LUI. TlIF.LF.PIIORlDAK. — 3. RflAGONYCHA. lö? 



1 Dekscliiliicii t-clicel geel of gcciroodacluig , '>i' -.uut liei uiaiiulc zuari 2 



Dckscliildcii geheel /.wart (zie ook bij 1 11 te aj 8 



2 Dekscliilikn cciikleurig geel ^ 



Dekscliilileii aan liet uiteiiule zwart (zie ook bij |>a 1 1 ida) 7 



3 llals>chilii eeiiklcurig geelrooil 4 



llalsNChiUl ijeelrooil, met een zwarten miiiiicnbanii. Kleine soorten 5 



llalsschiUi geheel zwart (bij fcmoralis soms aan de zijden roodbruin) 6 



4 Kop, sprieten, borst en tarsen, alsook de rest van het lichaam eenklcurig roodgeel. Lichaam 



glanzig, de dekschilden iets lichter geel. Oogen, vooral bij bet ^, «itpiiilend. Sprieten slank, 

 bet midden der dekschilden overscliriidend, soms naar het uiteinde iets berookt. IlalssLbild 

 bij het J- langer dan breed, bij bet $ nagenoeg vierkant; van af de basis naar voren, vooral 

 bij het J, sterk versmald, van voren en aan de zijden afgerond, üekschilden rimpelig, 

 lün behaard. lUj bet ^ is het voorlaatste sterniet aan het uiteinde geleidelijk nitgerand. 

 Lengte 9 — 11 mm. Op bloemen, boomen , vooral op dennen, lorkeii en berken, ook op 

 U mbcllifcren; in het Sub-alpine gebied, Juni— Aug. Niet inlandsch. In Uelgië bij Leffe, 

 Watermael, Chaiidfontaine enz.; ook in Westfalen en in de Rijnprov. bij Elberlcld. Ik zag 

 een belgiscb es. uit Cbaudfontaine. (rnfescens Letz., concolor Mark.) (t ran si n cida Krynicky) 

 Kop geel met zwarten schedel. Borst en acliterlijf zwart of bruin, het uiteinde en soms de 

 zijden van liet achterlijf geelrood. Uiteinde van liet eindlid der tasters gebruind. Sprieten 

 meer of minder naar het uiteinde gebruind. Lichaam bij het g meer gestrekt dan bij het 

 S; glanzig roodgeel, de dekschilden bleeker. Kop bij liet <? van acliteren eenigszins, bij het 

 J biiiia niet versmald. Oogen, vooral bij het (^ , sterk uitpuilend. Sprieten bij bet ^ langer 

 dan "bij het $, het 2c lid nauwelijks zoo lang als de helft van het 3c. llalsschild bij bet ^ 

 laineliik vierkant, bij bet ï duidelijk breèder dan lang, naar voren eenigszins versmald; 

 aan den voorrand bij het cT meer dan bij het $ afgerond; de zijden tweemaal flauw uitge- 

 bogen; de achterhoeken duidelijk, vrij scherp; op de acliterlielft met twee, door eenc langs- 

 groef gescheiden, builen. Schildje zwart, soms gedeeltelijk roestkleurig. Dekschilden rimpelig, 

 "lijn behaard. Tarsen veelal naar het uiteinde meer of minder gebruind, zelden de dijen 

 gebruind. Lengte 7è — 10 mm. In heuvelachtige terreinen. Op boomen, heesters, bloeiende 

 Gcnista, Umbcllifercn en in gras; |iini—Ang. Niet inlandsch. In België bij la Houssiérc 1). 

 Ik zag dit exemplaar niet ....". (<? boops Kiesw.) (n i gri ce ps Waltl) 



5 De zwarte midilenband van bet halsscliild neemt de gelieelc lengte in en bedekt zoowel den 



voorrand als de basis, zelden blijft cene uiterst smalle, gele randlijn over. Pooten geheel geel. 

 Onderzijde zwart; de laatste ster'niten bij het <? of wel het laatste sterniet in het midden bij 

 het 5, "rood. Geel, tamelijk glanzig; het" .achtergedeelte van den kop, tot aan ile inplanting 

 der sprieten, zwart; het uiteinde der sprieten zwart of berookt. Halsscliild bij het cT. H^ts 

 verbreed, bij het 5 bijna vierkant; naar voren slechts iets versmald, met bijna rechte zijden 

 en duidelijke voor- en achterhoeken. Schildje zwart. Dekschilden lichter geel, lijn behaard. 

 Lengte 4è— 5è mm. Verbreid en niet zeldzaam op jonge eiken, iepen, wilgen en allerlei 



heesters, ook in gras; Mei, Juni S- testacea L. 



De zwarte middenband van lief balsschild meer of minder afgekort, niet tot aan den voortand 

 en tot de basis reikend, zeer veranderlijk in grootte, bij ab. c signicullii Rey kruisvormig. 

 Dijen grtiotendeels zwart, overigens de pooten geelachtig: de tatsen gebruind. Achterlijl 

 geheel zwart. Deze soort gelijkt overijjens zeer op testacea. Kop, behalve de gele wangen, 

 zwart. Sprieten van af het" 4e lid bruin- of zwartachtig. llalsschild in beide seksen bijna 

 vierkant, slechts iets breeder dan lang. Bij ab. c. 'fcmnrata Rey is bet grootste gedeelte 

 van het halsscliild 2), benevens de dijen, op de knieën na, zwart. Lengte 4^—5? inm- A'"* 

 testacea, doch meer algemeen. Ik vermoed dat limbata en testacea tot eene enkele 

 soort behooren (nigrofemorata Schilsky) 4. limbata Thoms. 3) 



6 Lichaam gestrekt, smal, met parallele zijden. Pooten geheel geel. Glanzig zwart, de dekschilden 



eenklcurig oUergeel, bij ab. c. 'ügnosa Muller ( pullil)cs F.) aan het uiteinde gebruind. 

 Sprieten bruin, de eerste 2 of 3 liedjes roodgeel. Pooten geheel roodgeel, zeer zelden de 

 dijen donker gestreept; de achtercoxae meer of minder gebruind. Achterlijf zwart of zwari- 

 briiin. Kop van achteren sterk versmald, met bij het <? zeer groote , veel meer uitpuilende 

 oogen dan bij bet S- Halsscliild bij het $ iets langer dan breed, bij het S bijna vierkant; 

 naar voren duidelijk versmald. Lengte 5i— 7 mm. Gemeen op eiken, wilgen, berken, 

 dennen, allerlei heesters en U in be 1 1 i fe re n; Mei, Juni 5. pallida I-. 



tl Ik li,-l\vijt.'l lifl \uurkuilien van «l>-/,i- suuit in c,ll^ },',-liii-d. 



i) Ouk iuuileii MPiii|.lari-il Wkend 2ljn. I.ij wviki- lii-l llals^cllil^l jiplifi-l «wan i.~, als.juk ilrlki-ii lii| «.Ikp .1.- iwaiic' ii. 



(leii vuurrand Hii df basis bedekt. 

 3) Volgens Schioiltc iuu dit de ware leslacca L. £ijii. 



