LIX. Anobhdae. — 5. Anoiuum. 231 



Dckscltilden aan liet uiteinde volkomen algcronii, met tamelijk lijn liesiijipeUle langsstrepen. 

 Lang gestrekt en smal, lichter ui' dcmkertler rocidbrnin, dof, uiterst lijn en kort behaard; 

 sprieten en pooten lichter gekleurd. Achterhoeken van het halsschiUl al'geknot en llauw 

 uitgerand. Overigens heeft deze soort den habitus van den zooveel kleineren nitidum. 

 Lengte 5'' — 7 mm. Vooral aan oude elzen, okkernoten, haagbeuken en in vermolmde linden. 

 Niet'' inlandsch. In België bij Vliermacl-Roodt, in de Rijnprov. bij Aken en lilhcrl'eld, ook 

 in Westt'alen (cinnamonienin St.) (castaneum Herbst) 1) 



7 Achterhoeken van het halsscliild schuin afgesneden en duidelijk uitgerand, de zijrand zeer 



ondiiidelijk gekarteld; de bult door groote, diepe zijgrocven sterk gecomprimeerd. Mcso- 

 stcrnum "duidelijk uitgehold. Aciuerrand van het eerste stcrniet aan weerszijden llauw uit- 

 gebogen , in het midden naar achteren in een vlakken boog afgerond. Lichaam opvallend 

 hing 'gestrekt, cylindervormig, zwartachtig of donkerbruin, bij onuitgekleurde excniplarcn 

 roodbruinachtig; 'zeer dicht en kort, grijs zijdcachtig behaard: de afwisselende tusschenruimten 

 der niet volkomen regelmatige stippelrijen der dekschiUicn veelal iets dichter behaard en 

 daardoor schijnbaar iets meer 'verheven. Sprieten en pooten rood- of bruinachtig; soms ook 

 de voorrand van bet halsschild en de schouderbuil lichter gekleurd. Voorhoofd gewelfd, in 

 het midden veelal met eene lijne langskiel. Sprieten bij het $ iets-, bij het <? veel langer 

 dan kop en halsschild te zamen; de laatste 3 leedjes bij het <? langer en smaller, het eindlid 

 meer cylindervormig. Halsschild langer dan breed, naar voren iets versmald, zeer sterk 

 gcwelld", zoodat de zijrand, van boven gezien, slechts op de voorhelft zichtbaar is; de bult 

 versmalt zich naar de basis wigvorniig; van af de voorhoeken tot naar het midden verloopt 

 een schuine, vlakke indruk; 'de naar voren gerichte voorhoeken zijn duidelijk; over het 

 midden dicht rimpelig bestiiipeld; de fijne middellijn het duidelijkst op den bult, naar voren 

 meestal uitgewischt. Dekschilden aan het uiteinde naar binnen schuin afgeknot. Coxaalplaten 

 der acbterpooten smal, in het midden van den aciuerrand zwak siomphoekig verbreed. De 

 eerste twee sterniten lang, het 2e het langst. Laatste sterniet bij het ^ met een duidelijken 

 dwarsindruk. Lengte 4—5 mm. Up beuken; zij schijnt in de hoogste takken te leven. Arnhem , 

 in de Vechtstreek (Overiisscl), Valkenburg en Eysden (Limburg), Juli. 



(tagicola Muls.) 3. fagi Muls. 



Achterhoeken van het halsschild vlak afgerond, nauwelijks uitgerand; de bult door kleine 

 zijgroevcn zwak gecomiirimecrd. Achterrand van het eerste sterniet nagenoeg recht. Halssclnld 

 lijn, doch duidelijk korrelig bestippcid, met eene meer of minder duidelijke middellijn. 

 Sprieten als bij fagi " 



8 Zijrand van bet halsschild nauwelijks gekarteld, bijna gnafrandig. Mesosternum in het midden 



zwak iritgehold. Dekschilden me't parallelc zijden en lijne, regelinatige stipiiellijnen; aan het 

 uiteinde te zamen afgeknot; de tusschenruimten slechts uiterst weinig gewelfd. Deze soort 

 onderscheidt zich vooral door den weinig ontwikkelden bidt op het halsschild, de gewoonlijk 

 nauwelijks merkbare, soms zelfs volkomen ontbrekende middellijn en de zwartachtige 

 kleur; 'zij heeft den habitus van striatum; zelden zijn de dekschilden roodbruin (nb. c. 

 *nifij>enti'c Dfts.), nog zeldzamer is ook het halsschild geheel roodbruin (ab. c. "nibntm Reitt.): 

 sprieten en pooten roodachtig, de dijen donkerder; grauw, uiterst kort en vrij diiht behaard. 

 Halsschild zoo lang als bre'éd, naar voren iets versmald, sterk gewelfd; de zijrand, van 

 boven gezien, daardoor niet zichtbaar; vóór de achterhoeken inet een sraallen dwarsindruk, 

 deze indruk is de duidelijkste en meestal de eenige, terwijl de zwakke indrukken naast den 

 bult zeer onduidelijk zijn' of geheel ontbreken; de zijrand, van terzijde gezien, flauw twee- 

 maal gebogen; de voorhoeken nagenoeg recht. Coxaalplaten der acbterpooten smal, aan den 

 achterrand iets stomphoekig uitstekend. De eerste twee sterniten veel langer dan het se en 4e ; 

 het laatste sterniet bij het i nabij het uiteinde dwars ingedrukt; bij het J met twee zwakke 

 bultjes nabij het uiteinde. Lengte 2* — 4 mm. Op sparren. Niet zeldzaam in Zuid-Limburg 

 (Heerlen, Nuth, Bemelen en Valkenburg); ook bij Venio, Tiel en Doetinchem; Mei— Juli. 



(morio Villa) 4. fulvicorne St. 



Zijrand van het halsscliild fijn, doch duidelijk gekarteld. Mesosternum niet uitgehold, daardoor 

 van den in habitus en kleur zeer overeenkomenden striatum onderscheiden. Dekschilden 

 met parallele zijden en grovere stippellijnen; aan het uiteinde schuin afgeknot. In grootte 

 zeer veranderlijk, eenigszins bruinachtig, dof, uiterst lijn, rijpachtig glanzig bcliaard. Sprieten, 

 pooten en schouderbuilen roodachtig. fCop met de oogen bij het $ zoo breed als het hals- 

 schild van voren, bij het J iets smaller. Halsschild nauwelijks zoo lang als breed, zeer dicht 

 en lijn korrelig; voor de stompe achterhoeken met een diepen dwarsindruk; de middellijn 

 meestal krachtig ontwikkeld en gewoonlijk tot aan den voorrand duidelijk ; de lijn gekartelde 

 zijrand is, van boven gezien, zichtbaar; de voorhoeken eenigszins spits uitstekend. De eerste 

 twee sterniten nagenoeg even lang, veel langer dan het 3e en 4e; het ie sterniet in het 

 midden van den achterrand bochtig uitstekend. Bij het $ de laatste 3 sprietleedjcs in 't oog 



1) A. rul'ipcs F. (elonpalmn I'ayk.) suhijiu uem- aiutere soort Ie ziju. 



