XLVIII. Elateridae. — 8. Athous. 117 



Sprieten meer druadvormii;, van afliet 4c lid sleclus onihiiciclijU gezaagd. De acliterlioekcn van 

 liet lialsscliild niet gekield; de zijden bij het g tamelijk jiarallcl, bij het $ llanw al'gerond, 

 aan de voorhoeken iets oorvormig verbreed 7 



3 Achterhoeken van liet lialsschild duidelijk naar acliteren, en veelal ook meer ol' minder naar 



buiten gericht; spits uitstekeml, tot aan het uiteinde gekield 4 



Achterhüeken van het halsscliild naar achteren niet spits uitstekend, stomp en breed afgcknot; de 

 kielvonnige langslijn naar achteren als^ekort. Licliaam tamelijk langgestrekt,inct nagenoeg parallele 

 zijden; pekzwart, dol'; op de bovenzijde kort, zwanachtig-, van onderen zijdeachtig grauw 

 behaard. Voorhoofd, vooral naar voren, duidelijk uitgehold, llalssihild veel langer dan breed , 

 niet nagenoeg parallele zijden, tamelijk hoog gewelfd, naast de achterhoeken diep ingedrukt; 

 met scherpkaiitige, iets opwaarts gebogen zijden; overal zeer dicht met iiavclstippels bezet. 

 Dekschihlen met vrij diepe langsstrcpen en rimpelig bestippelde tusschcnruinnen. Pootcn 

 pekbruin, knicii en tarsen geelachtig. Het 2e en 3e tarslid duidelijk lobvonnig verbreed, 

 liij liet ^ zijn de sprieten langer en sterker gezaagd dan bij het J. Lengte 12J mm. In oude 

 paardenka'.tanjes en linden. Niet inlandsch. In de Rijnfirov. bij Düsseldorf. 



(m u t i la t lis Roseiih.) 



4 Halsscliild, vooral aan de zijden, met grove navelstippels bezet. Bovenzijde roodbruin. . . 5 

 Halsscliild lijn en meer of minder spaarzaam bestippeld , glanzig 6 



5 Achterhoeken van het lialsschild duidelijk naar buiten gericht, sterk gekield. Bovenzijde fijn-, 



de onderzijde iets sterker geelgrijs behaard. Roodbruin; de kop, het midden van het bals- 

 schild en het sternum iets donkerder. De kop grof bestippeld, het voorhoofd diep ingedrukt. 

 Halsscliild gewelfd, eenigszins glanzig; sterk en vrij dicht-, in 't midden iets meer verspreid 

 dan aan de zijden, bestippeld; langer dan breed. Dekschilden breeder dan- en bijna driemaal 

 zoo lang als het lialsschild; met langsstrepen, welke matig sterk bestippeld zijn; de tusschen- 

 ruimten tamelijk lijn bestippeld. De eerste 4 tarsleedjcs zijn duidelijk zolig gelobd. Bij het 

 grootere J zijn de sprieten korter. Lengte 22-25 mm. De grootste Europeesche Ela te ride. 

 Niet inlandscli. Bij Soest in VVestfalen (rufus de G.) i) 



Achterhoeken van het balsschild recht naar achteren gericht, onduidelijk gekield. Bovenzijde 

 matig dicht en vrij lang grauw behaard; de dekschiltleii, achter het midden, met twee, eene 

 meer of minder duidelijke kale, ruitvormige vlek insluitende, baarbanden; soms is de beharing 

 meer gelijkmatig. Evenals rufus eene der grootste Europeesche Elatcridcn. Lichter of 

 donkerder roodbruin, of roodgeehichtig, gewoonlijk met iets donkerder kop en lialsschild. Kop 

 grof bestippeld, bet voorhoofd minder diep ingedndu dan bij rufus. Halsscliild vlak ge- 

 welfd, langer dan breed; aan de zijden dicht, over de schijf fijner en zeer verspreid be- 

 stippeld; gewoonlijk met eene meer of minder duidelijke, onbestippelde, gladde langsstrook 

 over het midden. Dekschilden slechts iets breeder dan het lialsschild, ongeveer 25 maal zoo 

 lang als te zamcn breed, met tamelijk parallele zijden, tamelijk lijn bestippelde langs- 

 strepen en zwak gewelfde, verpreid en iijii bestippelde tusschenruimten. Het 2e, 3e en 4e 

 tarslid zijn duidelijk zolig gelobd. Bij bet iets kleinere ^ is het lialsschild iets smaller en 

 zijn de s|)rieten iets langer. Lengte 16 — 20 inm. In rottend eikenhout. Zeer zeldzaam; ook 

 soms in huizen, welliclit uit brandhout ontwikkeld. Rotterdam, Arnhem, Nykcrk , Eetlicn, 

 Breda en omstreken van Maastricht. Ook in België 1. rhombeus Oliv. 



6 De prosternale voortzetting achter de voorcoxae is duidelijk opwaarts-, de kiiiplaat duidelijk 



bencdeiiwaarts gebogen, daardoor is de doorsnede van bet vlak, waarin bet prosternum 

 gelegen is (van ter zijde gezien), eene lang gestrekte \^^~^. De zijden van het lialsschild 

 naar de achterhoeken duidelijk uitgebogen; de kielvormige langslijn in de achterhoeken 

 gebogen. Halsscliild over de schijf vrij dicht bestippeld. Schildje vlak of gelijkmatig gewelfd. 

 Zu-art, de bovenzijde dicht grauw behaard; bij ab. c. scrutator Herbst Qaeneithorax 

 Desbr.) de dekschilden geelbruin, grijs of geelgrijs behaard. Ik bezit ook overgangsvormen 

 met donker geelbruine dekschilden. De dekschilden niet grovere of fijnere stippellijnen; de 

 tusschenruimten vrij dicht bestippeld. Het 2e en 3c tarslid zijn duidelijk zolig gelobd. Lengte 

 92—125 mm. Type en ab. c. verbreid en vrij gemeen . (deflexus Tlioms.) 2. alpinus Redt. 



De prosternale voortzetting achter de voorcoxae, benevens de kinplaat, met het overige pros- 

 ternum nagenoeg in een vlak gelegen ; de doorsnede is daardoor (van ter zijde gezien) 

 bijna eene rechte lijn. De zijden van bet halsscliild naar de achterhoeken slechts zwak uitge- 

 bogen; de kielvormige langslijn in de achterhüeken gewoonlijk recht. lialsschild over de 

 schijf meer verspreid bestippeld. Schildje meestal dakvormig-, zelden meer gelijkmatig ge- 

 welfd. Zwart; de bovenzijde glanziger dan bij alpinus, in den regel fijner en minder be- 



1) Snellen i'an Viillcnhiurn venupldt in zijii wpik uvit df ('it-lecl.' ilifrpii (Niiluurl, Hisl. van NcdiTland) het vooTkomen vïin 

 Alliüus rufus liij Bred;( rii in (liddt-rjiirid . dit lierust up cfiic MTiiissiiit: , diiar di.' ext'undaren lul A. rhumhrus Oliv. 

 behourcn. 



