L. CVPHONIDAE. — I. IIi;l,01)KS. - 2. MiCKOCAKA. 139 



om op -loaterplanten voedsel te zoeken. MerhvaartU}:: is Jf a<h-mhaliti:^ bij de larve; 

 zij stijgt , hetzij la7igs een gedeeltelijk oiidt-rgedompclden steen of langs een stengel tot 

 aan de oppervlakte, keert zich alsdan om met het uiteinde van het achterlijf omhoog, 

 om zoodoende hij het wederom indompelen ecne luchtbel aan den anus mede te voeren. 

 De metamorphose heeft in het voorjaar plaats , buiten het water , meestal onder stcencn 

 langs den oever. 



De larve van II. minuta is door Chapuis en Candcze , 'Jour nier en Bourgeois, 

 die van marginata door Tournier en Kolph beschreven. 



Van de "14 F.uropcesche soorten komen i /// AWcrland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Derde sprictlid zeer kort, koner dnii de lielfi van het tweede. Roodgeel, tiniielijk glanzig; 

 de Uo|) zelden gcliriiind; sprieten van al' liet 4e lid zwartaelitig. Deksehildcn veelal naar liet 

 uiteinde meer ol' minder donker gekleurd. Ilalsschild lijn en matig diclit be.stippeld; langs 

 den voor- en zijrand vlak uitgebreid en gootvorniig uitgehold; de acluerrand aan weers- 

 zijden diep iiitgerand en ingegroefd. Dcksehilden vrij dicht en tamelijlc krachtig bestippeld, 

 lijn en zeer dicht neerliggend behaard; ongeveer viermaal zoo lang als het lialssehild; veelal 

 met de zeer flauwe, oifdtiidelijkc aanduiding van laugsribbeu, bij het i met minder alge- 

 ronde zijden dan bij het ?. Onderzijde geheel of slechts gedeeltelijk zwartachtig. Sommige 

 exemplaren zijn geheel geel en de siirieten weinig of niet naar het uiteinde gebruind 

 (ab. c. testacea Schilsky), deze herinneren aan Microcara testacea; ofwel om het 

 schildje, een meer of njiiidcr breede band over den naad en eene grooie topvlek zwartachtig 

 Qih. c. laeta Panz.) i). liij liet meer gestrekte $ is het laatste sterniet driehoekig nitgerand; 

 viV^r de uitranding met een scherp begrensd groefje. Lengte 3; -54 mm. Langs beekoevers 

 op allerlei planten, als: bloeiende Scirpns en grassen. Gemeen in de grensprovincien , 

 zeldzamer in de zeeprovincicn (pallida F., melanura F.) i. minuta L. 



Derde s|)rietlid naar verhouding langer, minstens de halve lengte van het 2C lid bereikend. 

 Geelachtig, behaard; de kop^ het midden van liet lialssehild, het schildje, de naad en de 

 zijrand der dekschilden zwartachtig. Sprieten brninzwart; het uiteinde van het eerste lid, 

 het gelicelc 2e en 3e lid en de basis van het 4e geelachtig, lialssehild over het midden 

 dichter bcstipiield dan bij minuta, van voren minder sterk afgerond, de voor- en zijrand 

 minder duidelijk vlak uitgebreid en bijna niet gootvorniig uitgehold, daardoor minder opgericht. 

 Dekschilden vrij sterk en dicht bestippeld, met de zeer llanwe aandtiiding van eenige langs- 

 ribben. liet geheele sternum, de dijen en het achterlijf meer of minder zwartachtig. Bij het 

 <f is het laatste sterniet aan het uiteinde iets uitgerand, doch niet gegroefd. Bij ab. c. 

 iiiirricans Schilsky zijn de dekschilden zwartbruin met eene geelachtige schouderylck; bij 

 ab. c. iiimbata Panz., de bovenzijde brninzwart, het lialssehild met een breeden zijrand- en 

 een smallen voorrand-zoom oranjegeel. Lengte 4^ — 4J ram. Op hazelaars, April tot Oct.; 

 vooral in bergstreken. Niet inlandsch. In België bij Anglcnr, Fleurus, Colonstcr, Luik enz. 

 (ook de ab. c. nimbata'):, in de Rijnprov. bij Aken, Crcfcld en Düsseldorf. Ik zag belgische 

 exemiilareu uit de coll. ll'esmitel . . . (limbata Panz.) (marginata F.) 



2. Microcara Thomson. 



Dit genus is zeer verwant aan Helodes, doch onderscheidt zich vooral doordat 

 het eerste lid der achterfarsen korter is dan de volgende leedjes te zamen , alsook door 

 de niet tandvormig uitgetrokken eerste twee leedjes. Ook is het y sprictlid iets langer 

 dan het ze. Lichaam breed, zeer weinig i^ewelfd. Kop aan weerszijden met een scherpen 

 kant, welke zich naar de onderzijde buigt en zich tot op eenigen afstand onder de oogen 

 boven de kin voortzet. Bovenlip breed, van voren recht af geknot. Voor kaken breed, met 

 gebogen buiten- en nagenoeg rechten binnenrand ; de top zelf haakvormig gebogen. Het 

 laatste lif>taster-lid iets meer gestrekt dan bij II e lo des. lialssehild met sterk afgeronde 

 zijden, langs den zijrand breed, vlak ingedrukt ; de achterhoeken stomp , meer oj minder 

 afgerond , de voorhoeken geleidelijk afgerond. Poolen vrij kort. 



Van de 4 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Geelachtig, tamelijk glanzig; vrij diclit, geelachtig behaard. De sprieten van af het 4e lid, 

 ook het achterhoofd en het midden van liet lialssehild al of niet gebrnind; bij ab c.obsciirii 

 Stcph. ook de dekschilden donker gekleurd. lialssehild iets meer dan tweemaal zoo breed als 



Ij hl ile Transclie Alpfn kunicii eiciii|il;ircti vuur nul j^ilu'fl ui tiijiia geliec-l zwarte di'ksi.liiUlfn. 



