220 LVIII. PriNIDAK. — 3. 1'TINUS. — LIX. Anobiidae. 



liiiiiiicr ilaii bij pilosus. Lengte 2 — 2; min. In Iwummus van eiken. Niet inlaiulscli. In 

 lielgië liij Scliacrlieek; in ile Rijnprov. bij Düsscldort en Elbcrrcld, uoU in Olilenlmrg en 

 Wcstralcn (s n li pi I dsiks Si.) 



I.; Ilalsscliild met gewune beharing, of slechts met cnUele scluibvlekken 14 



llalsschlld alleen met haarschiibben dicht bekleed 15 



i.| Dekscliilden gelijkmatig neerliggend behaard, zonder scliubvlekjcs; achter het midden het 

 breedst; met diepe stippelrijen en vcrlieven tnsschenruinuen. Lichaam lang-cylindervormig, 

 het J breedcr dan het ^; roestrood, sprieten en jiooten lichter. Ilalsscliild slechts aan 

 weerszijden met een klein bultje, achter het midden ingesnoerd en neergedrukt. Lengte 

 i; — 2; mm. In het voorjaar niet zeldzaam op bloeiende dennen. 



((f creiiatus Payk., nee F.) 8. dubius St. 



IJekschilden in de tusscbcnrniinten tamelijk lijn, half afstaande, naar achteren gericht, geel 

 behaard; de beharing der stippelrijen uiterst kort, neerliggend, moeilijk zichtbaar 1). Lichaam 

 gestrekt, weinig glanzig, roodbruin; de dekschilden met twee grootc, wit beschubde dwars- 

 vlekken, van welke de acinerste gewoonlijk in twee vlekken verdeeld is Kop en onder- 

 zijde dicht wit, eenigszins schubachtig, behaard. Lengte 3 — 4 mm. 's Winters, achter plataan- 

 schors; ook in de nesten van metselbijen, in woningen en kelders. Niet inlandscli. In de 

 Rijnprov. bij Crefeld, ook in Oldenbiirg. Ik zag een Belgisch exemplaar uit de coll. //'«mrtW. 



(s e X p u n c t a t u s 1'anz.) 2") 



15 Stipiiclrijcn en tusschenruiuuen der dekschilden zwart behaard, de haartjes der tusschcuruiniten 

 langer en opgericht. Uekschildeii zwart, met twee wit beschubde dwarsbanden en enkele inge- 

 sirooide lichte schubharen; bij het <? ontbreekt deze witte teekening geheel of nagenoeg 

 geheel. Het ^ is overigens bruinrood, het ï pekzwart; de onderzijde, liet schildje en het 

 grootste gedeelte der pooien dicht, geelwit viltig. Halsschild, voor den achterrand, bij het 

 (f minder, bij het ï sterker ingesnoerd; met 4 duidelijke bulten; overal dicht met roodgele, 

 goudglanzigc haarschubben dicht bezet. Dekschilden met uit diepe vierkante stippels bestaande, 

 iangsrijen. Lengte 35 -4; mm. Niet inlandscli. i3ij Hamburg. In llelgie twijfelachtig. 



(mauritanicus Lucas) (varicgatns Rossi) 



Siippclrijen en tussclienriiimtcn der dekschilden even kort, geelbruin-, de tusschenruimten niet 

 opge'riclit behaard. Dekschilden eveneens zwartachtig, met twee wit beschubde dwarsbanden 

 en talrijke verstrooide, witte schubvlekjes, welke meestal in Iangsrijen gerangschikt zijn. 

 Lengte 2,'„ — 4 nim. Niet iiilinidsch. Deze Ziiid-Eiiropeesche soort zou bij Hamburg ge- 

 vangen zijn (üuvalii Lareyn.) 



1.1 X. Familie ANOBIIDAE. 



(Gyrrhidae Cal. Col. Kur., v. Heyd., Reitt., Wcisc i8yi) 



Deze onder den naam van „lioutkevers" bekende familie bestaat uit meestal kleinere, aan de 

 Apatidae en 1'tinidae verwante vormen, welke vooral door den houw der sprieien in 't oog 

 vallen. Kop meer of minder diep in het halsschild verzonken (Fig. 8y I) en gewoonlijk eenigszins 

 gebogen of zelfs naar onderen gericht; de clypeus veelal duidelijk van het voorhoold afgescheiden. 

 Sprieien min of meer aan de zijden van het vooriioofd, ver van elkaar vóór de oogeii, ingeplant, bij 

 Dryophilus dichter bijeenstaande op het voorhoofd; meestal ii-ledig, bij Gastrallus, Episer- 

 iius, Oligomeriis, Dorcatoma en Xvlotlieca 10-, bij Coenocara en Dorcaioma flavi- 

 cornis i;-, bij Anitys 8-lcdig; meestal met 3 grootere of langere eindleedjes (Fig. 89 I en IV), 

 welke bij Frnobiiis zeer lang en smal zijn; zeldzamer draadvorniig of zwak gezaagd, zonder langere 

 eindleedjes (Hedobia); ofwel gezaagd of gekamd, bij l>tilinns bij het J gekamd (Fig. 8y III), bij 

 het <f waaiervormig (Fig. 8y II). — liovenlip duidelijk, meestal aan den voorrand gebaard. Voorkaken 

 pUnnp, drielioekig, aan den top met twee stompe landen. Achterkakeii met twee perkamentachtige 

 lobben; de buiteiilob aan het niieiiide met korte, zachte haartjes bezet; de hinnenlob meer aan den 

 binnenrand dicht, zacht behaard. Kaakiasters 4-ledig, draadvorniig, het eindlid laiig-ovaal, toegespitst 

 of scheef afgeknot, zeldzamer eenigszins bijlvormig (Trypopitys, Xyletinus). Kin meestal breed 

 vierhoekig. 'r<ing vliezig, langer dan de kin, naar den top verbreed; van voren uiigerand en gewoon- 

 lijk met afgeronde voorhoekcn. Siibmeiiium meestal duidelijk te herkennen, ofschoon het met de keel 

 meer of minder vergroeid is. - Ougeii bij Coenocara door eeiie diepe, smalle insnijding van den 



1) In H;iiiilitiiy w.r.i ii.i;: iTii uit A/ir i'ii Aii'lr:ili'- iiii;i'\üfrili' >uurt nfv:iii(tfii, ii.l. 1*. i- \ II I :< II s Kr. lli-/.' iv inixiln il'- 



,ll|.|..lrij.ii .-11 liHMli.-iHuiiu .l.T .l.'kMliiMi'ii Niii^' iil»l;i,ihri,.. «ucl KaïaiinJ; li:il~s.liil.i iiin !«.■•■. mIiiI.IJ fl i,\- 



>.:liil'I.-n iiK-i i t) kli'iii.' niiiili- wilt!' .M:luilivl.'kj.-.N. 1 t;lf It iiin). Mij oiitn-k.'iid. 



•2t De in vryrj;i;r«; hjslL-ii duur SncUm iitii Votlcnlinrvii vcriindtlL' r-xeiiiphiivii <\ftv suurl (ml lluUerdiiiu) ln-liuun-ii lol f it r wijlje. 



