T.VI. Cleridae. — 6. CoRYNF.TES. — 7. Necrobia. 207 



uitgerand. Voor kaken achter den top met een klein tandje. Achter kaken met tivee beivim- 

 pcrde lobben. Kaaktasters draadvormig , ^-ledig. Kin smal , per kamcntachti;.^. 7'on}; kort , 

 van voren uit gerand. Li piasters draadvormig, y ledig; het eindlid der heide tasterparen 

 breed afgeknot. llalsschild smaller dan de dckschilden , in het midden verbreed ; aan de 

 basis duidelijk- , nabij den voor rand veelal onduidelijk ingesnoerd ; aan de zijden Jijn 

 gerand. Dekschilden om het schildje fijn gerand , achter de basis met een diiidelijken 

 dwarsindruk. Achterlijf 7net 5 sternitcn. Tarscn schijnbaar ^-ledig , daar het zeer kleine 

 4(' lid in het tweelobbige 3^ opgenomen is. Klauwen tatnelijk slank , met een basaattaiid. 

 Van de 3 F.uropeesche soorten komt i /;/ Nederland voor. 



Kriiai staalblainv, glanzig; liji; en spaarzaam zwart licliaaril. Sprieten geheel ildiikcr, hij iiit- 

 Zünclcring enkele tier initltlelsie Icetijes iets rdoillirtiinaelitig; tarseii soms ccnigszins rinHlliruin- 

 aclitig. Halsschiltl iets langer lian lirecd, met sclierpe acliter- en sti)nipc vtiorlioeken; vcrsprciil, 

 aan de zijden iets dicluer liestipiiekl. Dekschilden met regelmatige rijen, lijne, langwerpige 

 stippels, welke tot ver achter het midden reiken; die langs den zijrand eenigszins verward ; 

 in de tiisscheiiniinucn niet of zeer onduidelijk hestippcld. liij var. *rujkornis Sr. i) de stip- 

 pelrijen langs den zijrand der dekschilden even zoo regelmatig als de overigen; de kleur, 

 vooral der dckschilden, meer viiilctblanw; het eerste lid en de knots der roodacluigc sprieten 

 donker; de bestippeling der zijden van het halsscliild veel dichter, ook de stippels der 

 langsrijen op de dekschilden dieper en dichter opeenstaande; tarscn lichter of donkerder 

 rood. Lengte 3 — 5^ mm. Zeer gemeen in woningen, pakhuizen, tegen hekken , muren en ook 

 wel op bloemen. De var. rujicnrnis St. in Westlalen. Zij ontwikkelen zich uit dierlijken 

 afval als: beenderen, huiden enz.; ook met de larven in lijmtabrieken. De larve en pop 

 zijn door Ciirti.t , de larve van var. rujiconil^- is door I'erri.s beschreven, i. coeruleus de G. 



7 Necrobia Latreille. 



Dit genus is zeer verwant aan Co ry net es, doch is de kop met de oogen smaller 

 dan het halsschild Dekschilden aan de basis otn het schildje niet gerand , matig dicht 

 en duidelijk bestippeld , met meer of tuinder sterke, veelal cif gekorte, stippelrijen ; achter 

 de basis nagenoeg zonder dwarsindruk. Sprietknots breed, omgekeerd eirond ; het eindlid 

 rondachtig en het breedst, zoo lang als de voorafgaande twee leedjes te zamen. llals- 

 schild aan de zijden en de basis gerand, doch niet aan de basis duidelijk ingesnoerd. 



De soorten van dit genus leven van dierlijke stoffen ; men treft ze aan, met de larven, 

 vooral op aas , ongelooide huiden , hoornen , ingedroogde vleeschdeelen van beenderen , 

 soms langs de stranden op doode visch en in lijmfabrieken. De larve van N. rufi- 

 collis is door Heeger , IVestwood en Perris , de pop door Heeger : de larve van 

 rufipes door Riley beschreven. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 4 in Nederland voor. 



1 Lichtrood; sprieten en buik zwart, kop bronzig-grocn; dekschilden, behalve een naar de zijden 



verbreedc basaalhand, donkerblauw of groenacluig. llalsschild breeder dan lang, met 

 afgeronde zijden, stompe achter- en afgeronde voorhoeken; lijn bestippeld, met meer of 

 r.iinder duidelijke, onbcstippelde, smalle middenstrook. Dekschilden naar achteren iets ver- 

 breed, matig dicht en lijn bestippeld; met duidelijke, regelmatige, doch weinig grove sti|i- 

 pelrijen, die naar het uiteinde gewoonlijk zwakker worden; met lijne, half neerliggende, 

 rossige en zwarte, opgerichte beharing. Lengte 4— 5J mm. Verbreid op gedroogde huiden, 



in beendermagazijnen en ook langs de stranden op doode visch 1. ruficollis F. 



liovenzijde blauw of groen 1 



2 Sprieten en pooten zwart. Eindlid der sprietknots niet uitgerand. Dckschilden fijn neerliggend 



en verspreid, opgericht, zwart behaard; met krachtige, naar liet uiteinde geleidelijk verdwij- 

 nende stippelrijen; de tusschenruimten bestippeld en liwarsrimpclig. Donkerblauw, glanzig; 

 lijn zwart bebaard, llalsschild ongeveer zoo breed als lang; behalve over eene smalle midden- 

 strook , dicht, aan de zijden rimpelig, bestippeld; met scherp uitstekende achterhoeken. 

 Lengte 3; — 4J mm. In de Scheveningschc duinen aan verdroogde visch en op een dooden 

 egel. Mei; ook bij Arnhem 1. violacea L. 2) 



1) hciUir vcrweriil, m. i, Ifn uiirpirlilc, C. ruficoriiis Si. ï.oowpI ;iIs sumt . aUuok ;ils variëteit. Ken aanUil .-xciiiplariii tul 

 versehilleiidc streken buiten Nederland heantwoürdeii volkuineii aan de liesrlinjving. Itij ('.. |ni s i 1 1 n s KIn;;, welke duur 

 Sfiitttti, volgens tiet vermoeden van lii'ütcr, voor rnlieoiiiis St. is aan^e/ien, is liet ie sjn-ietlid {;eet, hij vufieoniis 

 Si. daarenlepen altijd duliker ;;ekleiird. 



Ü) l>e inde «delede dieren van Nederlandii \'Ati .SiirUni run V.i//r;j/;<Me/( afgebeelde N ei; r o li i a v i o la e e a iiiuel /ijn Co r v n e t es 

 eüeruleus. 



