LV. LVMEXYLONlDAli. 



I. HVLKCOETUS. 



«97 



minder liicp gezaagd (H y Iccoc liis dcrincs t o idcs), ui' bij uitzondering bij licl ^ (II y I ccoe t iis 

 riabellicornis) van ai' liet ;,c lid met dubbele tai;ken waaierviirniig. — liovenlip zeei Itleiu, smal. 



vicrboekig, dicbt gebaard. Viiorkakeu driebockii! 



gewinien iil' zwak iiitgerandeu tiip. AcliterUakcn 



met kleine, perkamentachtige, bcwiuiperde lobben. Kaaktasters 4-ledig, neerhangend; hij het ff op het 



2e lid met een kwastvor- 

 migcn bundel van samen- 

 hangende, smalle, langwer- 

 pige blaadjes (1'ig. 85 I), 

 of wel het 3e lid met een 

 cylindcrvormig aanhangsel, 

 zoodat het eindlid alsdan 

 vorksgcwijs vertakt schijnt. 

 Kin en tong klein en smal. 

 I.iinasters 2-Iedig, veel kor- 

 ter dan de kaaktastcrs. — 

 tlalsschild op het midden 

 eenigszins vlak gedrukt, on- 

 etlen. — De iiervatuur der 

 achtcrvleugels van Lyme- 

 \ylon komt, volgens J. 

 Redtoduidier, het naast 

 overeen met die van T r i- 

 c 11 o d e s (C 1 e r i d a e), doch 

 de terugloopende tak der 

 vena extenio-media is veel 

 langer; de vena interno- 

 media omsluit cene lang- 

 werpige cel, waartegen zich 

 de voorste tak der vena 

 analis aanlegt. De achter- 

 vleugels bij bet tropische genus Atractocerus worden niet gevouwen en vertoonen, wat de ncrvatuiir 

 betreft (w.iar slechts cene enkele dwarsadcr, nl. tusschen de vena externo-media en de vena scapidaris 

 voorhanden is), volgens ,/. R.e,!te>ibac!!er, groote overeenkomst met die van het E ph eme rid e n-genus 

 Oligoneura. Atractocerus moet dan ook als een zeer primitieve kevervorm beschouwd worden. 

 Achtt-rlijf met 6 of 7 vrije sterniten. - Alle coxae kegelvormig naar achteren uitstekende, tegen 

 elkaar aanstaande, zonder dekstukken over de dijbasis. Tarsen even lang als- of langer dan de schenen, 

 slank, 5-lcdig; het ie lid meer of minder verlengd. Klauwen slank, aan de basis stomphoekig of getand. 

 De soorten van deze familie voeden zich, evenals hare larven, met houtdeelen en leven in 

 geveld hout, vooral van liennen, eiken, beuken en elzen, waarin zij in alle richtingen gangen vreten; 

 zij kunnen soms schadelijk worden aan timmerhout, paalwerk en op scheepstimmerwerven. — De 

 larven zijn lang, cylindcrvormig, weekluiidig, naakt; zonder sprieten, noch ocellcn; 6 pooten met 

 kleine tarsen. Die van Hylecoetus met een grooten, den kop overwclvcnden , prothorax, alsook 

 met afwaans gericht breed, kort anaal-segment, waaruit van boven een recht naar achteren uitgestrekte, 

 eenigszins opwaarts gekromde, lange, dunne, aan het uiteinde twcespletigc, hoorn ontspringt; de 

 voortbeweging in het hout wordt door vele tandjes op de laatste tergiten mogelijk gemaakt. Bij de 

 larve van Lymexylon is het anaal-segment naar boven sterk opgeblazen, en eindigt in een, naar 

 onderen gerichten, kleineren, den anus dragenden, bult. 



lip. S5. H^^•,•lJl■lu^ (|priii.>Ci. ide:, L. 



I. Ka:ikla>l.T .11 >|>ri.'t liij l"l rf. Wif. 

 V. N:iar SnclUn itiii VnltrnlK'irn , iets gewijzip 



Halsschild breeder dan lang, langs de zijden gerand. S[)rieten korter dan kop en halsschild te 

 zamen, gezaagd; bij bet ^ van H. fl abel li cor n is van af het 3e lid met dubbele takken 

 waaiervormig. Kop van achteren matig ingesnocrd. Achterlijf met 7 sterniten. i. Hylecoettis. 



Halsschild ongeveer zoo lang als breed, langs de zijden niet gerand. Sprieten iets langer dan 

 kop en halsschild te zamen, snoervormig. Ko|) van achteren sterk ingesnoerd, met de groote 

 oogen breeder dan het halsschild van voren. Achterlijf met 6 sterniten . . . (Lymexylon.) 



I . Hjlecoetus Latr. (Fig. 85). 



(K 1 a t e r o i d e s SchlilV.) 



Sprieten korter dan kop en halsschild te zamen, i^czaagd ; bij het ^ 7-ai! f lab e l- 

 licornis van eene dubbele rij lange takken voorzien. Bovenlip zeer klein, smal , vier- 

 hoekig , dicht gebaard. Voor kaken kort, met zivak uitgerandcn top. Achtcrkaken weinig 

 ontivikkeld; met twee kleine, lialf-vüezige , beivimpcrde lobben, van icielkc de binnenste 



