XLVIII. ELATERinAE. — 13. AcRioTF.s. — 14, Syn'aptus. 131 



cii oiulcr stccneii. De larve is sciiaiielijk aan ik- uortuls v:ui VL-rschillcmic graansoorten en 

 ancierc grassen; ook aan de wortels van tabal;s|)lanten. 



(segetis BjerU., striatns T.) 7. lineotus L, 



Alle tussclienruinitcn der dekscliilden onderling gelijk en gelijkmatig bcliaard 8 



8 De kiclvorinigc randlijn van liet lialsschild, nabij bet midden, op de boogte waar zij 

 zicb benedenwaarts buigt, iiitgcvviscbt. De kleinste soort van bet genus, welke gemakkelijk 

 met Adrastus te verwarren is, doch zieli gemakkelijk onderscheidt door de lijnere, 

 "rauwe, beharing, door het ontbreken van de langskiel in de achterlioeken van het lials- 

 schild én door °de niet getande klauwen. Donkerbruin of pckzwart, vrij sterk gewelfd, 

 glanzig; de dekscliilden gewoonlijk iets lichter, of zelfs (vooral bij het ?) gcelbniiii, 

 veelal met meer of minder donkeren naad- en randzoom; soms het lichaam geheel licht 

 "eelrood. Sprieten en pooten, alsook de voorrand en gewoonlijk de achterhoeken van het 

 balsschild roodgeel. Halsscbild bij het ? zoo lang als-, hij het ^ iets langer dan breed, 

 kussenvormig gewelfd, met tamelijk rechte zijden, van voren algerond; evenals de kop 

 lijn en niet zeer dicht bestippeld. Dekscliilden met tamelijk parallele zijden, bij het J 

 achter bet midden meer buikig veibreed; met zeer duidelijke, vrij grof bcstippelde langs- 

 strepen en iets rimpelig bestippeldc tusscheiirtiimtcn. Sprieten bij het S gewoon-, bij het ,? 

 eenigszins lijn, afstaande, donzig behaard. Lengte 4—5 mm. Zeer verbreid in de diluviale 

 streken en Zuid-Limburg, in beschaduwde bosschen; op vele plaatsen niet zeldzaam op 

 struiken en tusscben gras. Ook eenmaal bij den Haag. 



(nmbrinus Germ.) 9. pallidulu» lllig. 



De kiclvormige randlijn van het halsscbild niet onderbroken, over de geheele lengte door- 

 loooende. Deze soort herinnert iets aan obscurus in het klein; zij is matig gestrekt, ge- 

 welfd, donkerbruin of eenigszins zwartachtig; door de vrij dichte beharing eenigszins grauw; de 

 voor- en acluerrand van het balsschild meer of inindcr-, de sprieten en pooten roodaclitig- 

 geclbruin; de dijen veelal iets donkerder; de dekscliilden zwartachtig of pekbruin, ofwel 

 roodbruin of geelbruin en gewoonlijk over het midden iets berookt. Nagenoeg geheel licht 

 roestkleurige exemplaren vormen ab. c. nifuliis l.ac. lialsschild zoo lang als- of iets langer 

 dan breed, met eenigszins parallele zijden, van voren iets versmald, meer of minder ge- 

 welfd; evenals de kop lijn en niet zeer dicht bestippeld, glanzig; de achterlioeken vrij 

 scherp, recht naar achteren gericht en duidelijk gekield. Dekschilden vrij kort, slechts twee- 

 maal zoo lang als te zamen breed; achter het midden iets verbreed, met vrij duidelijk be- 

 stippeldc langsstrepen en lijn en dicht bcstippelde, iets rimpelige tiisschenruiinten. Lengte 

 6—7» „]„,. Verbreid en vooral niet zeldzaam in het voorjaar in gras; ook in aanspoclsel 

 der rivieren. De larve soms schadelijk aan de wortels van salade en andere moesplantcn. 



(graminicola Redt.) K. sputator L. 



14. Syuaptus Eschsch. 



(Ctenonychns Steph.) 



Dit gemn ondersc/ieidf zich van Agriotes door de kamvonnig gciaagde klauwen 

 en het zolig gelobde T,e tarslid (Fig. 74 //). Kop vrij groot ; hef voorhoofd breed, de 

 inplantings-groeven der sprieten vrij groot en ver iiiteenstaande. Sprieten langer dan 

 kop en lialsschild te zamen, nagenoeg draadvormig, het 2e lid slechts iels korter dan 

 de volgende leed/es. Eindlid der kaaktasters bijlvormig. Halsschild iets langer dan 

 breed, kussenvormig gewelfd, met tamelijk rechte, van voren afgeronde zijden ; met 

 scherpe , iets naar buiten gerichte achterhoeken ; de zijrandlijn buigt zich geleidelijk op 

 de onderzijde naar voren , tot onder de oogen in den voorrand van het halsschild. De 

 prosternale naden dubbel , van voren met de aanduiding van eene sprietgroef. Schildje 

 elliptisch. Dekschilden zeer lang gestrekt, tiaar het uiteinde geleidelijk versmald, 

 ongeveer driemaal zoo lang als het halsschild. Achterco.xae smal, naar binnen geleidelijk 

 verbreed, ffet 4e tarslid zeer klein , gewoon. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Zwart of pekbruin, onuitgckleurde exemplaren roodbruin; dicht, neerliggend grauw behaard. 

 Sprieten en pooten roodbruiiiachtig of rocstkleurig, de tarsen lichter, lialsschild grover en 

 fijner dooreen bestippeld, met eene op de achterhelft duidelijke middcngroef. Dekscliilden 

 met duidelijke stippellijnen en zeer lijn bcstippelde tussclienruiinten. Het J is iets plomper, 

 naar voren en naar achteren stomper; de sprieten iets korter; bet halsscbild iets breeder, 

 ongeveer zoo breed als lang. Lengte y4 — 114 mm. Verbreid en niet zeldzaam, vooral langs 

 rivieren en beken op Sa li x-soorten, o.a op S. viminalis; ook wel op elzen en I'e tasi te s 

 officinalis (cinereus UI.) i. filiformls !•'. 



