Lil. T.YCIDAE. — I. HOMALISUS. I49 



scharlaken rood of geel (bij tropische soorten), alsmede door de eigenaardige sciilptmir der dekschilden 

 in 't oog. Bij gevaar houden de meesten zich als dood, door sprieten en pooten in te trekken. Zij 

 leven meestal op bloeiende planten. — Uc larven zijn carnivoor en leven , vcrsclieidcncn bijeen , achter 

 booniscliors ol' in den molm van het spint, waarin vele uitwerpselen van Scolytiden, Ceram- 

 bycidcn en Pissodes voorhanden zijn. Volgens l'crris zouden zij zich met de larven van schors- 

 bcwonende kevers voeden, welke zij vermoedelijk met hare lange voorkaken doorboren, om het bloed uit 

 te zuigen. De larve van L y gis to p te r us sanguineus L. is lang gestrekt, lijnvormig, vlak; op de 

 bovenzijde zwart, op de onderzijde witachtig met in langsrijen geplaatste zwarte vlekken; de anale 

 ring rood, met twee naar achteren gerichte, naar elkaar toegebogen zwarte haken. Kop zeer klein, 

 niet terugtrekbaar; op de boven- en onderzijde vlak, aan weerszijden met een kleine ocel. Sprieten 

 2-ledig; voorkaken toegespitst en naar elkaar toegebogen, met tot eenc lioornachtige lijst gereduceerde 

 achterkaaks-lobben; kaaktasters 3-, liptasters 2-ledig; geen kin. Pooten zwart, elk met een enkelen klauw. 

 Deze familie grenst door de Lycini aan de Lampyridae en de Thclcplio ridae, door de 

 H o ni a 1 i s i n i aan de E 1 a t e r i d a e. 



Overzicht der Tribu.s. 



Prosternum vóór de voorcoxae duidelijk ontwikkeld, tamelijk breed. Kop door den voortand 

 van het halsschild niet bedekt, vóór den sprietwortel niet verlengd. Sprieten op het voor- 

 hoofd, tusschen de oogen, ingeplant. Middelcoxae tegen elkaar of nagenoeg tegen elkaar 

 aanstootend. Epipleuren der dekschilden duidelijk en scherfi begrensd i). Sclienen recht. Achterlijf 

 bij bet (? met 6 sterniten , tusschen liet 5e en óc sternict bemerkt men veelal een bijkomend 

 stemlet onder het 5e verborgen; bij het ongevleugeld en van rudimentaire dekscliilden voor- 

 ziene J (n.l. bij Homalisus Fo n tisbel laq u ei Fourcr.) met 7 sterniten . I. HomalUini. 



Prosternum vóór de voorcoxae tot eene zeer smalle strook gereduceerd, zoodat de voorcoxae 

 nagenoeg den voorrand bereiken. Kop door den voorrand van het halsschild meestal gelieel 

 bedekt. Sprieten hetzij op het voorhoofd tusschen de oogen, of aan de basis van den snuit- 

 vormig verlengden kop (FIg. 79 II) ingeplant. Middelcoxae van elkaar verwijderd. Dekschilden 

 zonder epipleuren, hoogstens door eene langsrib begrensd. Schenen met meer of minder 

 gebogen buiteidiant. Achterlijf bij het $ met 8, bij het $ met 7 sterniten ... 11. Lycini. 



I. Tribus Homalisini. 



Bevat slechts het genus, t i. HomaliSUS. 



II. Tribus Lycini. 



Kop duidelijk snuitvorinig verlengd. Sprieten vóór de oogen, aan de basis van den snuit, 

 ingeplant (Fig. 79 II). Halsschild met eene middengroef en eenige zijgroeven , zonder langs- 

 ribbcn. Dekschilden fijn gestreept, slechts zeer flauw geribd, zonder tralicachtige sculptuur. 



2. Lygistopterus. 



Kop niet snuitvorniig verlengd. Sprieten op het voorhoofd, tusschen de oogen , ingeplant. Hals- 

 schild met zeer diepe, door ribben gescheiden indrukken. Dekschilden met duidelijke langs- 

 ribben , waartusscben eene tralieachtige sculptuur fFig. 80) (Dictyopterus.) 



^ I. Tribus Homalisini. 



1. Homalisus GeolTioy. 



Sprieten op het Toorhoofd, tusschen de oiv^en , ini^eplant, vrij krachtig ontivikkeld , 

 nagenoeg draadTormi;:; ; het 2e en 30' lid zeer klein. Kop niet door den voorrand van 

 het halsschild bedekt. Monddeelen als bij Di c tyo pt e r us ; alleen zijn de liptasters zeer 

 kartel het ie en 2e lid zeer klein, het eindlid veel grooter , meer kegelvormig. Hals- 

 schild iets breeder dan lang, aan de zijden scherp gerand; met a/geronde voor-, en 

 spitse , sterk naar buiten gebogen , achterhoeken ; aan weerszijden aan de basis met eene , 

 ongeveer tot aan het midden reikende, kielvormigc langslijn ; op de schijf ?net ondiepe 

 groeven. Dekschilden lang gestrekt, met parallele zijden, vlak, in langsrijen grof en 

 dicht bestippeld ; de de tusschenruimte in den regel als eene Jijne langsrib ; de epipleuren 



1) Bij hel in Circassi*- voorkomende genus Euanoma Ueitler ontbreken de epipleuren. 



