ISO LIL LVCIDAE. — I. HOMALISUS. — 2. LVGISTOPTERUS. 



duidelijk en scherp begrensd. Prosternutn vóór de coxac duidelijk ontwikkeld, tamelijk breed. 

 Achterlijf 7net 7 tergiten en 6 sterniten ; tussclien het 54- en 6c stemlet bemerkt men 

 veelal een bijkomend ster niet onder het s^- Ter borgen. Middelcoxae tegen elkaar of 

 nagenoeg tegen elkaar aanstootend. Schenen recht. Volgens Rouget en Bertkau zijn bij het 

 % {n l. van H. I'ontisbellaquei Fourcr.) de achtervleugels rudimentair ; de dekschilden sterk 

 verkort , divergeerend , naar buiten over den rand van den metaihora.x afioaarts ge- 

 bogen, naar het uiteinde toegespitst; achterlijf met 7 sternieten. Be chitinehuid is iets 

 steviger dan bij andere Lycidae. — Dit genus vormt den overgang van de Malaco- 

 der mat a tot de Elateridae; vooral sluit het nauw aan het genus Cam py lus aan. 

 Van de 4 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Lang gestrekc, met tamelijk paratlclc zijden; pekzwart, tamelijk glanzig, uiterst lijn behaard. 

 Dekscliildeii gcelrood met een zwartbruincn naadband, welke zich naar bet uiteinde geleidelijk 

 versmald; bij ab. c. "munochhiros Dalla Torre (jtigricans Sehilsky) de dekschilden geheel 

 zwartbniin. De eerste 3 S|)rietleedjes aan liet uiteinde, of het 2e bijna geheel, gcelrood. 

 Pooten gcelbrninachtlg. Dekschilden aan de zijden, vooral naar voren, sterk afwaarts gericht, 

 met krachtige sti|>pclrijen; de 6e tusschenruinuc als ecne iiine langsrih. Mctasternuni veel 

 meer ontwikkeld dan het niesusternum. Uij het grootere S zijn kop en halsschild vuil steen- 

 rood, het achterlijf glanzig iickbruin, op de onderzijde licliter; dekschilden en vleugels 

 rudimentair; kop meer in liet halsschild teruggetrokken, oogen en sprieten kleiner dan Uij 

 liet ,f; de achterhoeken van het halsschild stomp; meta- en niesosternnm even groot, korter 

 dan de eerste sterniten; uiteinde van het achterlijf met twee gonapopliysen. Lengte $ 5 — 6 

 mm., $ 8 mm. Op boomen, als: eiken, haagbeuk enz., soms aan graslialmen op bescliaduwde 

 plaatsen. Mei — Juli; uitsluitend bij Nijmegen en in aantal in de omstreken van Maastricht 

 gevangen; het 'j nog niet nit Nederland bekend. In België op vele ]ilaatsen, vooral op 

 kalkgronden; ook hij Akeu en in Westfalen. De larve, welke niet de nietamorphose door 

 Bertkati beschreven is, leeft aan den rand van boschweidcn, vooral aan hellingen van 

 heuvels, tusscheu afgevallen bladeren 1). ISij Munster werden <? en $ in copula op cene 

 grasweide gesleept .... (suturalis Oliv., S Rougcti E. Oliv.) i. Footisbellaquei Fourcr. 



11. Tribus L v e i N i. 



2. Lygistopterus Malsaiil (Fig 7911). 



Lichaam gestrekt, op de bovenzijde vlak gedrukt. Kop klein, neergebogen, door 

 den voorrand van het halsschild bedekt , in een matig langen snuit verlengd. Bovenlip 

 tamelijk lang, afgerond. Voorkakcn gewoon , met scherpen , sikkelvormig gebogen , top. 

 Achterkaken met twee lang behaarde lobben , van welke de binnenste zeer kort en meer 

 vliezig is; de buitenste toegespitst. Kaaktasters i,-lcdig , het eindlid scheef af geknot. 

 Onderlip hoornachtig , smal en lang; de tong, als een kleine, afgeronde, gebaarde 

 top, tusschen de basis der y ledige liptasters uitstekende ; het 2e liptaster-lid ongeveer zoo 

 lang als het af geknotte ^e. Sprieten vóór de oogen , aan de basis van den snuit , inge- 

 plant ; zifielings gecomprimeerd , vrij krachtig ontwikkeld ; het \e lid 7natig groot , het 

 2e klein, het ^e tweemaal zoo lang als het 2e. Halsschild vierhoekig, breeder dan lang ; 

 met eene verdiepte langslijn en aan weerszijden twee zijgroeven , welke door eene bultige 

 dwars-7.<erhevenheid gescheiden zijn; de randen kantig opgcbogen. Schildje lang7verpig , 

 aan het uiteinde afgeknot. Dekschilden naar het uiteinde een weinig verbreed, zonder 

 epiplcuren; fijn gestreept en met zeer flauiüe langsribben , zonder tralieachtige sculptuur 

 zooals bij Dictyopterus. Prosternum vóór de voorcoxae tot eene zeer smalle strook ge- 

 reduceerd , zoodat de voorcoxae nagenoeg den 7'oorrand bereiken. Middelcoxae van elkaar 

 verwijderd. Schenen met meer of minder gebogen buitenrand. Tarsleedjes hartvormig. 

 Klamven gewoon. Achterlijf bij het S met 8 , bij het ? met 7 sterniten. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i /;/ Nederland voor. 



Bovenzijde dicht behaard; halsschild, behalve een zwarte langsband over het midden, en 

 de dekschilden licht bloedrood; lichaam overigens glanzig zwart. Halsschild de helft breeder 

 dan lang, naar voren iets versmald, bij ab. *cuüaris Motsch. sterk verbreed, met parallele 



1) Vertkail lag m\ ïijirt larx-ii, aan il>' wi-eki- zij.krh-n \au li.'l aoliliTlljI. iii.'Hhmi sU-lk, pru.iiai lilij; |jihl,al> van I. anip vri 

 larven, [ihosphori'ici-ercn. 



