134 XLVIII. Elateriuae. — i6. Campylus. — XLIX. DaScillidaü. 



tussclun de dicht aaneensiaandc voorcoxae sterk versmalden in een vrij zwakken borst stekel 

 verlengd. Meso- en metasternum tusschen de middelcoxae smal toegespitst. Schildje rond- 

 achtig of eenigszins oi>aal. Dekschilden minstens driemaal zoo lang als te zamen breed , 

 breeder dan het halsschild ; bij het S met nagenoeg parallele zijden , bij het j achter 

 het midden iets verbreed; met breede epipleiiren. J/et S met een meer of minder duidelijk 

 6e ster niet. Pooten vrij lang en slank ; de voorcoxae duidelijk uitpuilend; de achtercoxae 

 geleidelijk, doch zeer sterk versmald. 'Jarsen slank \), het ie lid der achtertarsen 

 nagenoeg zoo lang als de volgende twee leed j es te zamen. Klauwen gewoon. De achter- 

 vleugels naderen door de nervatuur zeer tot die der T hel e p hor idae. 



Bij de soorten van dit genus is het springver mogen weinig ont'wikkeld. Zij leven 

 op struiken en heesters, de larven achter boomschors. 



De larve van C linearis is door Chapuis en Candèze , SchiiJdte en Beling, de 

 pop door Beling; de larve en pop van rubens door Beling beschreven. 



Van de 4 Ruropeesche soorten komen i in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Eindlid der kaaktasters lang, zeer scliuin afgcsiompt, nauwelijks hijlvorinig. De zijrand van 

 liet lialsscliild nabij de aclitcrlioekcn en aditer de afgeronde, dücli duidelijk iiirstekcndc 

 vuorlioeken, duidelijk uitgebogen. De schijf van liet halsschild met een dwarsiiulruk aan de 

 basis; aan weerszijden daarvóór met een ondiepen, ronden indruk. De tnsscliciiniimien der 

 stippellijnen op de dekschilden grof dwarsriin|)elig, de afwisselenden iets verheven. Sprieten 

 bij het i lang gekamd, hij liet S diep, S|iits gezaagd. Lichaam zwart, lialsscliild en dek- 

 schilden steenrood; liet halsschild gewoonlijk iets donkerder rood, de dckseliildcn veelal 

 meer geelaclitig-rood. S|iriclen en pooten zwart of pckhniin , de gewrichten der pooten en de 

 tarsen lichter. Het 5e stemlet, vooral bij het <?, geel gezoomd. Lengte iij — 13! mm. Niet 

 inlandsch. In de Rijnprov. bij Elberlcld, ook bij Hamburg frubens PilleiO. 



liindlid der kaaktasiers kort, duidelijk bijlvormig. Ue zijrand van het halsschild alleen nabij 

 de achterhoeken duidelijk uitgebogen, de voorlioekcn volkomen afgerond; de scliijf van het 

 halsschild, vóór den dwarsiiulruk', aan weerszijden gewelfd. Alle tussclicnruimten der grove 

 stippelrijen op de dekschilden gelijk, dwarsrinipelig. Sprieten bij het g scherp-, bij het $ 

 minder scherp gezaagd. Kop, behalve het voorste, uitgeholde gedeelte van het voorhoofd, 

 of slechts de roode voorrand, zwart; zeldzamer geheel rood. Halsschild rood, op het 

 midden veelal zwart gevlekt; zelden, belialvc (J') de gele achtcrlioekcn , pckzwart of pek- 

 bruin. Schildje zwart, zeldzamer geclaclitig. Dekschilden bij het ^ in den regel geel (/rv«M F.), 

 of geel met zwarten naad en zwartachtige randstrcep (ab. c. marginatiis F.), zelden geliccl 

 zwart (mij onbekend); bij het 5 zwart met gelen randzooin (w«o/«t7rtjL.), zeldzamer geheel 

 geel. Sprictwortel en pooten geel of roodgeel, de dijen veelal meer of minder zwartachtig; 

 bij de lichtst gekleurde exemplaren zijn de sprieten geheel geel. Onderzijde, behalve het uiteinde 

 van het achterlijf, meer of minder zwartachtig. Lengte SJ—ii} mm. Verbreid en op sommige 

 plaatsen niet zeldzaam op struiken !• linearis L. 



Sub-orde VIII. MALACODERMATA. 

 XLIX. Familie DASCILLIDAE. 



Eene zeer kleine familie welke groote verwant.scliap vertoont met de Cyphonidae; ook 

 nadert zij tot de Elatcridae en zelfs door de larve tot de Lainellicorn ia. — Lichaam clli|nisch, 

 tamelijk gewelfd, met vrij stevig luiidskelet. — Ko]) veel kleiner dan het halsschild, daarin weinig 

 teruggetrokken; de clypeus tamelijk breed, door eene dwar.sgroef van het voorhoofd gescheiden. — 

 Sprieten ii-lcdig. nagenoeg draadvormig CFig. 76 1)2), vóóraan op het voorhoofd, nabij den binnen- 

 rand der oogen "ingeplant. — Bovenlip iluidelijk. Voorkaken krachtig ontwikkeld, eenigszins sikkelvcjrniig 

 gebogen en tamelijk ver uitstekend. Achterkaken met twee meer of minder vliezige, ingesneden 

 iobben. Tong vliezig, sterk ontwikkeld en gewoonlijk in 4 of 2 behaarde slippen verdeeld. — Hal.s- 

 scliild kort, eenigszins half-cirkelvormig, sclicr|) gerand. — Dekschilden het achterlijf, tot over de 

 randen der sterniten, omsluitend. — De achtervlengels komen in hoofdzaak met die der Bn iircst id ae 

 (Bnp rest is) overeen; de eindcel van de vena scapularis is driehoekig, de achterste terugloo|ieiide 

 ader nagenoeg tot aan de vleiigclbasis verlengd, en het topgedeclte in de rust, evenals bij de Ca ra boidea, 



1| Bij de in hel Nuorden levende C. borealis I'ayk. hel 3e en ie larslid ccnigseiDs Iiartvünnig. 

 2) Uij hel in Italil' vuorkumende genus Pscu dodael; lUb Haoipc gezaagd. 



