224 LIX. Anobiidae. — r Hedobia. 



den gewonen top , met eeti diiidelijkcn tand en daarachter ;^eivPonUjk no,!; met eentje 

 zeer kleine tandjes. Aihterkaken met tivee sterk ,irel>aarde lobl>en en ;\-/edij{e , draad- 

 vormi^^e tasters; hij H. piibescens zijn de achter kaaks lobben duidelijk van elkaar 

 i^escheiden, de binnenlob half vliezig ; bij de overige soorten de beide lobben hoornachti;^, 

 de binnenlob smal, zeer kort, dicht tegen de basis der buitenlob aanliggend en moeielijk 

 herkenbaar. Tong zeer klein, slechts met een haarbundel tnsschen de basis der draad- 

 vormige , 3 ledige liptasters uitstekend. Eindlid der liptasters eivormig met stompen top 

 of (//. pubescens) naar den top geleidelijk iets verbreed en stomp a/gerond Ilals- 

 schild geheel zonder scherpkantigen zijrand . op de achterhelft met eene kamvortnige 

 langs-verhevenheid. Prothora.x op de onderzijde niet uitgehold Dekschilden cylinder- 

 vormig, meer dan de helft langer dan te zamen breed. Achterdijen den zijrand der 

 dekschilden overschrijdend. Tarsen duidelijk ^-Icdig ; het 3c en \e lid dubbel zoo breed 

 als lang, aan den top uitgerand; klauwlid kort, slechts 'weinig smaller dan de overige 

 lecdjes , met twee kleine, .i,'-eu>onc klauwen. 



Dit genus vormt den over,!;ang der Ptinidae en Anobiidae en grenst het naast 

 aan de Dryophilini. — De soorten leven vooral op bloeiende struiken. -■ De larve en 

 pop van H. pubescens zijn door Wachtl; de larve van imperialis door Bouché en 

 Jiuddcberg. alsook de pop door Buddeberg ; de larve van r egalis door Portevin beschreven. 



Van de 5 Europeesche soorten komen i in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 DckscliiUien met Uraclitii;c, dicht opeciistaHiule, liicr en daar (iiirejjcltnatigc stippellijnen en 



vrij liiclite, half opgerichte beharing fSiih-gcn. Hedobia i. sp.). liop en lialsscliild krachtig 

 bcMippeld. llalsschil'd op de achtcrheH't met eene, van voren naar achteren geleidelijk opgaande, 

 weinig scherpe, kamvormige verhevenheid. Pekzwart of hniin, granw beliaard; dekschilden 

 geelbruin i). Sprieten hij het $ langer dan het halve lichaam en veel slanker dan hij het $. 

 ï.engte 5—6 mm. Deze zeer zeldzame soort ontwikkelt zich, naar het schijnt, uit Viscnm 

 alhnm.Niet inlandsch. Zij zon hij Hamburg en in Lotharingen voorkomen 2). 



(p u besce ns Oliv.) 



Dekscliilden lijn rimpelig bcstippeld en met dicht neerliggende , schubacluige beharing (Suh-gen. 

 1' ti nomorphns Muls.). Zwartbrnin of donkerbruin, op de boven- en onderzijde evenzeer dicht 

 en lijn, schubachtig behaard; de zijden van het lialsscliild, het schildje, eene schuine vlek van 

 den schouder tot aan den naad, een dwarsband achter het midden en het uiteinde der dek- 

 schilden wit-, eene scutcihiir-vlek veelal meer geelachtig behaard 2 



2 Voorraiid van het lialsscliild bultig verdikt en <ipwaarts gebogen s). Dekschilden elk met 5 



lijiie, met bruine schnbhaartjes bezette, langsribbcn, van welke alleen de binnenste 3 dui- 

 delijk zijn; de naad altijd wit-, om het schildje meestal geelacluig bchaanl. Sprieten bij het 

 ^ siank,"zwak gezaagd, ^ 'der lichaanislengie innemend ; bij het $ korter en iets kraclitigei. De kam- 

 vormige verhevenheid op de achterhelft vaii het lialsscliild is van achteren minder hoog en 

 miuiler sciierp. Deze soort gelijkt overigens zeer op imperia I is, doch is doorgaans kleiner; 

 de witte teckcniiig op de dekschilden is gewoonlijk iets helderder. Lengte 2;', -4 mm. Niet 

 inlandscli. In de Rijnprov. bij Cleef en Elherfcld; ook bij liremcn en Oldeiiinirg. 



(regalis Dfts.) 



Voorrand van het lialsscliild wel iets afgesr.oerd, doch gewoon en niet verdikt. Dekschilden 

 hoogstens langs de zijden met een paar llauwe langsribben, de naad soms geelachtig behaard. 

 De kamvormige verhevenheid op de achterhclft van het lialsscliild van achteren tot een 

 scherpen, hoogen kant gecomprimeerd. De zijden van het halsschild witgrauw-, het schildje wit 

 behaard. Dekschilden :net eene groote, driehoekige, gemeenschappelijke, witgrauwe hasaalvlek, 

 welke op elk eene schuine, langwerpige, bruine vlek insluit, zich langs den naad verlengt 

 tot aan den, achter het midden gelegen, witgrauwen dwarsbaiid, welke laatste soms onderbroken 

 is; bovendien is het uiteinde wMtgrauw. Op de witachtige teekeniiig der dekschilden, welke 

 gedeeltelijk aan eene dubbele adelaar hcrinuevt, blijven veelal hier en daar kale, ronde 

 stippen over; ook vcrtoonen zich soms meerdere geelachtige liaarvlekken en soms is de 

 geheele bovenzijde, met de teekening, bleek. Hij ah. c. *senex Kraatz is de geheele opper- 

 vlakte dicht met grauwgele schnbhaartjes bedekt, waardoor de witachtige teekening op de 

 dekschilden onduidelijk wordt. Sprieten bij het $ nagenoeg zoo lang als het geheele lichaam , 

 op de onderzijde wat dichter, witaclitig, donker behaard; bij het $ ruim zoo lang als het 



\) In Zuiil-uosl.-lijk Kunip.i kiinion .lok pi-luTl i\v:irlc of ucliri^l gpclliriiim- variclrilpii vour. 



2) l>n «rlp,,!! .■x.-iiipln:ii- [n loll. Miilliini) ini-l .Ie olik.M «H. pu hi'si'.'iis Oliv.i. lin\mi.rl lul II. iiii|.i 



;t) Vuur;il iliii(I>-lijk v;m Icruijili' ni-zifli, • 



