tgó 



LIV. Melyridae. — 8. Haplocnemus. 



sprietwortel , gele schenen en iarsen. Bij het % is het geel aan de sprieten en poolen 

 geivoonlijk meer uitgebreid ; is b.v. bij het S alleen het \e lid roodachtig , dan zijn bij 

 het % meestal 2 of z leedjes geelachtig. Ook kunnen de tarsen hetzij donker , hetzij geel 

 zijn. Rij het ? het halsschild meer geiuelfd en naar voren sterker versmald. Bij het S 

 het voorlaatste sterniet in het midden van den achterrand meestal Jlaww uitgerand , 

 zeldzamer recht. 



De soorten van dit genus leven hoofdzakelijk op Coniferen. Over de larve van 

 II. p i n i geeft Buss eenig bericht. 



Van de 56 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Zijrand van licc lialsscliiKl en vooral der deUscliildcn lijn en diclu-, docli duidelijk gekarteld. 



' Lichaam bruin-bronsUlenrig, glanzig; up de bovenzijde met afstaande grijze beharing; bij 

 het $ sterk, bij liet $ minder sterk gewelld cii iets niccr gestrekt; de zijrand der zeer grol 

 en dicht, eenigszins rimpelig bestiiipelde dekschilden op de voorlieirt, van boven gezien, 

 bij liet $ wel, bij bet $ niet zichtbaar. Dekschilden niet zelden met roodachtige, korte epi- 

 lileuren; bij het $ naar achteren iets verbreed, aan den top niimler breed afgerond dan by 

 het i en aan den toprand iets sterker gekarteld; iets meer verspreid besiippeld en minder 

 duidelijk rimpelig. Kop nier een rondacluigen, vlakken indruk op het voorhoofd en een 

 hiii;'sindruk naast de inplanting der sprieten. Halsschild sterk gewelfd, tweemaal zoo -breed 

 als"lang, naar voren versmald; krachtig, matig dicht bestippeld; bij het S aan de zijden 

 sterker afgerond dan bij het <?. Sprieten zeer smal, weinig sclier|) gezaagd, bet niteinde van 

 het ie lid en het gchecle 2e lid roodgeel. 1'ooten bij het j" gewoonlijk zwarr, de trocliantcrs, 

 de basis der schenen en de tarsen roodachtig; bij het ï menigmaal geelrood, de dijen iets 

 gebrnind. Lengte 4;— sJ mm. Vooral op Coniferen, o. a. op bloeiende dennen. De larve 

 zon in droog eikenhout gevonden zijn. Bij Vorden en Venlo. In lielgie bij Brnssel, Ridder- 

 born en Izcl; in de Uijn'prov. bij Crcfeld en Cleef; ook in Westfalen. 



(^V impressns Mrsh., $ serratns Redt.) i. pini Redt. 



Zijrand van halsschild en dekschilden gaaf - 



2 Sprieten bij bet $ diep, kamvormig-, bij het J vrij sterk gezaagd; de binnenrand der mid- 



delste leedjes bij het f aan de basis gewcxnilijk iets uitgebogen, naar het uiteinde een 

 weinig convex, waardoor eene flauwe S-vorniige lijn ontstaat; bet 2e en veelal ook het .5c lid 

 roestkleurig. üovenzijde zwartgroen tot zwartblauw, dicht, zwart, opstaande behaard. Hals- 

 schild grof-, de dekschilden eveneens grof en matig dicht bestippeld. Rooteii geheel zwart, 

 bij het $ de schenen en tarsen meest roodbruin. Lengte 4:; — 5) mm. Niet inlandscb. In de 



Rijnprov. bij lionn (rulitarsis Sablb.) (ta rsal is Sablb.) 



Sprieten in beide seksen gewoon gezaagd, bij nigricornis zelden onduidelijk gekarteld . . 3 



3 Sprieten in beide seksen zeer smal, zwak gezaagd; bij het i vrij scherp, doch niet diep 



gezaagd, van onderen veel dichter behaard, langer dan kop en halsschild te zanien, het 3e 

 Md veel langer dan breed; de eerste 3 leedjes roodgeel, de volgende meer zwartbruin ol 

 zwart; bij bet ï iets korter en meer stomp gezaagd, bet 3e lid meer dan tweemaal zoo lang 

 als breed. Halsschild lijn, niet dicht-, de ilekschilden zeer grof en iets verspreid bestippeld; 

 tnsschen de stiiipels der dekschilden bevinden zich brcede, weinig gewelfde dwarsrimpels. 

 Kop met drie oppervlakkige indrukken. Halsschild breeder dan lang, bij het $ naar voren 

 sterk versmald; bij bet ^ van voren en van achteren even breed en aan de zijden sterker 

 afgerond. Dekschilden bij het $ met parallele zijden, bij het J iiaar het niteinde zwak ver- 

 breed; de epipleuren ongeveer tot aan het tweede sterniet reikend; de zijden zelden ondui- 

 delijk'gekarteld. Donkergroen, glanzig, de dekschilden veelal met blauwaclitigcn weerschijn of 

 zelfs Idauw, zelden de geheele bovenzijde fraai blauw (ab. c. *c//rt/vi'««« Gerni. i)), nog zeld- 

 zamer zijn kop en halsschild blauw-, de dekschilden gtocnachtig; de bovenzijde met opgerichte, 

 "celbrninc beharing. Sprietwortel, trochanters en schenen roodgeel; zeldzamer (ab. c. fiisci- 

 'liOiii Muls.) de schenen bnnn- of zwartachtig, in welk geval het ie sprietlid donker is, terwijl 

 ook de epipleuren der dekschilden, welke veelal ecnigszms roodachtig zijn, zwart zijn. Dijen 

 metallisch groen. Lengte 3^—5 mm. In de heidestreken verbreid op bloeiende dennen; mik 



in bet eerste voorjaar op afgevallen dennentakken 2. mgncornis 1'. 



Sprieten kort, plomp, breeder dan bij nigricornis, eenigszins stomp gezaagd, zoo langals 

 kop en balsscbild te zameii, zelden langer; het 2e lid roodachtig. Halsschild sterk gewelld, 

 zeer dicht en even zoo grof bestippeld als de dekschilden , welke laatsten sterk dvvarsrinipelig 

 zijn. Dekschilden vrij kort, hoogstens ij — ij maal zoo lang als te zanien breed. Donker- 

 groen of bronskleurig, tamelijk gewelfd; beharing donker, afstaande, l'ooten zwart, de knieën 



1) Uiauw' «•xc'ni|il;nTii k..iiirri imrr iii /uiJ- ■■ii (l.nhlijk-l'.iinipa M"<r. 



