154 



I.IIl. Thelei'horidae. 



en 7 stcrnitcn; liij liet $ van T lic 1 e pliorus no^ met een 8e, iecs smaller, anaal-sternicc. Veelal zijn de 

 zijden van liet achterlijf verbreed en vooral bij de T licicplior ini steken de acliterliocUcn der af- 

 zonderlijke ringen over de basis der daaropvolgenden meer of minder sclicrplioekig nii, zoodat liet 

 achterlijf bij het levende dier, aan de zijden getand of gezaagd, na den dood verschrompeld en ge- 

 plooid is. — Volgens Liegel zouden bij sommige Thelcph or in i rudimentaire luiidblaasjcs voorhanden 

 zijn, welke bij de Malachiinac ouder de fam. der Melyridae volkomen ontwikkeld zijn en nader 

 besproken zullen worden. Merkwaardig zijn nog bij de mannetjes van Malthodcs en M a 1 1 h a r- 

 chus de op verschillende wijze tot copulatie-grijfiorganeu vervormde laatste tergiteu en sterniten 

 (Fig. 83 II). Bij deze familie komen nimmer mctaalglauzige soorten voor, grootendeels zijn zij geel, 

 rooügeel, bruin, zwart of gevlekt, bij uitzondering met blauwaclitigc dekschilden. 



Allen zijn dagdieren, die meestal langs de stengels van planten (veel cultuurplanten), op boomcn 

 of lip bloemen, vooral op Umbclliferen en (". rainin eeen rondloopen, zicli voedende, evenals 

 hare larven, met allerlei kleinere insecten, vooral Diptera; daardoor kunnen zij als nuttig voorden 

 landbouw bescliouwd worden. Velen vliegen rond. — De larven der Tlielephor in i komen in vele 

 opzichten overeen met die der Lampyridac, doch onderscheiden zich vooral door den niet in het 

 lialsscliild intrekbaren kop, de krachtiger, meer uitstekende, sikkelvorniigc, aan de binnenzijde getande, 

 voorkaken en de fijne, lliiweclachtige beharing van het lichaam i). Lichaam vrij dik, gewoonlijk diep 

 zwart, soms met eenige roodc of witachtige vlekken. Kop hooriiachtig, aan weerszijden, onmiddclijk 

 achter de inplanting der sprieten, niet eene enkele, vrij grootc occl. Aclucrkaken uit eene enkele, 

 gelede lob bestaande, met 3-ledigc tasters. Onderlip bestaande uit eene vierkante, vleezige kin en twee 

 vliezige tasterdragers, waarop een 2-ledlge taster; geen tong. Sprieten 3-ledig, het 2e lid met een 

 aanhangsel aan den top; het laatste lid klein, priemvorniig, iets gebogen. De drie thoracale ringen van 

 dezelfde gedaante als de 9 achterlij Isriugen, vleczig; de laatste ring op de onderzijde, onder den anus, 

 niet een vliezig, napvormig aanhangsel als nascliiiiver. Püoten matig lang, met een enkelen tarsklauw. 

 Tien paar open stigmata; het eerste paar op den meso-, het tweede paar op den metathoras, de overigen 

 op de eerste 8 acluerlijfsringcn. De larven zijn zeer ving, komen gewoonlijk alleen 's nachts te voor- 

 schijn en voeden zich nitsinitciul met andere insecten, larven, kleine wormen enz. Overdag houden 

 zij zich op iii gangen in den grond, veelal onder steenen en aardkluiteii, ook wel iu verlaten 

 mieren- en niollengangeii. De metanurpliosc lieeft plaats tnsschen April en Juni, de poptoestand duurt 

 een tot twee weken; ongeveer 14 dagen na het uitkomen worden de eieren gelegd. Soms verschijnen 

 deze larven in groot aantal aan de oppervlakte, zelfs op sneeuwvelden (de ,_snecnwworm"), van daar 

 het volksgeloof in sommige Noordsclic landen aan „insectenregens". Volgeus de Geer en Latyeillf zou 

 de oorzaak te zoeken zijn in het medevoeren door den wind wanneer zij 0|) warme dagen in massa 

 hare schiiilplaatsen verlaten hebben; volgens Blanduiri! daarentegen door gebrek aan lucht na zware 

 regens of door het lang blijven liggen der sneeuw. Ook worden zij in aamal hij oveistroomingen 

 aangesjioeld. De larven der Drilini voeden zich met slakken. 



Deze familie grenst door de Drilini aan de I, a mp y ridae, doch heelt ook groote verwant- 

 scliaji met de Melyridae. 



O V e 1' z i e 11 t der T i- i b 11 s. 



Sprieten bij het g gezaagd of gekamd; 



uy 



I'iK- 



nnlu 

 I. 



(I 



II. $ naar Mielzmifkit, powijzipii ( 



Ie zijden van het voorhoofd', naast den iets opgc- 

 riclitcn zijrand, dicht vóór de oogen, ingeplant, 

 liovcnlip duidelijk, sterk naar onderen gericht, 

 de voorkaken niet bedekkend. Epipleuren der 

 dekschilden duidelijk. Pleurac van den mcta- 

 thorax aan de binnenzijde recht. Het J lar- 

 venvormig, zonder dekschilden en vleugels. 



1. Drilini (Fig- 82). 

 Sprieten draadvormig, hij uitzondering een weinig 

 gezaagd, vrij op het voorhoofd ingeplant. Geen 

 bovenlip. Kop vooruitstekend. E|iipleuren der 

 dekschilden hoogstens aan de basis smal aange- 

 duid. I'leurae van den mctathorax aan de bin- 

 nenzijde, naar het uiteinde, uitgebogen. 



II. Thelephorini. 



I. Tribus D it 1 1. 1 n 1. 



Hevai slechts het genus i. Drilus. 



II. Tribus T 11 k i. k i> 11 o r 1 n 1. 

 Kiudlid der tasters groot, meer of minder sterk 



i) Vulgetiü Uctinij is df larve van .M a 1 1 li i>dc» iic II ut i du s dir|K*r gcsi'piiii'nlecrd rn nirl fliiwcL-laclitif In'liaani, 



