136 



XLIX. Dascillidae. — i. Dascillus. 



L. Cyphonidae. 



verheven laiigsstrcpen. Halsseliild aan de tosis tweemaal uitgcrand, niet rcclitc of ccnigszins 

 stompe aclitcrlioeken. Het smallere g (^ciiicrcus L.) is meer of niiniier briihizwart; ile 

 sprieten ovcrsclirijdcn eenigszins het midden van liet lichaam; het laatste stcrniet aan 

 het uiteinde afgerond. Met brcederc 5 is geclachtig-roodbniin; kop, lialsschild en onderzijde 

 meer of minder gebruind; sprieten iets korter dan het halve lichaam, evenals de pooten 

 gcelacbtig-roodbruin; het laatste stemlet roodaclitig, aan het uiteinde Haiiw uitgcrand. Kr 

 zouden ook liclit gekleurde mannetjes en donker gekleurde wijfjes bekend zijn. I. engte 

 pi — \o\ mm. Tegen den zomer op jonge boonien en heesters, op Corylus en in grasvelden op 

 U m be 1 li fe re n. Zeer zeldzaam; uitsluitend hij Tiel, Ede en aan de Grebbe, in Juni, gevangen. 

 In België zeer verbreid in het kalkgebied (Engihoul, Yvoir, Louette St. Pierre, llastièrc 

 enz,; ook in de Rijnprov. bij Aken. De larve, welke door /ir(c/»'on en ^owrg'ïo/i beschreven 

 is, leeft in den grond, waar zij vermoedelijk aan wortels knaagt 1. cervinus 



L. Familie CYPHONIDAE. 



Deze familie wordt gevormd dour tamelijk kleine kevers, wier chitineskclei veelal dun en 

 teeder, doch vaster en zelden zoo dun vliezig is als bij de meeste The lephori dae, waaraan zij 

 in vele opzichten verwant zijn. - Lichaam langer of koncr eirond, langwerpig-ovaal , eenigszins 



rondachtig of omgekeerd eirond; gewoonlijk meer 

 of minder gewelfd en naar verhouding brccder dan 

 bij de volgende drie familiën. — Kop afbellend of 

 neergebogen, tot aan den achterrand deroogenin 

 het lialsschild teruggetrokken. - S|iricten op bet 

 voorhoofd, vói^r den voorrand der oogen, ingeplant; 

 li-ledig, draadvormig of (vooral bij het (?)nieer 

 of minder scherp gezaagd; het ie lid veelal ver- 

 dikt, bij Pri o n ocy p hon oorvormig verbreed 

 (Fig. 77 I); het 2e lid in den regel, het 3e niet 

 zelden klein of zelfs zeer klein , rondachtig of 

 ovaal; het 4e veelal merkbaar verlengd. — Bovenlip 

 verbreed, hoorn-of perkanientachtig. Voorkaken tec- 

 der, gewoonlijk niet uitstekend, mecMal door de 

 bovenlip bedekt, hetzij sikkelvormig met scherpen 

 top en al of niet getanden binnenrand (II e 1 od es, 

 Cyphon), hetzij kort en stomp drieluiekig (II y- 

 drocyphon, Scirtes), of nagenoeg recht en 

 scherp (Microcara). Acbtcrkaken met twee 

 vliezige of perkamentachtige, naar het uiteinde 

 bcwimperde lobben. Kin vierhoekig, aan de basis 

 gewoonlijk verbreed, van voren afgeknot. Tong 

 vliezig, bij Eubria in eenigc behaarde sliiipen 

 gedeeld. Kaaktasters duidelijk 4-ledig; het eindlid 

 gewoonlijk afgeknot; bij Eubria het iclidrudi 

 mentair, het 4e zwak bijlvormig met 3 fijne 

 staafjes op het topvlak. i^iptasters 3-ledig, bij 

 Eubria het afgeknotte eiudvlak van bet eindlid 

 eveneens met fijne staafjes bezet; bij Helodes, 

 Microcara en Prionocyphon bet eindlid 

 loodrecht op de lengteas van het voorlaatste iuge- 

 ypliuir scrriciiniis Mull. Orig. ])lant (Fig. 77 H). — Halsschild gewoonlijk zeer 

 iiiiiiuia L. Naar lliniiijrms. vccl hrccdcr dan lang, naar voren versmald, met 



Koar J nniimhiuhtr. de aan weerszijden uitgcrande basis dicht tegen 

 de dekschilden aangesloten, met den uitgebogen 

 voorrand een groot deel van liet achterhoofd, of zelfs (van boven gezien) den gcbeelen kop bijna 

 bedekkend, met scherpkantige zijden. 



liij den vleugel van Helodes (Fig. 77 III) is, volgens ^. /i£v//<;«itf6-//<^r, de eindcel van de vena 

 scapularis groot, onregelmatig vijf hoekig, de acliterste terugloopende ader kort; verder is de inge- 

 sloten cel der vcna inierno-niedia naar de vleugelhasis verschoven, de vcna cubiialis uit 3 afzonderlijke 

 takken gevormd, van welke de langste uit de genoemde cel ontspringt. De achterste tak der vcna 

 analis is sterk gehogen. Bij Sciries zijn de venac cubitalis, interno-mcdia en aiialis tamelijk geredu- 

 ceerd. Overigens komt de vlcugelbouw met die der Dasci 1 1 id ea, alsook eenigermate met die der 

 Bnprestidae overeen. — De vleugel van Microcara testacea L. (livida F.) is, volgens Roi;cr, 

 iets zwartaehtig gekleurd met onregelmatige, donkere |)ignientvlekken, waardoor zij een zeer eigenaardig 

 voorkomen heeft, zooals slechts zelden wordt waargenomen. Het basale gedeelte der area extcrno-media 

 is zeer groot, doordat de vena extcrno-media den vleugel nagenoeg diagonaal doorsnijdt; de terug- 



'ii:. 77. 1, Sj.rii'l %aii rrionot 

 II. I.ijita.NliT vaii Hcludej 

 III. VlfiiK'-l van Hclodci miniita 



