156 LUI. Thelephoridae. — i. Drilus. 



8 Voorkakun aan ile binnenzijde volkomen ongctand. Dckscliilden diep zwart, of niet een zwavel- 

 gccl vlekje aan bet uiteinde 6. Malthodes. 



Vüorkakcn aan de binnenzijde kamvormig getand. Dekscbilden ecnUleurig zwartgniiav of niet 

 ccnc, meestal onduidelijke, geelachtige vlek. Zeer kleine soorten. ... 7. Maltharchus. 



I. Triluis D R I L I N I. 



I. Drilus Oliv. (Fig. 82). 



Spriet €71 w-ledig, hij het $ gezaagd of gekamd ; aan de zijden van het voorhoof d , 

 naast den iets opgerichten zijrand, dicht vóór de oogen , ingeplant; het ie lid groot , 

 het 2e klein. Kop achter de oogen iveinig of ?iict versmald , vrij diep in het halsschild 

 verzonken ; de monddeelen sterk bencdenwaarts , zelfs iets naar achteren gericht. Bovenlip 

 de voorkaken niet bedekkend, naar voren sterk versmald en aan den top uitgerand. 

 Voorkaken met gebogen , scherpen top en met een grooten spitsen tand nabij het midden. 

 Slechts eene enkele , zeer kleine , behaarde achterkaaks-lob. Kaaktasters draadvortnig , 

 ^■ledig ; het eindlid lang7verpig-eirond. Tong kort , perkamentachtig. Lipt asters kort , 

 y ledig, de eerste twee leed j es dicht opeenstaande ; het eindlid langiverpig-eirond. Hals- 

 schild meer dan de helft brecder dan lang, in het midden iets verbreed. Schildje 

 langïverpig- eirond. Dekschilden iets breeder dan het halsschild, aan hef uiteinde elk 

 afzonderlijk afgerond ; de epipleuren duidelijk. Pleurae van den metathora.x aan de 

 binnenzijde recht. Achterlijf met 7 sterniten , benevens een klein, meer of minder duidelijk, 

 bijkomend stemlet . Middel- en achterco.xae dicht aaneenstaande ; de achtercoxae smal, 

 naar binnen iets verbreed. Poote/i ''rij kort, de schenen iets gecomprimeerd ; de eerste ^ 

 tar sleed jes geleidelijk in lengte afnemend ; hef 4e lid twee lobbig ; klauiven ge^voon. De 

 wijfjes {Fig. S2 //) veel grooter dan de mannetjes, larvettvormig , dik, ongevlengcld, 

 zonder dekschilden ; sprieten kort, eenigszins snoervormig , schijnbaar lo-ledig, daar 

 het eindlid uiterst klein en priemi'ormig is ; achterlijf met 8 duidelijke ringen , van 

 welke de laatste in twee cylindervormige, ruw behaarde, deelen gedeeld is , waarop een 

 bewegelijk griffelvormig uitsteeksel; het peritrema (chitinering) der stigmata iets buis- 

 vormig, tusschen de sterniten en lergitcn der eerste 5 achterlij f sringen duidelijk zicht- 

 baar ; alle coxae ver niteenstaande ; tarsen slank, het laatste lid langer dan de vooraf- 

 gaande leedjes te zamen. 



De larve van D. flavesc ens Fourcr. is door Mielzinskv , Meinert en Des mar est 

 beschreven; zij is gestrekt, vleezig , tamelijk vlak gedrukt , lang behaard ; behalve de 

 kop met 12 ringen. Bovenzijde roest kleurig ; de tergiten van den thora.x elk met t7uee 

 Z7varte zijvlekken , die van het achterlijf met t7i'ee groote middenvlekken en twee 

 kleinere zijvlekken. Onderzijde geelachtig , de sterniten van het achterlijf , behalve 

 het ie en laatste, aan de zijden z^oart gevlekt. Voorkaken krachtig ontwikkeld , sterk 

 gebogen, gewoon, in de rust over elkaar geslagen ; kaaktasters 3-, liptasters 2-ledig. 

 Sprieten 4- ledig i), vóór de eenige ocel aan weerszijden , op het voorste gedeelte van den 

 kop , op bultige verhevenheden , 'ivaarin zij zich schijnen te kunnen terugtrekken , inge- 

 plant. De ringen dragen aan weerszijden een, naar achteren gericht, kegelvormig aan- 

 hangsel , ivaarop een haarbundel : de aanhangsels van den laat sten ring zijn langer dan 

 die der ;worafgaanden en half opgericht ; de \o paar open stigmata liggen boven op het 

 zijaanhangsel der ringen , het eerste paar aan den meso- , het tweede paar aan den 

 metathorax , de overigen aan het achterlijf; de laatste ring is veel smaller dan de 

 voorafgaanden , in ticee deelen gedeeld ; de anus in de breedte geplaatst en tot eene soort 

 na.ichuiver verlengbaar, waarmede de larve zich aan het huisje van de slak , luelke zij 

 verslindt, vasthecht. Pooien vrij lang en slank, ^ledig, de tarsen als een enkelen 

 klamv. De larven zijn zeer vraatzuchtig ; zij 'ooeden zich met huisjesslakken {Ileli.x- 

 soorten) en stemmen in dit opzicht met de Lampy r i den-larven overeen. 



De larve van D. flave se e ns voedt zich vooral met Helix nemoralis en 



1) Vulgcns Mifhinxliij :i-li'(tjg. 



