128 XLVIII. Elatekidae — 12. Dolopius. — 13. Agriotes. 



dunUerc naadliaiul zeer lireeJ. Kop en lialsscliilii (iiclit met navelstippels lie/.ct en Jaanloor 

 slechts weinig glanzig. Dekschihleii inct iliiiilelijke stippellijnen en verspreid en matig lijn 

 bestippelile, i.ntiiiidclijl; rimpelige tusscheiiriiiniten. I.engic O—yh mm. Zeer gemeen, vooral 

 in het voorjaar, op allerlei strniken. De larve is duor Schiüdu en Heling, de pop i'oor 

 Heling bcsdirevcn '• margioatus L. 



13. Agriotes Eschsch. 



Lichaam x^shekt of meer kort en gedrongen , meer of rninder dicht behaard; het 

 halsschild gewoonlijk van voren meer of minder verdikt. Kop breed, diep in het hals- 

 schild verzonken; sterk gewelfd, bijna vertikaal geplaatst ; de scherp kielvormig ver- 

 heven zijranden van het voorhoofd, boven de sprieten, niet door eene voorhoofdslijst 

 vereenigd, doch soms tot aan den voorrand van den clypeus reikend. Sprieten matig 

 lang, de achterhoeken van het halsschild weinig overschrijdend, slank, slechts lueinig 

 gezaagd; bij het % gewoonlijk korter, met meer verlengde leedjcs ; het 2e en 3^ lid te 

 \amen duidelijk langer dan het i,e. Eindlid der tasters scheef bijlvormig. Halsschild 

 kussenvormig gewelfd, van voren soms iets verbreed, over het midden met eene, vooral 

 van achteren , duidelijke middengroef; de kielvormige randlijn -weinig scherp , van voren 

 duidelijk naar onderen, tegen den binnen- of onderrand van het oog, gebogen , bij enkele 

 soorten {pilosus, pallidulus en sobrinus) in het midden onduidelijk of onder- 

 broken ; de voorhoeken sterk neergebogen; de achterhoeken eenigszins naar buiten op- 

 tvaarts gericht, met eene scherpe langskiel , welke soms weinig duidelijk is, ten 

 gevolge der dichte beharing en veelal nagenoeg evenwijdig aan den zijrand verloopt. 

 Frosternu?n met eene korte kinplaat , 'ivelke de monddeelen intusschen nagenoeg geheel 

 bedekt; de prosternale naden van voren even tot spr leigroeven verdiept Het binnenblad 

 der achtercoxae nabij het inplantingspunt der trochatiters , geleidelijk verbreed; het 

 buitenblad eenigszins versmald, het topgedeelte soms 7ueder tiaar buiten verbreed. Het 

 eerste tarslid zoo lang of bijna zoo lang als de volgende twee leedjes te zamen. Klau^cen 

 gewoon. — De soorten van dit genus zijn geelachtig, bruin of zwart; zij leven op de 

 bladeren van heesters, op bloeiende struiken en Umbell i/eren , aan grassen en 

 boomwortels , in graszoden, achter boomschors, in bladaarde en onder steenen. Volgens 

 O. Scliwarz zouden de wijfjes zeldzamer zijn dan de mannetjes. — De larven {rit- 

 naalden) knagen aan wortels en zijn soms schadelijk aan graangewassen. 



De larve van A. aterrimus is door Schiödte en Beling, de pop door Beling; de 

 larve van ustulatus door Perris en Key ; de larve van sputator door Kollar , de 

 ontwikkeling door Dagonnet, Curtis en Rey ; de larve en pop van pilosus zijn door Beling; 

 de larve van lineatus door Schiödte, Taschenberg, Beling en Rey, de pop door 

 Taschenberg en Beling, de ontwikkeling door Curtis en Lampa : de larve van o b s c u r u s 

 door Marsham en Beling, de pop door Beling: de larve en pop van pallidulus 

 zijn door Beling en de larve van gallicus is door Rey beschreven. 



Van de 43 Eitropeesche soorten komen 9 in Nederland voor. 



I De luclvormig verlieven zijranden van het voorhoofd , boven de sprieten, van voren opge- 

 richt, den voorrand van den clypens dnidclijU bereikend en daarin overgaande (Snb-gen. 

 Ectinns Eschsch.). Lichaam zeer gestrekt, diep zwart, eenigszins dof; sprieten en pooten 

 eveneens zwartachtig of meer ol' minder roodbruinachtig. Beharing bruin, zeer lijn, neer- 

 liggend; op de onderzijde dichter zijdeglanzig. Kop grol' en dicht hestippeld. Halsschild veel 

 langer dan breed (bij het $ langer en smaller dan bij het ?), met V('i.')r het midden alge- 

 ronde ziiden; de langsgroel' achter het midden naar achteren scherper en meer verbreed, 

 soms tot' aan den voorrand verlengd; sterk en dicht-, grootendeels met groote navelstippels 

 bezet; soms met een kleinen, stipvormigen indruk ol' met eene gladde vlek aan weerszijden 

 van de niiddengroef op het voorste derde gedeelte; de achterhoeken lang, divergeercnd en 

 sterk gekield. Dekschilden te zanien ongeveer il maal zoo lang als breed , met nagenoeg 

 parallele zijden, althans in de eerste helft: met (üne, doch zeer duidelijke stip|)ellijnen en 

 vlakke, diciii bestippelde tusschenruiniten. liet J is iets plompcr, de sprieten iets korter en 

 minder duidelijk getand. I.engie 11-15 """• Op beschaduwde plaatsen in bosschen , op 

 heesters en struiken, meestal op eikenhakhout; ook op rogge. Vooral gemeen in de duin- 

 streken. De larve in bladaardc en iu mi Imnius veranderden paardenmest. 



(obscurns llerbsl) 1. aterrimus 1.. 



