I.Vtl. Ap.atiuaf.. 



Xylopkktüa. 



lA'in PriNIDAE. 



213 



oiibfivapcnd , of aan den naad en aan den aciilerrand met lan{:;e doornen bezet {de Zuid- 

 Europeeselie X. trispinosa O/iv.). - De larve van X. r c tnsa is door Penis beschreven. 

 Van de 4 F.uropeeschc soorten komt i /;/ het aan,i;renzend gebied voor. 



Ilal.sschilii (J|) lic iiclucrhelCt S|)icj;cls<laci, ol' .slctlits uitcrsc lijn cii oiuluidclijk bcsii|ii)d(l. Zvvan 

 ortiniin, in wcll; laatste geval de deUsehiiilen aan het nitcinilc liclitcr seUletird zijn ; (iniiit- 

 i;ek!eurde exemplaren roocigeel. Sprieten roestroixl; tasters en tarsen , veelal tle i^eheele pomen 

 niüiilirnin. liet afgeplatte uiieiiule iler ilekseliilden liij liet ,>; duidelijl; grover en dieper dan 

 de rest liesiippeld; bij liet 5 is dit duidelijker begrensd, ineer ingedndit en eenigszins 

 oudiiideliik bestippeld, de naadlioek iets spits tiitgetrukken. Lengte 4—5 nitn. Op eikenbak- 

 bcint; de' larve in eikentakkcn, docli ook in droge takken van den wijnstok. Niet inlandscb. 

 In de Rijnprov. (Alirdal) (sinnata F.) (re in sa Oliv.) 



LVIII. Fiimilie PTINIDAE (Fig. 88). 



(Uruchidae Cat. Col. linr., v. Ileyd., Reitt., Weise iKyi) 



Kleine kevertjes welke bet naast verwant zijn aan de Anobiidac en vooral in 't oog vallen 

 door de sterk gewellUe, roiidaeluige, ovale, eivormige, bij de inannetjes veelal gestrekte deksebilden. 

 Kop in den regel vrij groot, vertikaal geplaatst, gewoonlijk iets smaller dan bet balssebild en daarin 

 gedeeltelijk weggedoken. Voorboofd tnssehen de sprieten kielvormig, zeldzamer vlak; clypens gewoonlijk 

 dtiidelijU van bet voorboofd afgescheiden. — Sprieten ii4edig, diebt bijeen op bet voorboofd, o|) 

 eenigen afstand viii'ir de oogen, of wel ilaartusseben ingeplant; draad- of snücrvormig; zonder grootere, 



doch over bet algemeen langere of dikkere, ook wel iets zaag- of 

 kamvorniigc cindleedjes. Bij de Pt in in i aan weerszijden vcii'ir de 

 oogen niet eene naar onderen gerichte sprictgroef. — Oogen groot, 

 gewelfd, soms zeer klein en vlak (Gihbiini, Niptns); ver 

 van een aan de zijden van den kop, of dicht bijeen boven op den 

 kop. — llovcnlip duidelijk, van voren al of niet tiitgerand en 

 gebaard. Voorkaken dik, driehoekig, aan den binnenrand getand. 

 Aebterkaken met twee perkamentachtige lobben; de bnitcnlob aan 

 het uiteinde kort, zacht bebaard, de binnenlob aan den binnen- 

 rand dicht behaard, bij Gibbiiim zeer kort en diebt tegen de 

 biiitenlob aanliggend. Ivaaktasters 4-ledig, bet eindlid in den regel 

 langwerpig-eirond, toegespitst. Kin driehoekig. Tong vliezig, langer 

 dan de kin, naar bet tiiteiiute halveniaan-vormig verbreed. Liptasters 

 kort, bet eindlid eivormig. — Halssebild zonder selierpe zijranden, 

 meestal inet bultige verhevenheden, w^aarop veelal liaarbundels, 

 aan de basis inecstal ingesnocrd; bij Gibbiiim glad en effen. — 

 Schildje meestal voorbanden, zelden zeer klein of ontbrekend. 

 Dekscbilden het gebeele achterlijf bedekkend en de zijden volkomen 

 omvattend; meer of minder dicht, meestal in rijen, behaard, viltig 

 of op verschillende wijze door haarvlekjes geteekend; meestal met 

 stip|iclrijen, ten minste bij de mannetjes met iritpnilende schouders; 

 bij de Gibbiini langs den naad vergroeid, blaasvormig opge- 

 zwollen, eenigszins doorschijnend, kaal, zijdelings gecomprimeerd , 

 het achterlijf op de onderzijde zoodanig omvattend, dat borst en 

 bnik tot een zeer klein oppervlak gerednccerd zijn. —Gevleugeld; 

 slechts enkele soorten (Gibbiini), of bij enkelen alleen de 

 wijfjes ongevleugcid. De aehtervleiigels vertoonen, volgens ./. /i<V- 

 icnbiiclier, een sterk gereduceerd adernet. Rij Ptintis fiir ligt, 

 volgens Rugcr, bet gewricht der glasheldere vleugels vóór het 

 midden, her aderlooze topgcdcelte is aanmerkelijk grooter dan bet 

 basale gedeelte. De terngloo|)eiule aders in de arca externo-inedia 

 en hare dwars-anastomosen zwak ontwikkeld. De vena interno- 

 niedia met bare bijaders is zoodanig gewijzigd en de hoeken der 

 dwars-anastomosen zoozeer afgerond, dat deze aders uit twee 

 wortels gevormd zijn, van welke de een de anale bijader is; zij 

 loopen dan evenwijdig aan de vena cxterno-nicdia en buigen zich 

 tot den achterrand, nadat zij vooraf, met gelijke tusschenrnimten , 

 twee zijtakken in de area analis afgegeven hebben; deze iwx'e 

 zijtakken komen eigenlijk overeen met de vorktakken der hoofdader 

 en is bare schijnbare voortzetting de rest der in de area interno- 

 mcdia voorbanden iievenader met bare dwars-anastomosen. Door eene diepe insnoering is een duidelijk 



