104 LIII. Thelephoridae. — 2. Thelephorus. 



llal.ssc'liiU) op de aclitcrlicllt, in liet midden, met ccne oingekeerd-liart- nl' M-vormigc, zwarte 

 vlek; bij liet $ meer dnn liij liet $ verbreed, aan den voorrand bijna reclit, daardoor eeiiigszins 

 o|) dat van fignratus gelijkend; aan de zijden bij bet <? meer dan bij liet 2 afgerond. Pooten 

 roodachtig; bet uiteinde der acliterdijen (met de knieën) en de scbenen geheel ol' grootendeels 

 zwart; zelden de dijen en schenen der voor- en middelpooien zwart gevlekt. Deze soort 

 herinnert iets aan l'iguratus, doch is doorgaans een weinig grooier. breedcr, minder gestrekt 

 en door de kleur der dekschilden en pooten onderscheiden, lïovenzijde geelachtig; de schedel 

 tot nabij de inplanting der sprieten zwart; sprieten zwart ot' bruin, de eerste 2 nl'^lcedjes 

 en de basis der volgende rondgeelacbtig. Schildje geel, ol' geheel ol' gedeeltelijk donker. 

 Uekscliilden aan het uiteinde smal zwart, veelal ooi; de zijrand en de naad berookt. De 

 basaaltand van den voorsten klauw, aan alle tarscn , hij liet J grootcr dan bij bet $, at- 

 waarts gericht er. haakvorniig gebogen, liij bet $ de sprieten langer dan bij het $; het 4e 

 tot het 10e lid met een gladden, glanzigen indruk. Lengte 8-9) niin. In sub-alpine streken , 

 zeldzamer in aangrenzende vlakke landen; op heesters, grassen en bloemen, Mei--|iili. Niet 

 inlandsch. In Westfalen en bij KIbert'eld; ook zag ik een belgiscli exemplaar uit Audergheni 

 (ex Mus. Ur.) (sndeticus Lctzn.) 



20 l'ooten geheel geelrood of geelachtig, de tarsen meestal gebruind of zwart; bij var. l'ituratus 



Tallen de dijen en veelal ook de schenen zwart gestreept. De zijden en de voorhoeken van 

 het, naar voren iets versmalde, lialsschild meer ol minder afgerinid. .Schildje altijd geelachtig. 

 Kop geelrood, de schedel zelden met eenc meer of minder berookte, V-vormige vlek. Sprieten 

 naar het uiteinde eenigszins gebruind of zwanachtig. lialsschild geheel geelrood. Lichaam 

 overigens geelrood of roodgeel; de dekschilden meer stroogeelachtig, zeer zelden aan het 

 uiteinde iets- ol' grootendcels berookt of zwanachtig (op Texel i) ), in welk laatste geval de 

 dijen en schenen gedeeltelijk zwart gestreept zijn en bij uitzondering de M-vormige halsschild- 

 vlek van de var. liluratiis zich vertoont; de borst zwart, de eerste sterniten meestal zwart 

 gevlekt. Hij var. litiiratiis is de schedel altijd duidelijk- en gewoonlijk meer uitgebreid zwart 

 gevlekt, sinns nog met twee zwarte vlekjes achter de, soms grootendeels donkere, s|irieien ; 

 lialsschild in het midden met ccne eenigszins M-vormige, zwarte figuur; hij sommige exem- 

 plaren de dekschilden berookt, of bovendien de schedel gelieel >,wart; overgangsvormen 

 vertoonen eene onduidelijke M-vormige, zwarte vlek op het lialsschild, of ook is de 

 schedel nog berookt, liij het ^ de sprieten lang en dun, zonder gladde, glanzige indrukken. 

 Lengte 7 — 10 mm. Type en ab. c. gemeen op grassen, heesters en wilgen; vooral op vochtige 

 plaatsen. Mei Juli. Donkere exemplaren van de var. liluratiis bij Venlo, Winterswijk en 

 in België bij Maeseyck ii. rufus L. 



Dijen meer of minder breed zwart gevlekt, of bijna geheel zwart, de knieën altijd rood; o!' 

 wel met eenc meer of minder breede , zwarte streep, in welk geval het schildje berookt is 

 en de zijden van bet lialsschild meer recht zijn. Schenen ook veelal meer of minder-, of 

 wel de pooten grootendcels berookt; ook wel de pooten geelrood en alleen de knieën, 

 hetzij allen of gedeeltelijk, zwart, zelden nog tnet eene zwarte streep op den buitenkant 

 der achterschenen 2) 21 



21 lialsschild met nagenoeg rechte zijden, breeder dan lang, van voren afgerond; aan weerszijden 



van de basis, nabij de bijna rechte achterhoeken, ilnidelijk uitgerand; op de aclnerhelft, 

 in bet midden, in den re^el met eene meer uf minder duidelijke, M-vormige, zwarte figuur, 



zelden is daarvan nog slechts eene llauwe aaiuluiding voorlianden 22 



lialsschild met afgeronde zijden en voorhoeken, eenigszins verbreed, glanzig; de achterhoeken 

 stomp, duidelijk aangeduid: zonder middenvlek. Pooten geelrood; de knieën zwart, hetzij 

 alleen aan de achter-, of ook aan de middel-, of aan alle pooten; zelden nog met eenc 

 zwarte streep op den buitenkant der achterschenen. Bovenzijde roodgeel, de borst en grooien- 

 ileels bet midden der sterniten zwart. Sprieten naar het uiteinde, soms zeer weinig, be- 

 rookt. Dekschilden rimpelig, glanzig. Dijen naar verhouding iets dikker dan bij rufus. liij 

 het (J het 4e tot iie sprietlid met een gladden, glanzigen langsindruk, welke bij rufus 

 ontbreekt. Deze soort gelijkt zeer op rufus, doch is doorgaans kleiner en in den regel 

 glanziger. Lengte fiJ-8, min. Vooral in bosschen, op bloemen, grassen, boonien en heesters; 

 Mei — |uli (bicolor Panz.) 13. pallidus Gocze. 



22 Pooten roodachtig; de dijen meer of minder breed zwart gevlekt (de knieën altijd rood), of 



wel met eene meer of minder breede zwarte streep , in welk laatste geval dergelijke exem- 

 plaren door de meer rechte zijden van het lialsschild en door bet berookte schildje van 

 rufus var. litiiriiliis zijn te onderscheiden; de schellen ook veelal meer of minder berookt. 

 Bovenzijde geelachtig; de schedel aan weerszijden met eene zwarte vlek en meestal met 

 twee zwarte vlekjes tusscbeu- en twee achter de sprieten. .Schildje zwart of berookt. Onder- 



1) Hij Ht'ri'iitli;tU in Uclj;ii' w.'rd i)i»k t'fti il>TK''iijk "-xi-iiijilaar pevaiiiicn , mcl pcelniotlfil kop en lialsscliild , (iniol.'inleeU 



|:cbrililltl>' (IckMlliliIi-il i-li vuli airlilrri'll /.wai'l g«>\Ii'kti- M-lic-iii>n. 

 ii) Mij i-fiif ah. i lutnttu\ Siltilsky viiii '1'. titjiiraliis /ijii lU- (luiilfii , aUouk dt' ki)[i en lii*l linisscliilü gflicid j,'i'i'lürl)tip ; zie 



lirl oiidiTM lit'id iiK-l rutiis «'Il pallidus in dr lu'sLlinjvini,' dr/cr licidr sourh'n. 



