124 XLVIII. Elateridae. — lo. Corymiutes. 



stipptllijiicn, over de ycliccle lengte sterk kielvonnig verheven. Liclia;iin overigens zwart; 

 kop en halsschiiti diclu, rooci, vrij lang, lliiwcclaclitig viltig, i)Cliaarcl, welke beharing, in 

 velschillende richting gezien, zijdeglanzig vlckkig is; zeldzamer is deze beharing meer grijs- 

 achtig ol' roodacluig-grijs. Halsschild langer dan breed, naar voren versmald; zeer lijn en 

 dicht bcsiippeld. Schildje van achteren met een ronden indruk. Onderzijde glanzig zwart, 

 lijn grijs behaard; sprieten en pooten zwart. Lengte lo— 12J mm. Vooral in Mei en |uni 

 op bloeiende berken, wilgen, lijsterbes en U mbelli fc re n; in vochtige bosschen. Niet 

 zeldzaam in Ziiid-Limbnrg (hacniatodes F.) 4. purpureus Poda. 



üekscliildcn fraai geel, de uiterste top zwart; lijn geel behaard; aan de zijden flauw afgerond, 

 met vrij diepe, regelmatige stippellijnen en verspreid bestippeldc tusschenniimten ; de je en 

 4e insschenriiimie geheel aan de basis iets meer gewelfd dan de overigen. I.icliaaTn overigens 

 zwart; kop en halsschild lang en dicht viltig geel Iichaard, welke beharing, in verscliillendc 

 richting gezien, zijdeglanzig vlekUig is. Halsschild bij het ^ langer dan breed; bij het J zoo 

 breed als lang, met meer afgeronde zijden; zeer dicht en lijn hcstippeld. Onderzijde glanzig 

 zwart, uiterst lijn grijs behaard. Lengte 9 — 12e mm. In Mei en Juni op bloeiende hoornen, 

 Uinbc lli fcren en aan grassen. Meermalen in de omstreken " van Maastricht gevangen; 

 ook hij Venlo, Roermond en eenmaal bij IJsselstein 5. castaneus L. 



10 Sprieten bij liet $ gekamd, bij het J diep getand; het 2e en 3e lid klein, even lang (Snh-gen. 



Orithales Kiesw.). Eene kleine soort, welke aan kleine L i m o n i n s-soortcn herinnert. 

 Bruinzwart of kastanjebruin, ecnigszins hronzig; vooral op het gewoonlijk donkerder gekleurde 

 halsschild glanzig; soms de dekschilden lichter of donkerder roodbruinaclitig; op de boven- 

 zijde uiterst lijn, liggend, bruin of rocstkleurig behaard. Achterlijf veelal voestkleurig, 

 vooral op het midden. Halsschild bij het S zoo lang als breed, vrij <terk gewelfd, hij het 

 g iets langer en minder gewelfd; vrij sterk en dicht bcstip|ield; de aclnerhoeken sclicrp, 

 sterk ontwikkeld en iets divergeerend , bij het J meer naar aclueren gericht en minder lang. 

 Dekschilden breedcr dan het halsschild, tot achter het midden met parallelc zijden, daarna 

 versmald; tamelijk gewelfd; ntet zwak verdiepte langsstrepen , waarin vrij krachtige, lang- 

 werpige sti|)pcls; de tusschenruimten vlak en rimpelig hcstippeld. Het i is behalve doorcie 

 anders gevormde sprieten, door het meer gewelfde en meer parallele licliaam onderscheiden. 

 Lengte 6\ — 7 mm. In bosschen der bergstreken; in rottende boomstronken. Niet inlandsch. 

 In de Rijnprov. bij Klberfeld. (<? serricornis Ilerbst, J parvulus Herhst) (scrra licorn is Payk.) 



S|irieten in beide seksen getand; soms onduidelijk en stomp getand, bijna draadvormig. Meest 

 grootere soorten (C. hipustulatus L. is slechts 6^ — 8 mm. lang) 11 



1 1 Uc middelste sprietleedjes krachtig en vrij scherp getand. De prosternale naden breed, dubbel, 



de huitennaad meer dan de binnennaad aangeduid. De achterhoeken van het halsschild kort 

 en breed, liovenzijdc van het tamelijk hreede, vlak gedrukte lichaam vrij dicht, granwgeel, 

 zijdeglanzig behaard, welke beharing in verscliillendc richting verloopt, en hier en daar 

 uiterst lijn is en als 't ware ontbreekt en daardoor een zijdeglanzig, gemarmerd voorkomen 

 heeft (Snl)-gen. Prosternon Latr.). Onderzijde zwartachtig, gelijkmatig grijs behaard. 

 Sprieten bruinzwart; de pooten bruin, de schenen en tarscn lichter, vcelat rocstkleurig. 

 Halsschild ongeveer zoo lang als breed, naar voren sterk versmald, met in het midden 

 afgeronde zijden; gewelfd; zeer lijn en dicht bestippcid. Dekschilden, vooral bij liet 5, 

 eenigszins buikig verbreed, de grootste breedte achter het midden; met oppervlakkige 

 stippellijnen en zeer fijn bestippeldc, iets rimpelige tusschenruimten; soms vormt de beha- 

 ring twee dwarsbanden (Itifasciatits ICüst.). Lengte c/l — I2j mm. Zeer gemeen in Mei en [iini o|i 

 struiken, heesters en vooral op hazelaars en bloeiende dennen, (holosericeus Oliv.) 6. tessellatus L. 



De middelste sprietleedjes zwak en stomp getand, liovenzijdc van het lichaam niet of slechts 

 lijn, gelijkmatig behaard; de beharing soms in verschillende richting verloopend .... 12 



12 Mesosternuin tusschen de middelcoxae tamelijk breed, ongeveer half zoo breed als de coxae. 



De prosternale naden over de gelieele lengte smal, naar achteren niet verbreed .... 13 



Mesosternum tusschen de middelcoxae smal, ongeveer i zoo breed als de coxae. De jirostcrnale 

 naden dubbel, naar achteren geleidelijk verbreed. Klauwen der aciitertarsen in de basaalhelft 

 met een stompen tand (Sub-gen. lly|)oganiis Kiesw.). Lichaam gestrekt, hij het $ breedcr 

 en plomper dan bij het g, glanzig, bijna glad; zwart, de dekschilden donker kastanjebruin 

 met lichtroode epiplenren en veelal roodachiigen naad en randzoom; soms geheel rood- 

 bruin of roodachtig. Sprieten donkerbruin , de 2 of 3 eerste Icedjes meer of minder rood- 

 achtig, soms de laatste leedjes rood. Dijen gebruind, de schenen en tarsen roodgcelachtig. 

 Kop grof besti|>peld. Halsschild zoo lang als breed, tamelijk gewelfd, vooral hij het J: met 

 afgeronde zijden en scherpe, divergecrende aclnerhoeken; lijn, verspreid hcstippeld, over 

 liet midden met eene ondiepe langsgroef. Dekschilden ongeveer driemaal zoo lang als het 

 halsschild; achter het midden, vooral bij het $, buikig verbreed; met tamelijk lijne stippel- 

 lijnen en uiterst lijn, verspreid besiippelde tusschenruimten. Lengte 9-iii mm. Larve en 

 kever in rottend hout van verscliillendc boomcn, vooral van wilgen; de kever ook wel 



