i82 I.IV. Mklyridak. — Hapai.ochrus. — i. Malachius. 



rooil. Kop eciiigszins rimpelig licstippcM, met verdiepte midilellijn. Halsscliilii op lici nmldeii 

 verspreid-, aan de zijden diclu rimpelig liestippeld. Dclisclnlden vrij diclit en lijn, liier en 

 daar iets rimpelig bcstippeld. Lengte sï— 4 mm. Niet iiilandscli. Langs rivicruevers tussclien 

 •■ras. In Noord-Dnicscliland hij Hamburg en langs het Oostzec-scrand in Metklenlnirg. 



(I'emoralis ür.) 



1. Miilachiiis Fabr. >'Fig. 84 I). 



Sprieten duidelijk w-ledig, op de hoogte van den voorrand der oogen of iets meer 

 naar achteren {daartiisschen) ingeplant; naar het uiteinde geleidelijk dunner wordend, 

 borstelvormig ; de eerste leedjes , zoowel bij verschillende soorten, alsook hij beide seksen 

 ecner zelfde soort , ge7uoonlijk verschillend van vorm en verbreed. Bovenlip eï'en lang 

 als- of iets breeder 'dan lang, van voren iets afgerond. Voor kaken aan den top 2-tandig. 

 Rindlid der kaaktasters weinig langer dan het voorlaatste, toegespitst. Tong vliezig, 

 van voren recht afgesneden. Halsschild 'weinig of niet breeder dan de kop , breeder dan 

 lang, eenigszins als een ovaal in de breedte ; achterhoeken afgerond. Dekschilden iets 

 breeder dan het halsschild, naar het uiteinde geuwonlijk eemueinig verbreed ; bij het $ aan 

 het uiteinde gewoon , of 'wel diep ingekncpen en van aanhangsels voorzien. Alle tarsen 

 S-lcdig , op de onderzijde dicht en fijn behaard ; de eerste twee leedjes even lang ; voor- 

 tarsen in beide seksen ge^voon. Klauwen naar verhouding lang. 



Be soorten van dit genus zijn meestal metaalglanzig-groen, zeldzamer blauwachtig ; 

 de dekschilden al of niet aan den top-, ook wel de zijden van het halsschild rood gevlekt ; 

 zeldzamer de dekschilden grootendeels of geheel rood. Bij de groene soorten ziet men 

 veelal op de dekschilden de inplanting der opgerichte haren , door kleine, kale, korrelige 

 stipjes aangeduid. Ue roode , vleezige blaasjes aan de zijden van het lichaam vrij groot. 

 De kevers treft men aan, van het laatst van Mei tot in het begin van Juli, vooral bij 

 zonneschijn, op allerlei bloeiende planten, vooral op Umbellif er en , klaver en G ra- 

 mi nee en, waar zij jacht maken op allerlei kleine Arthropoden. Ook de larven, 

 welke in dood hout leven, vervolgen andere insecten; zij zijn navcrrvant aan die der 

 Thelephoridae, doch nog meer aan die der Dasytinae en ook aan die der Cle- 

 ridae. De larve en pop van M. aeneus en marginellus zijn door Perris ; de 

 geheele metamorphose van bipustulatus door Ileeger , alsook de larve van deze soort 

 nog door Giraud en Andrc beschreven. 



Van de ± 50 Europeeschc soorten komen 4 /// Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Dekstliilden scharlakeiirond , inet lironzig groene of lilauwachtigc seniellair-vlck, of aldus ge- 



kleurden, breeden, naadbaiui. Kop van voren geel. Voorhoeken van bet halsschild rood. 



Uiteinde der dekschilden in beide seksen gewoon 2 



Dekschilden meialliscb groen of blauw, of bronskleurig, met of zonder gele of roode topvlek. 3 



2 Dekschilden inct cene kleine, driehoekige, groene of blauwachtige scutellair-vlek, welke ongeveer 



het vierde van de lengte inneemt. Deze soort herinnert zeer aan ae n e iis, doch (Mulcrsclieidt 

 zicb, liehalve door de meerdere uitbreiding van het rood op de dekschilden, doordat dezen 

 spaarzaam, lijn en zeer onduidelijk bestippeld zijn. Halsschild aan de voorhoeken rood. Sprieten 

 bij het $ krachtig ontwikkeld, iets zijdelings gecomprimeerd, het 2e lid sterk naar onderen ver- 

 breed, meer dan "tweemaal zoo breed'als lang; de eerste twee leedjes van onderen geel; bij bet $ 

 het 2e lid zeer klein. Cly|)eus bij het g sterk in de breedte ingedrukt, op bet acbtergedcclte 

 met een baarkwastje. Kop bij het i achter den clypeus, alsook achter de sprieten diep 

 ingedrukt; bij bc: J zijn de clypeus en de kop, achter de sprieten, zwak ingedrukt. Bovenlip 

 bij bet 5 met eene grootc, zwarte vlek. Lengte .ï-sè nim. Niet inlandsch. Deze soort zon^ 



in" de Rijnprov. en Westfalcn gevangen zijn (scntcllaris Er.) 



Dekschilden met een bronzig-groenen, breeden naadband, welke naar achteren geleidelijk 

 smaller wordt, tot ongeveer op ; van de lengte reikt en de geheele basis inneemt; dof of 

 slechts weinig glanzig; zeer lijn korrelig en rimpelig; in beide seksen gelijk. Lichaam overigens 

 metallisch-groen , tamelijk glanzig: lijn witgranw behaard en op de bovenzijde met zwarte, 

 afstaande haartjes. Kop" achter "de oogen iiij het J zwak-, bij het <? sterker in de breedte 

 ingedrukt; van voren geel, bij bet $ lo't achter-, bij bet 2 tot aan de inplanting der 

 sprieten; bovendien is bij het Jde bovenlip niet zelden zwart. Voorhoeken van bet halsschild 

 rood. Lpimcren van den mesothorax geel. Sprieten zwart, aan de basis op de bovenzijde 



