LIX. Anobiidae. — 5. Anoiuum. 229 



rkhlingcn doorvreteti ; anderen leven in takken van boomcn en heesters. Zij verpoppen 

 in hunne gatigen , de kevers komen door cirkelrondc gaatjes te voorschijn, i en ? brengen 

 sexueele loktoonen voort , zijnde een getik dat veel overeenkomst heeft met dat van een 

 horloge en naar het schijnt ontstaat, doordat de kevertjes , sprieten en voor poolen 

 ingetrokken en op de middel- en achterpooten steunend, met den kop tegen het ondervlak 

 aanslaan , welk geluid in onze woningen , ten gevolge van het resoneeren , vooral bij nachte- 

 lijke stilte, duidelijk 'waarneembaar is; vandaar de benaming „kloptorren" . De Duitschc 

 benaming „Todtenuhr" duidt voor bijgeloovige menschen op te verwachten sterfgevallen. 

 Men schijnt meermalen 7vaargenomen te hebben , dat t'wee individuen in dezelfde ruimte, 

 met tusschenpoozen elkaar , als het ware , beantwoorden. Ook heeft men het knagen der 

 larven, bij groote stilte, evenals bij de To midden kunnen hooren. Bij gevaar trekken 

 deze kevertjes sprieten en poolen in en houden zich als dood. V Zomers zwermen zij, in 

 groot aantal, des nachts rond en treft men ze dan in massa aaji tegen muren , vensters , 

 op balken en planken. Een paar soorten leven in allerlei droge plantenwaren. 



De larve van A. denticolle is door Mulsant en Perris ; de larve en pop van 

 striatum zijn door Rouzet en Perris, die van fulv icorne door Perris , die van 

 paniceum door luisch, die van fagi door Buddebcrg ; de larve van rufipes is 

 door Rosenhauer en de levensKujze van emarginatus door Judeich beschreven. 



Van de 20 F.uropeesche soorten komen 6 in Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Het tweede ent en met liet vijl'cic sterniet over liet niitldcn met elkaar sanicngegi-oeid ; liet 



ie stemlet duidelijk korter dan het 3e. Ilalsscliild, van terzijde gezien, van achteren 

 hoog Iniltig boven het nivean der dckschilden verheven. Mcsostermiir over de gciieele lengte, 

 benevens het metastenunn tot aan het midden, diep uitgeliold (Sub-gen. D e 11 d r o h i u ni Muls.). 

 Dckschilden met langsstrepen , waarin vierhoekige stipfiels 1 



Alle steriiitcn vrij 3 



2 Coxaalplaten der achterpooten smal, met rechten achcerraiid. Voor- en achterhoeken van 



het halsschild afgerond; de zijden van voren ver benedcnwaarts getrokken en in een wijden 

 boog in den voorrand overgaande; op het midden van de schiji' niet een langsindruk; naast 

 de achterhoeken, aan weerszijden van den achtcrraiid, met cene gele haarvlek. Zwart ol'pck- 

 hruin, dol'; de bovenzijde uiterst korc en lijn grauw-, de onderzijde meer gcelgrauw, zijde- 

 glanzig behaard. Het $ met langere s[irieten dan het ?. Lengte 5—6 mm. De larve vooral 

 in oude meubels, paalwerk en in het hont van tuinhuisjes, doch naar het schijnt ook in 

 oude klimoptakken en andere heesters. De kever verschijnt in Mei en Juni. Ofschoon deze 

 kever in geheel Duitschland zou voorkomen en ook uit Aken, Crefeld, Düsseldorf, Olden- 

 burg en 'door O. Scbne'uUr van het eiland Spiekcroog is opgegeven , zoo zag ik nimmer 

 exemplaren in Nederland gevangen. Exemplaren uit lielgië, die ik zag, waren onjuist gedeter- 

 mineerd en behooren tot denticolle: ik vermoed dat deze twee soorten meermalen met 

 elkaar verward worden en A. pertinax vermoedelijk niet in ons gebied voorkomt. 



(fagi Herbst, striatum F.) (pertinax L.) 



Coxaalplaten der achterpooten in het midden van den aciucrrand hoekig uitstekend en aan 

 de binnenzijde naast de trochanters uitgebogen. Achterhoeken van het halsschild recht, scherp 

 aangeduid; ook de voorhoekcn nagenoeg recht, de zijden in het midden weinig benedcn- 

 waarts getrokken, vi'iór het midden nagenoeg recht; op de plaats der voorhoekcn bevindt 

 zich eene duidelijke, driehoekige oppervlakte, wat voor deze soort zeer karakteristiek is; 

 op het midden van de schijf een oppervlakkige langsindruk; de acliterrand nagenoeg overal, 

 doch vooral de achterhoeken geel behaard. Deze soort onderscheidt zich nog van pertinax 

 door de kortere, meer gewelfde vorm, het naar verhouding grootere halsschild , de sterkere, 

 meer lluweelachtige beharing; ook is de kleur wat lichter, incer pekbruin; dof, lijn en 

 dicht hestippeld; onderzijde granwgeel behaard; de bultige verhcvenlieid op het halsschild 

 is minder aangeduid en eindelijk zijn de stippellijnen der dckschilden zwakker. Lengte 

 4i — 6 mm. Deze soort zou zich ontwikkelen uit zieke haagbeuken (C ar p i n n s betnlus)eii 

 ook uit Castanea vesca. Zeer zeldzaam; Doetinchem en Kerk rade . . i. denticolle Paiiz. 



3 Zijden van het lialsschild niet gelijkmatig afgerond 4 



Zijden van het halsschild gelijkmatig afgerond, ongeveer hall' zoo lang als de lengteas. 



Het nietastcrnnm niet-, net mesosiernnm slechts zwak ingedrukt. Halsschild naar voren 

 duidelijk versmald, vlak gewelfd; de acliterrand duidelijk iwceniaal uitgebogen, in bet 

 midden voor het schildje iets uitgetrokken; de voorhoekcn stomp-, de achterhoeken iets 

 afgerond. Dckschilden nagenoeg zoo breed als het halsschild, met lijne stippellijnen en uiterst 

 lijn gerimpelde tussclienrniniten. Roodbruin; vrij dicht, lijn, gcelgrauw behaard. Kleine 



