LIL Lycidae. 



2. LyGISTOPTERUS. — DlCTYOPTERUS. 



15» 



zijden. Dckschikfcn iets brcedcr dan liet lialsscliild. lüj bet $ de sprieten iets langer dan liet 

 lialve lichaam. Lengte 7—11 mm. Op bloeiende heesters en bloemen, vooral op Umbclli- 

 feren en C o ni po.si te n; Mei— Aiig. Het S legt hare eieren in den molm van boom- 

 stronken, vooral van eiken en berken. De larve is beschreven door Latrcillc, Erichson en 

 Perris. Verbreid in de grensprovincien, doch over het algemeen zeldzaam. Ook in België 

 zeer verbreid i. sanguineus L. 



Iif. so. 



Orij.-. 



Dictyopterus Lalieille (Fig. 80). 



(Eros Newm.) 



Dit i;eniis is zeer verwant aan L}\!^i sto p t er us , doch vooral- onderscheiden door 

 den korten, niet snuit70rmig verlengden kop. Sprieten op het voorhoofd, tiisschen de 

 oogen, ingeplant; nagenoeg draadvortnig , bij het S een weinig gezaagd: het T,e lid 

 ten opzichte van de volgende leedjes kort, meestal in 't oogvallend-, bij D. af f i nis 

 slechts 7veinig langer dan het 2e lid. J 'oorhaken sterker gekromd. Achterkaken eveneens 



met t'ivee lobben , van lüelke de buitenste echter 

 zeer breed en kort , van buiten naar binnen 

 scheef af geknot is , de binnenlob zeer kort , 

 moeielijk te herkennen. Onderlip kort, de ge- 

 baarde tong tiisschen de basis der dicht aan- 

 eenstaande liptasters iets uitstekende. Liptas- 

 ters met een zeer groot , eenigszins driehoekig 

 eindlid ; de eerste twee leedjes klein, iceinig 

 in grootte verschillend. Halsschild met opge- 

 richte randen en een aantal langsribben , 

 waartusschen 4 of ^, veelal seer diepe, indruk- 

 ken. Dekschilden met 4 i) meer of minder 

 sterke langsribben, benevens regelmatige dwars- 

 rimpels in de tusschenruim/en, waardoor eene 

 tralieachtige sculpuur van vierhoekige tnazen 

 gevormd jvordt ; of tuel zijn het dubbelrijen van vierhoekige groepjes tusschen de 

 langsribben , 'waarbij soms nog eene fijne bijkomende langsrib aanwezig is {Fig. 80). 

 Dijen bij het S van sommige soorten verdikt en aan de basis der binnenzijde met een 

 groef je 'waarin een haarbundel yD. minutus en Cosnardi). Klauwen gewoon, altijd 

 rood. De soorten zijn op de bovenzijde nagenoeg geheel of grootendeels scharlakcnrood. 

 Het 2 legt hare eieren >net den eierlegger in , door schorskevers beiuoonde , schors of 

 in het spint. De larve leeft vele jaren {bij D. af f in is 5 pareri) , alvorens te verpoppen. 

 De kevers leven . van Mei tot September , op vermolmde hoornen en oude stronken , 

 soms treft men ze ook op planken , houtstapels en in het zaagsel van houtzagerijen ; 

 zeldzamer op Urn b e llife r e n. 



De larve van D. rubens is door Perris; die van nigroruber door Beling en 

 Hardy en de pop door Beling ; de larve van Aurora door Laporte en Motsclmlsky 

 en de pop door Beling beschreven. 



Van de 10 Europeesche soorten komen 5 /// het omliggend gebied voor. 



I Het 3e sprietlid in 't oog vallend langer dan liet 2e. Dekschilden op de schijf met 4 i) duidelijke 

 langsribben en soms nog eene fijne bijkomende langsrib in de tusschenruimten 2 



Het 3c sprietlid slechts weinig langer dan het 2e. Halsschild met 5 diepe indrukken, van welke de 

 middelste zeer groot en elliptisch is. Dekschilden met 4 langsribben op de schijf (Sub-gen. 

 Pyropterns Muls.). Glanzig zwart of zwartbruin , de dekschilden fraai scharlakcnrood. De 

 tusschenruimten der langsribben op de dekscliilden door dwarsbalkjes in vete, dicht oiieen- 

 staande, rechthoekige groefjes, als een traliewerk, verdeeld; slechts aan de basis met eene 



L y o |. t e r 11 3 A u r u r 



I. iiovt'iuijde. 



II. Gedet'Ile vnn hel linker di-kscliild . slerk verpruut. 



1) Bij de in Zuid-Kraiilirijk vuurkuiiiend*! 

 bijkumende in do tusïchunriitmlen. 



It. ;i I leriia tu-s (■"airin. slechts lUfl !i duidt-hjkf kiugsrihheii i-ii bovendien eene lijn 



