T.III. Thelephoridae. — i. Drilus. — Podabrus. 157 



hortensis, doch naar het schijnt ook met as p e r sa en po mat ia; zij versUiuit de slak 

 den spiraah^ang volgende, van af de mondin}; tot naar den top, den rug naar de 

 colli mella (s'fitl), den kop naar den bodem van den spiraalomgang gericht \\ In October 

 zijn de larven volwassen, zij overivinteren geheel onbewegelijk in het slakken huisje ; 

 alvorens te verpoppen keeren zij zich om met den buik tegen de columella en den kop naar 

 de monding gericht; het imago komt tegen het einde van Mei 0/ in het begin van Juni te 

 voorschijn 2^. De pop is door Desmarest beschreven. "Terwijl de wijfjes 3) verborgen 

 leven onder steenen en afgevallen bladeren en slechts zelden aangetroffen loorden , ver- 

 schijnen de mannetjes, soms in aantal, langs zonnige heuvels tusschen gras of op struiken ; 

 eene soort verschijnt op 'lUaterplanten. 



Van de 8 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 

 Bij liet 3 de deksdiiUlcii geelacluig, liall' oiigcriclit goudgeel behaard; liet licliaam overigens 

 glanzig zwart, kop en lialsstliild roodbniinacluig behaard. Sjirieten van af het 4e lid lang 

 gekamd 4), ongeveer de helft van het lichaam bereikend; het 3e lid sclierp driehoekig, 

 llalsschild aan de zijden opgericht, verspreid besiippeld. DeUscInlden lijn rimpelig. Uiteinde 

 der schenen en de tarsen veelal meer of minder licht roodgeel. Het 5 is wel driemaal zoo 

 groot als het i, dik, vleezig, cenigszins cylindervurmig; roodgeclachtig, kort en dicht, goud- 

 geel behaard; de lichaamsringen op de bovenzijde, aan weerszijden, donker gevlekt; geen 

 dekschilden, ongevleugeld; sprieten kort, snoervormig. Lengte bij het t? +;-/ '""i-^ bij het 

 S 12—20 mm. (volgens Buurgeois'). C.emeen in de omstreken van Maastricht, Mei — Juli; op 

 bloemen, grassen en struiken, langs wegen. Het $5) (dat ik nog niet uit Nederland zag) 

 onder afgevallen bladeren, in ledige slakkenluiisjes en tusschen gras. De larve is zoo vraat- 

 zuchtig, dat Laboulbiiie er eens een zag, die, alvorens te verpoppen, drie huisjesslakken 



verslonden had 6) i- Havejcem I'ourcr. (Fig. 82) 



Bij liet i de dekschilden evenals het overige lichaam zwart. Bovenzijde half opgericht, donker- 

 bruinachtig behaard. Sprieten korter dan bij flavesc en s, minder lang gekamd, meer gezaagd; 

 aan den wortel en het uiteinde gewoonlijk iets lichter gekleurd. Halsschild op de schijf zeer 

 verspreid bestippeUl. Dekschilden lijn rimpelig. Uiteinde der schenen en de tarsen geelbruin. 

 Het ? is, volgens voii Heydcn, als hij flavescens gevormd, doch veel kleiner, donkerder 

 gekleurd, roesikleiirig behaard; met minder verbreed halsschild en meer cylindervormige, 

 niet naar den wortel verdunde sprieten. Lengte bij het <? 4—5 mm. Op vochtige plaatsen, 

 vooral op waterplanten. April -juni. Eenige mannetjes bij Rotterdam, Vianeu en Oosterbeek, 

 ]uni. Ook in Westfalen. De larve leeft eveneens in H e 1 i x-huisjes. 



(pectinatus Gylh.) 2. concolor Ahr. 



IL Tribus Tii el E e 11 o n i n i. 



Podabrus Westwood. 



Dit genus is zeer verwant aan Thelephorus, doch onderscheidt zich o.a. door 

 den vorm van den kop , welke , achter de sterk uitpuilende oogen , sterk versmald en 

 halsvormig ingesnoerd en weinig of niet in het halsschild tcrugtrekbaar is; de keel- 

 naden elkaar in het midden aanrakende. Tong tweelobbig , de tasterdrager der li piasters 

 slechts iets overschrijdend. Eindlid der kaaktasters verlengd, eenigszins bijlvormig. Lip- 



1) Volgens B<Tlkaii scliill jkh de vorm der larve naar de wiiidini? van liei ,lakkenhuis, daar n], de slak (welke zich soor 

 liet afsterven in hare woning leruplrckt) lol in den lup vervolgend, van ^■edaante verandert en mei o|igcriulilen kop hare 

 prooi verslindt; lieUellde gestliiedl ook liij H y d r opli i I u s-larven , welke ziuli met walerslakken (I.iinnaeus) voeden. 



2) liertfitni kreeg uit in Jnni verzamelde, met Helii hortensis gevoederde, larven, reeds op hel einde van .\pril en het begin 

 van Mei van lirt volgende jaar de kevers. 



:i) De eenige ges.ihikle wij/e om Dr il us-wijlies en larven te verzamelen is, volgens Itouget en Abfillc ilc Prrrin, het hijeen- 

 zoeken van Helix in het laatst van Kelirnari en in Maart 1 huisjesslakken dié in het voorjaar rondkruipen ztjn niet door 

 Drilus bezodit). Men maakt dan eene kleine opening aan het uiteinde van den eersten spiraalomgang, tegen de monding, 

 van het slaWkenhuisje; bemerkt men daar overblijfselen van de larvenlmid, dan is er gritote kans, uil de aanwezige poppen, 

 wi)ljes, doeh, wat vreemd is, veel minder mannetjes te verkrijgen Is de larve nog niet geheel volwassen, dan zit zij nn-er 

 in" de diepte van het huisje, Xüodat men de opening moet maken op een gedeelte van den spiraalouigaug iets verder valide 

 monding. De poptoestand duurt weinige weken. .Men kan de onderzochte slakkeiihuisjes in een met lijn ijzerdraad algevloten 

 pot bewaren. 



4) In Zuid-Europa komt een Vorin flabellatus Ksw voor, bij welke de sprieleu reeds van af het :le lid zeer lang gekamd, 

 eenipszius waaieraehlig, zijn. 



5) Het wijlje werd door .Wie/sinsAi/ ontdekt en onder den naam van C o e h 1 eo et o li u s vorax hesehreven. 



0) L. rni Ulijden deelt mede dal kleine larven ook in C 1 a u s i 1 i a-soorten leven. Men ziet dikwerf larven snel rondloopen; 

 ontmoet eene larve eene slak, dan bijt zij zieli, met hare krachtige voorkaken, aan den kop vast en laat zieli aldus door de 

 slak binnen hel huisje trekken. 



