XI. VIII. l'.I.ATKRlnAK. — lO. CoKYMIilTliS. 121 



hites en Caloslirus) bij het $ met een lanj^eren of korteien zijtak en daardoor 

 lani( x^f^aind {Fig. 74 /) , het we lid, bij uitzondering {het niet in ons gebied Tertegen- 

 7C'0t>rdigde Siib-geniis Pristilophus Kiesw.), met eene meer of minder duidelijke 

 insnoering, waardoor als 't ware een \2e lid is aangeduid. Kop tamelijk klein. Voor- 

 hoofd vlak gewelfd of iets uitgehold, meer of minder gebogen, de mond cenigszins naar 

 voren gericht; de bovenlip meer of minder vertikaal geplaatst , breed, van voren afge- 

 rond. Eindlid der tasters bijlvormig. JJalssehild iets langer of korter dan breed, meer 

 of minder kussenvormig geicelfd ; de kielvormige randlijn recht of in een zeer Jlauwen 

 bocht tot het oog gericht ; de achterhoeken al of niet met eene langskiel. Kinplaat van 

 het prosternum meer of minder ontwikkeld, daardoor den mond , bij normalen stand 

 van den kop , al of niet bedekkend. De prosternale naden gewoon , bij enkele soorten 

 dubbel, over de geheele lengte nagenoeg rechtlijnig. Schildje eirond of rotidachtig. 

 Achtercoxae weinig verbreed, vlak afgerond. Poolen vrij lang en meestal krachtig 

 ont-ivikkcld ; de dijen eenigszins verdikt , tot opneming der schenen op de onderzijde 

 vrij diep gegroefd. Tarsen iets korter dan de schenen , de leedjes geleidelijk in lengte 

 afnemende. Klauwen gewoon , bij uitzondering aan de basis met een stompen tand. Bij 

 de wijfjes zijn gewoonlijk de sprieten korter en zwakker gezaagd, en is het lichaam 

 breeder, plomper, meer ge7i<elfd en veelal minder sterk glanzig. 



De soorten van dit genus leven op bloeiende heesters , struiken en booincn , veelal 

 op dennen, ook op grassen. — De larven leven achter schors of in houtmolm. 



De larven van C. p ec t i n ie o r n i s , sjaelandicus, tessellatus en aeneus 

 zijn door Schiüdte en Beling, de poppen dezer soorten door Beling; de larve van 

 castaneus is door Schiiuite ; de larve en pop van virens , cup reus, affinis en 

 pur pure us zijn door Beling; de larve en pop van latus door Perris ; de larve en 

 pop van cinctus door Rupertsbergcr en de larve nog door Schiinlte beschreven. 



Van de 46 Europeesche soorten komen 13 in Nederland en 6 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Spricicii van al' liet 3c WA gckaiiui uf gctiiiui; hut .5c lid cenigszins dricli(icl;ig en slechts kort 



getand - 



Sprieten van af het 4e lid gekamd of getand; soms onduidelijk en stomp getand, hijnadraad- 

 vormig; het 3e lid geheel ongetand 10 



2 Achterhoeken van het halsschild met eene dnidclijke langskiel naliij den zijrand 3 



Achterhoeken van liet halsschild niet langs den zijraiul gekield, duidelijk uitgehold; aan de 



binnenzijde van deze uitholling inct eene korte langskiel, welke ver van den zijrand ver- 

 wijderd is en daaraan nagenoeg evenwijdig loo|)t. Sprieten bij het $ lang gekamd, bij het 

 £ sterk getand (Sub-gen. Calostirns Thoms.) y 



3 Kiiiplaat van het prosternum zeer kort, met zeer tlaiiw afgcronden voorrand, waardoor, bif 



normalen stand van den kop, de mond gelieel onbedekt is en zelfs de kin voor de helft 

 zichtbaar blijft. Sprieten bij het $ gekamd, bij het S diep getand (Sub-gen. Corymbites 



i- spO •» 



Kinplaat langer, veel meer uitstekend en met in het midden sterk afgeronden voorrand; 

 daardoor wordt, bij normalen stand van den kop, de kin grootendeels bedekt en kan de 

 mond zoodoende bescluit worden " 



4 Sprieten bij het $ lang gekamd, de langste zijtakken minstens tweemaal zoo lang als de 



Iccdjes zelf, waaraan zij gezeten zijn (Fig. 74 I); bij het 5 krachtig, vrij lang en scherp 



getand 5 



Sprieten bij het $ veel korter gekamd, de langste zijtakken zoo lang als-, of slechts iets 

 langer dan de leedjes zelf, waaraan zij gezeten zijn; bij het S kort en veel minder scherp 

 getand. Lichaam bij het $ tamelijk smal, bij het 5 breeder en plomper; donker roudkoper- 

 Idcurig-bronzig, meer of minder in het groen, purper, violet of zelfs bronzig-zwart overgaande; 

 de helft of het eerste • gedeelte der dekschilden okcrgeel of roestkleurig-geel; de schouder- 

 buil blijft altijd meer of minder breed bronzig; soms neemt het geel der dekschilden onge- 

 veer hei ; gedeelte in, of wel is het gereduceerd tot eene onduidelijke basaalvlek; eindelijk 

 zijn de dekschilden geheel metallisch, ongevlekt (var. aeriiginosus F.). De beharing 

 is zeer lijn, grijs- of bruinachtig, langer en duidelijker op de zijden van het halsscliild. 

 Halsschild glanzig, bij het $ minder gewelfd, langer en smaller dan bij het J; aan weers- 

 zijden van de middengroef sterk en breed bultig opgericht; de zijden bij het $ naar voren 



