LIII. Thelephoridae. — 7. Maltiiarchus. til 



'wordende basis ombuigen ; deze tandjes zijn even lang, doch nemen naar den top der 

 voor kaken veelal iets in grootte toe. Overigens zijn de soorten zeer klein , doeli in andere 

 opzichten tnoeielijk van Malthodcs te onderscheiden. Bij het i is het laatste tergiet 

 gevorkt; het laatste sternict als een aan het uiteinde verdeelde stijl i). O/schoon dit 

 genus , //('('/• het nog onvolledig onderzoek der voorkaken bij vele soorten . nog niet 'vol- 

 komen van Malt ho des afgebakend is, heeft het evenveel recht van bestaan als het 

 genus Malthinus, bij welke de voorkaken aan de binnenzijde scherp getand zijn. 

 Tivee soorten komen in Nederland en i /// het aangrenzend gebied voor. 



1 De omgeslagen rand van liet lialsscliild door eciic meer oT minder duidelijke, doorlnopcnde, 



scherpe kantlijn van de scliijl" gescheiden. Eenc liitcrst kleine, glanzige, lichter orduiikcrder, 

 zwarthrnine soort. Sprieten liij het J nauwelijks de schouders overschrijdend, hij het $ 

 bijna liet uiteinde der dekschildcn bereikend; niet korte, dikke, dicht opcenstaaude, 

 leedjcs. lialsscliild verbreed; aan de basis sterk algeroiul, aan voor- en achterraud lijn geel 

 gezoomd; met eeue meer of minder duidelijke langsgrocf" over het midden; de voor- en 

 achterhoeken opgericht. Dekschildcn kort, ongeveer bet midden van liet achterlijf bereikend ; 

 grijs, aan het uiteinde met eene, in den regel zeer onduidelijke, iets geelaclitige vlek. liij 

 het $ de laatste tergiten verlengd; bet laatste tergiet diep in twee draadvormige slippen 

 verdeeld; het voorlaatste sternict uitgebogen, aan weerszijden tot eene, naar den top ver- 

 smalde, lob verlengd; het laatste sternict als een slanke, sterk opwaarts gebogen, aan her 

 uiteinde gevorkte stijl. Lengte i — i.' nim. Verbreid en op so-nmige plaatsen niet zeldzaam, 

 vooral tusscheii gras, doch ook op boonien en heesters. De mannetjes zijn uiterst mocielijk te 

 vinden, daar zij niet lang leven en slechts in weinige exemplaren te midden van taliijke 

 wijtjes, in Mei en in liet begin van juni, voorkomen, terwijl de wijijcs nog in Juli en 



Augustus gemeen zijn ('?atomus Thoms.) i. brevicollU Pavk. 



De omgeslagen rand van bet balsschihl niet door eene scherp gerande kantlijn van de schijf 

 gescheiden. Grootere soorten 2 



2 Dekschildcn zonder zwavelgele topvlek2); vrij kort, nauwelijks liet j der vleugels bedekkend; 



lijn behaard, grl.isbnnn. Zwart, tamelijk glanzig: de sprictwortel, de knieën en een groot ge- 

 deelte van de buitenzijde van het achterlijf roodgeelachtig. Kop bij het $ vlakker en achter 

 de iets meer uitpuilende ODgen een weinig meer versmald dan bij het 5. Sprieten bij het 

 $ het uiteinde der dekscbilden overschrijdend, bij liet $ in het oogvallend korter, lialsscliild 

 sterk verbreed, over bet midden iets in de lengte gegroefd, de zijden bijna parallel, de 

 voorhoeken sterk uitstekende eii opgericht, de achterhoeken stomp, de basis afgerond. 1'ooien 

 bruin. I5ij het $ het voorlaatste tergiet verlengd, aan weerszijden met een bijlvormig aanhangsel, 

 welks top naar achteren gericht is; bet laatste tergiet zeer verlengd en diep gevorkt; bet voor- 

 laatste sterniet diep uitgerand, met driehoekige zijlobben; bet laatste sternict als een, inliet 

 midden sterk knievoruiig gebogen, stijl, welke aan liet niicinde in twee lange, dunne, horizontale, 

 naar elkaar toegcbogeii, takken verdeeld is, welke gewoonlijk het uiteinde van het laatste tergiet 

 omvatten. Groote exemplaren werden door H'eise als funditiir beschreven. Lengte 2i — 3è mm. 

 Op beuken, eiken en loikeii; ook in grasvelden; Juni, juli. Niet inlandscli. In de Rijnprov. 

 bij Elberfeld . .' . . . . (Ii e sa ca n t li u s Kiesw.) 



Dekscbilden met eene gele topvlek; vrij kort, iets meer dan de helft der vleugels bedekkend, 

 behaard, grijsbruin. Vaalbruin; kop zwart, bij bet ^ iets meer achter de, een weinig meer 

 uitpuilende, oogen versmald. Monddeelen roodachtig. Sprieten bij bet <? bet uiteinde der 

 dekschilden overschrijdend; zwariachtig, de eerste leedies roodgeel. Halss:liild verbreed, 

 met bijna (larallele zijden, over het midden in de lengte zwak gegroefd; aan voor- en 

 acbterrand tamelijk breed geel gezoomd; de voorhoeken uitstekend en een weinig opgericht, 

 de achterhoeken afgerond. Onderzijde en jiooten bruinachtig, gedeeltelijk de zijden van de 

 borst, de zij- en achterraud der steruiteii en de knieën geel Hij het f de laatste drie ter- 

 giten verlengd; het aan het voorlaatste voorafgaande tergiet nabij de achterhoeken met een 

 lijnvormig, gebogen aanhangsel; het laatste tergiet aan het uiteinde diep gevorkt ; het voorlaatste 

 sternict in het midden diep uitgerand en daardoor in twee lange, rechte lobben verdeeld, 

 welke over het J der lengte dezelfde breedte behouden en daarop plotseling verbreed en 

 aan het uiteinde afgeUnot zijn; het laatste sterniet als een lange, zeer dunne, S-vormig gebogen 

 stijl, welke aan het topgedeelte in twee divergeerende takken gedeeld is. Lengte 2i —;, mm. 

 Op jonge boomen, vooral eiken; ook op zonnige grasvelden. Mei — Juli. Zeer zeldzaam; 

 Gorkum, Gouda en Gronsveld (Limburg). In de Rijnprov. bij Elberfeld, ook in llannover 

 en West falen 2. spathifer Kiesw. 



U De in Middel-UuilsctiUnd voürkomciidc M. aptrnii Miilx (b racli y |> le^u^ Kifsw i is mllliaii^ Int wijtji-) uiini-' 



/IWf/tT lir:K'lil df'/f suorl lot et»n genus Apüdislrus r= Pod is l ri na l-'airni. 

 -I lt''/e is alii-cn llauw aan^.-duid lnj de var. •iifi'iliitiix ll..iir^;ri.is uit /iiid-lVaiiLrijk- 



