ii8 XI, VIII. Elateridae. •— 8. Athous. 



iKiard. Een onuitgckleiird exemplaar uit den Haag is geheel roodacluig-gcelbruin. Ocze süori 

 is doorgaans grooter dan alpiniis. Lengte is— i6 nnn. Vrij zeldzaam; den Haag, Apel- 

 doorn, Dciden, Texel en in de omstreken van Maastriclit. 



(? liirtns Hcrlist, besus Germ., porrectns Tlionis.) s- niger L. C'^edt.) i) 



7 Het 3e sprieilid ij inaal zoo lang als liet 2C. Halsscliild over liet midden gewoon liestippeld, 

 meer ot" minder glanzig. Sprieten iets langer dan liet lialsscliild 8 



Het 3e sprictlid ruim tweemaal zoo lang als liet 2e. Halsscliild overal zeer diclit met navel- 

 stippels bezet, geheel dol'. — Het <? is smal, lang gestrekt en vlak. Sprieten zoo lang als 

 het lialve lichaam. Halsscliild zeer lang en smal, lang-vierhoekig; slechts weinig gewelld, 

 naar voren iets versuiald ; met rechte zijden en vrij korte, iets naar acliteren gerichte acliter- 

 hoeken; met eene weinig duidelijke, verdiepte middellijn en daarnaast aan weerszijden, nabij 

 de basis, een dwarsindruk ol' rond grocrjc; evenals de kop zwart, meestal aan de zijden, 

 geheel ot' gedeeltelijk roodhruinacluig, dicht geelgrauw behaard. DekschiMen breeder dan 

 het halsscliild, met parallclc zijden; okergeel , met zwarten randzoom en veelal met 

 diMikeren naad; met diepe stippellijnen en iets rimpelig bcstippelde tussclienruimten ; kort 

 grijs behaard. Schenen en tarsen lichter of donkerder roodbruin oF bruingeel. Het ie tarslid 

 zoo lang als de volgende 3 lecdjcs te zanien ; het 2e en 3e verbreed. Veelal is de geheele 

 bovenzijde okergeel, slechts de kop en het halsscliild ineer roodbruinachtig. — Het $ is breeder 

 en gewelfd. Sprieten zoo lang als kop en halsscliild te zanien. Halsscliild langer dau breed, 

 kussenvorniig gewelfd; met eene langsgroef over het midden, welke veelal geheel verdwijnt; 

 aan weerszijden, ualnj de basis, met een oudic]) groclje; naar voren en naar achteren ge- 

 lijkelijk, doch weinig versmald; niet llauw al'geronde zijden; zwart, evenals de kop grijs- 

 ■achtig behaard, de zijden aan de basis of tot over het midden roodachtig. Dekschilden aan 

 de basis slechts weii.ig breeder dan liet halsscliild; met nagenoeg parallele zijden, of achter 

 het midden zeer weinig verbreed; vuil geelbruin, over den naad en langs den buitenrand 

 zwart of zwartbruin; met tijne stippellijnen eu bestippelde, dwarsrimpelige tusschenruimteu; 

 fijn grijs behaard. Veelal is de bovenzijde geheel roodachtig-geelhruin , gewoonlijk met 

 iets donkerder halsscliild. Pootcn roodbruinachtig. Tarsen korter dan bij liet $. Lengte 

 8—11 mm. Verbreid en niet zeldzaam op U 111 bc lli fe re n; o.a. hij Gorkuin in juli, 

 gemeen op Pastinaca sativa. Het $ wordt zelden aangctroll'cn, daar het op den grond 

 of onder steencn leeft ($ crassicollis Lac.) 7. longicollis Óliv. 



!i Halsscliild tamelijk grof en dicht hestippeld, aan de zijden met navelstippels; mat-glanzig; 

 langer dan breed, vlak kussenvorniig gewelfd; met rechte of in het midden flauw afge- 

 ronde zijden, en korte, iets naar achteren gerichte, achterhoeken; vrij sterk, neerliggend, 

 grijs behaard. Lichaam lang gestrekt, met parallele zijden, matig gewelfd; pekhruiu of zwart , 

 de dekschilden meestal lichter bruin of roodbruin (zelden over den naad eu langs den 

 zijrand iets donkerder); de randen en zijden der steruiten, alsook het uiteinde van het 

 anaal-sterniet roodbruin; soms is het achterlijf geheel roodachtig. Bij sommige licht gekleurde 

 (onuitgekleurdc?) exemplaren is het halsscliild geheel of grootendeels roodbruin. Sprieten 

 donkerbruin of roodbruin; de pooten roodbruin, het uiteinde der schenen en de tarsen 

 licliter. Tweede en derde sprictlid weinig iu lengte verschillend. Dekscliilden slechts iets 

 breeder dan het halsschild; met nagenoeg parallele zijden, duidelijke stippellijnen en 

 zeer lijn bestippelde, iets in rijen grijs behaarde tusschenruinuen. Hij het ^ is het halsschild 

 langer en vlakker en zijn de <ieksclnlden naar het uiteinde meer versmald; ook zijn de 

 sprieten langer. Lengte 10-14 mm. Overal zeer gemeen op heesters en struiken, vooral 

 op hazelaars (rulicaudis Gylh.} 4. haemorrhoidalis F. 



Halsschild fijner-, ook aan de zijden gewoon hestippeld 9 



9 Halsschild overal even dicht, doch fijner dan bij haemorrhoidalis, hestippeld; mat- 

 glanzig. Deze soort is zeer verwant aan haemorrhoidalis, doch kleiner. Sprieten lichter 

 of donkerder rood- of geclhruiuachtig, de liedjes soms aan de basis meer roodaclitig. 1'ekbrniu 

 of zwart; kop en halsscliild dicht geelgrauw behaard. Halsschild langs de zijden llauw afge- 

 rond, aan den gchcelen omtrek smal roodachtig gezoomd, of alleen iu de acinerlioeken 

 roodachtig. Dekschilden donker roodbruin, vrij dicht geelgrauw behaard; met duidelijke 

 stippellijnen, in de stippellijnen tamelijk grof eu bieren daar iets in rijen liestippeld. Pooten 

 licht roodaclitig-geelbruin, de dijen soins zeer weinig gebruind. De steruiten aan de zijden 

 en aan het tiitcindc rood gerand. Lengte 13-14 mm. Lenniaal bij Roermond. In de Rijnpruv. 

 bij Elberfeld (aiialis Muls.) 5. puncticollit Kiesw. 



Halsschild over het midden minder dicht hestippeld, glanzig. Deze soort is eveneens zeer ver- 

 want aan haemorrhoidalis en veelal moeielijk daarvan te ondersclieiden. Doorgaans 

 kleiner, iets breeder en anders gekleurd; gewoonlijk zwart of pekbrnin, de eerste spriet- 

 leedjes, de uiterste randzoom en een breede langsband der dekschilden, alsmede de pootcn 



1) Ili vermoed dat A. al|>iuUA Redt. en ni^MT 1.. lul eene en detellde >uijrl nioeteii gerekend wurden. 



