LUI. Thelei'iioridae. 



ïS3 



rus Fall 



Llll. Familie THELEPHORIDAE. 



(Ca II til ;i r iii;\L' aiict.) 



Deze familie is, evenals die der Cyphonidae en La mpyridae vooral {.ekcnmerla door 

 bet weekc, buigzame, dikwijls vliezige, grootendeels lijn e,, diclu behaarde undskclct vm,ral der 

 acbterlijfsringcn en dekscbilden. ^ Kop vnj groot, een.gszins un het balssclnld mstekcnd, ^^''«^^ de 

 oo.Ten meer of minder, soms cenigszins halsvormig versmald (P odabr '.is, M al tb i n us). - Oogcn 

 ° => o. u , fa s^^^^^^j^ .^^ j^^.^^ ^^I_^^^^ ^^l^jj,^ ^^^^^^^ ,^y het J' meer 



uitpuilend. — Monddeelcn eveneens tamelijk week 

 en tceder. Hovenliii alleen bij de 1) ri 1 i n i duide- 

 lijk, kort, verbreed en van voren llauw uitgcrand; 

 in den regel rudimentair en onduidelijk, of door 

 den clypeus bedekt. Voorkaken daarentegen vrij 

 kraehtig ontwikkeld, tamelijk slank, sikkclvormig 

 gebogen en tot grijpen en versebeuren van den 

 buit geschikt; aan de binnenzijde glad, of naar 

 het uiteinde scherp getand en daardoor als met 

 gespleten top (Drilini), of aan de binnenzijde 

 met een scherpen middentand (Malthinus), of 

 kamvormig getand (M a 1 1 h a r c h u s). Achterkaken 

 met twee meer of minder vliezige, perkament- 

 achtige of weeke, zelfs eenigszins vleezige, na den 

 dood iets versclirompelde lobben , van welke de 

 binnenste gewoonlijk veel kleiner dan de buitenste, 

 bij de DrUini zelfs gelicel rudimentair is. Kaak- 

 tasters 4-, liptasters 3-ledig, deze laatsten veel 

 kleiner dan de eersten; het eindlid bijl- (Fig. 81 II), 

 mes- of eivormig. Kin vierkant, vliezig, veelal 

 uit twee stukken bestaande, welke door een dwars- 

 naad gescheiden zijn; de tong boornachtig of 

 vliezig; geen paraglossen; veelal zijn de kin en de 

 tong onduidelijk- of in het geheel niet van elkaar geseheiden. — Sprieten meestal draadvormig, zelden 

 meer of minder gezaagd of gekamd f^ Drilini (Fig. 82 O O. n-ledig; hetzij vrij op het voorhoold, 

 tusschen de oogen, of (Dril in i) aan de zijden van het voorhoofd, naast den iets opgenchten zijr-ind, 

 dicht vóór de oogen, ingeplant. — llalsschild meestal vlak, eenigszins sclujfvormig, aan de zijden 

 meer of minder vlak uitgebreid, vierhoekig of trapeziumvormig, meestal met scherpkantigen zijrand. 

 Dek'^childcn los op het achterlijf liggend, doch veelal gedeeltelijk de zijden overschrijdend; bij enkele 

 genera zijn zij, hetzij in beide seksen of alleen bij het ?, verkort; bij de larvenvormige Drilus- 

 wijfjes ontbreken zij geheel, zoo ook de acbtervleiigels; de epipleuren hoogstens aan de basis smal 

 aangeduid, bij de Drilini duidelijk. 



De ncrvatuur der achtervlcugcls stemt in hoofdzaak overeen met die der E I a te ridae QLampy- 

 lus). De vleugel van The I e ph or'us fuscns L. is, volgens /ioirf)', eenigszins zwartachtig gepigmen- 

 teerd, het topgedcelte donkerder; de nerven zwart, duidelijk uit den lichteren grond uitkomende. De 

 teruTloopende aders in de area eMterno-media duidelijk ontwikkeld, door eene dwarsverbinding ver- 

 boncTen, welke zich tot aan de vena scapularis voortzet. De vena interno-media is tamelijk ver 

 van de basis gedeeld; de beide takken zonder dwarsverbinding, zoo ook de uit de vena externo- 

 media ontspringende bijader, welke zoo sterk gebogen is, dat zij met den buitensteii tak der hoofd- 

 ader nagenoeg samenkomt; dwars-verbindingen tusschen heiden daardoor uiterst kort. De anale bijader 

 met de^hoofdader ongeveer in het midden van haren loop verbonden. — Prosternum vóór de vooi- 

 coxae als een smal strookje. Mesosternum met groote pleurae, welke de coxae bereiken. Metasternuni 

 in den regel goed ontwikkeld; de pleurae van den metathorax naar achteren versmald, nabij het uit- 

 einde meer of minder van binnen uitgebogen, bij de Drilini daarentegen met parallclc, rechte zijden. 

 Voorcoxae groot, breed, kegelvormig uitpuilend, in 't midden elkaar nagenoeg aanrakende. Eigenlijke 

 gewrichtslioltcn voor de voorcoxae zijn in den regel nauwelijks voorbanden, veel meer worden de 

 voorcoxae door hare spiermassa in den gewenscliten stand gehouden. Pooien (Fig. 81 I) in den regel 

 slank, vrij lang; dijen scheef tegen de trochanters aanliggend; schenen met uiterst kleine ot zonder 

 eindsporen. Tarsen 5-ledig, gewoonlijk het 4e lid meer of minder hartvormig verbreed r)f tweelobbig. 

 Klauwen krachtig ontwikkeld, verschillend gevormd, hetzij aan den top gespleten (Fig. 81 III), gewoon 

 of aan de basis getand, ook wel alleen de voorste klauw gespleten.- Achterlijf 2) met 8 of 9 tergiten 



Fig. 81. Orip. 

 I. Arhtt-rpoül %an Tli elep liu r u s rusl 

 11. KaaktiisUT van id. 

 UI. Aihltrlars van U h agu n y tlia f u ! v a Scup. 



Hl. liHl Oosl-lmlis.liH Bonus Tvlu.-rr.i> Dalni. i,\,i li.-I «url.üid ,n .Ie eindl,.-.lifs v.T.likl, 1..| 1..-1 inanii.'lj.- van li.'t 

 /.lid Ainerikaanii-h.' fi-aai H h .• n K " 'I '■ « 1", Jal den üVirpanf Vürn.l lul de l.a .11 p \ n .1 a ,-, In'l .Ie lot .Ie lid va.i iwee 

 rijen, aan de ba^is omspringende, rank.>n vuorzii-n, welke, evenals hel uileinde der spoelen, doniip li.'liaard z:jn. 

 Hel aclilerlijl' dat in tegenslelling lol de I.ampyridae niel pliosplioresieerl , doet zulks wel liij hel Zuid-Ainerikaansehe 

 genus 1* h eogüdes. 



