk fijner en veelal onregelmatiger dan aan de zijden. 

 Hals-icliild gewelfd, op de voorlieU't sterk-, meestal navelaclitig, 0|) de acliterlielft ge- 

 woon en veel fijner bestippeld; meestal duidelijk korter dan aan de basis breed en liier 

 inet ccn korten, vlakken laiigsindnik; van afliet midden naar voren meer of minder sterk 

 versmald, zoodat de zijden hetzij meer hoehtig, of meer hoekig toeschijnen; de achter- 

 hoeken hij het 5 bijna altijd iets naar bniten-, bij het <J meestal recht naar achteren gericht, 

 in beide seksen aan den top bcnedcnwaarts gebogen en evenwijdig aan den zijrand met eene 

 liooge, scherpe kiellijn, welke meestal tot aan het midden of nog iets verder reikt. Zwart 

 of bniinzwart, de onderzijde veelal brnin of bruinrood; bij ab. c. hicolor F. ook het 

 halsscliild bniinroiul; ab. c. siibrujus Scliwarz is geheel roodbrnin. Sprieten en pooien bruin 

 of bruinrood, de leedjes van af het 4e op de onderzijde veel lichter. Lengte 13 — 1- mm. 

 Overal gemeen op struiken en tiisschen gras. De larve leeft gedurende twee jaren in vermolmd 

 wilgenliont, waarin zij gangen vreet (castanipes Payk. i) ) 1. ruflpes Herbst. 



Sprieten in beide seksen de achterhoeken van liet halsschild weinig of in het geheel niet over- 

 schrijdend. Dekschilden minder dan driemaal zoo lang als het halsschild 2 



2 .Mie pooteii rood of bruinrood. Onder- en bovenzijde pekzwart; zeer dicht en lijn, neerlig- 



gend, geelgrauw beliaard. Sprieten bij het $ de achterhoeken van het halsschild iets over- 

 sclirijdend; liet 3e lid duidelijk langer dan het 2e. Halsscliild sterk en diclit-, aan de zijden 

 zeer dicht, navelaclitig, iets rimpelig bestippeld; over het midden veelal met ecnigc ge- 

 ringe aanduiding van eene fijne, verheven langslijn. Dekschilden bij het $ en gewoonlijk 

 ook bij liet 5 van af de basis naar bet uiteinde geleidelijk versmald. Laatste sterniet diciit 

 en vrij sterk bestippeld. Lengte 125 — 14J mm. Niet inlandsch. Zij zou in Westfalen, llan- 

 novcr en in de Rijnprov. voorkomen. Ik betwijfel echter het voorkomen van deze soort 

 in ons gebied fcr assi col lis Er.) 



Pooten zwart of donkerbruin 3 



3 Halsschild met eene kielvormig verlieven middellijn, welke aan den voorrand het sterkst is 



en achter het midden verdwijnt; sterk gewelfd, korter dan aan de basis breed; bij het $ 

 aan de zijden weinig-, bij het J sterk afgerond; in beide seksen van af het midden naar 

 voren versmald; sterk en uiterst dicht, eenigszir.s rimpelig bestippeld. Dekschilden sterk 

 gewelfd, naar achteren weinig versmald, bij het $ achter het midden eenigszins buikig; met 

 krachtige, naar het uiteinde gewoonlijk sterker verdiepte, stippellijnen, en dicht bestippcide, 

 zwak gerimpelde tusschenniimten. Zwart, zelden de sprieten en pooten bruinachtig. Lengte 

 12 — 15 mm. Gemeen op struiken, vooral in de kustprovinciën. 



(niger F.) 2. punctolineatus Pelerin. 



UUo Schiran besfhouwl , iii. i. trrc k-reclit , >L L-asl:i iiipes Payk. als syiiuniem aan rufipes HitIisI; iiu-ii Ireft ii.I.aMi' 

 üverj^jnperi aan, waardour het oiiiiiuj^i'lijk wordt de duur de nirnslt' sclirijvt-rs yanpi-nouipii Iwcc soiirtiui uu-t 7.i-kfrlieid tr 

 oudprsciifiilfu. M. rulipi's H.-rlist is ft-iie /eer viTauderlijki? snort. Mi-u uiidt'rsulii'idili' df hi-idc suurlt'ii aldus: .\1. i:asl:i- 

 nipt-s l'a\k- uirl ianicrre, uu-«T i ylinfii-rt'oriuipc, slrrki'r bcslipptddi- cil (;islrri>ph- dcks, hildi-u . uii-l lurtr ni-vvcltdc tussi:li,ui- 

 ruiMU<Ml; lialsscliild nifl iiMs naar iiuili-u {ïi-riciilf arlili-rlioi-keii , lualij; [,','Wi'll"d, \.in vurt'u /.uit sIiTk als (!-■ kup, van aillli-ri-ii 

 veld lijner «Mi spaar^aaiu Iii-slippt-Id ; ook /ouden d« sprieten (vooral iiij liet inanuelje) langer /.iju dan liij riit'ipes, M. 

 rufipes Herbst daarcnle;ïen is minder verienpd , glan/iper, de deksiliilden in den repel luiiider diep peslreepl, douli in de 

 strepen duidelijker bestippeld; lialsscliild meer gewelfd, meer «eli|kiualip dielit bestippeld, de aciiterliuek-'ii reelit naar 

 achteren {lericlit. Nop kortelinps bepleit /ƒ. iln /jHi/.sïo;i bet soorlreebt van i astaliipes en /epl dat de/,- ,liiideii]k v:iTi 

 rufipes Ie onderselieiden is; ook ('.tiinlr:f was voor bet belioud der beide soorleii. 



