232 LIX. Anobiidak. — 5. Anobium. — 6. Xestobium. — 7. Ernobius. 



vallciul lansjur dan liij lic-t J. Deze soort is nn.x-r gcstrcUt clan l'ii 1 v icor nu en ()iuii;rscln;ii.kn 

 düur de iiitcrsi lijnc, zeur koitu maar rijpaclnii; glinsturendu liuharini;, du bruine UIcnr, dun 

 diepen dwarsindruli aan weerszijden van net halsscliild en du iets gnivcrc scuipiuiir. Lengte 

 2A-.;i- mm. Zeldzaam op sparren en beiil;en. Meunnalun in de omstrelven van Maastricht, 

 Jnli, Ang 5. nitidum llerbst. 



G. Xestobium Molscli. 



(C n e c u s Thoms.) 



Sprieten w-ledi;^, tnalig lang; de 3 eindleedjes ina/i,i; /an,!^'-. Kop vrij diep in het 

 halsschild verzonken ; het voorhoofd breed , gewoon, llalsschild zoo lirecd als 0/ br ceder 

 dan de basis der dekschilden , zonder biiltig;e verhevenheden ; de scherpe zijrand van 

 achteren naar voren -ivlkomen ontwikkeld. Prothorax op de onderzijde niet iiit,i,'^ehold 

 Dekschilden zonder stippellijnen of stippelrijen , geiüoon bestippeld ; aan het uiteinde 

 sterk afi;erond. Sterniten vrij beweegbaar. Voor- en middelcoxae cenigszins niteenstaandc. 

 Coxaalplaten der achterpooten naar binnen plotseling verbreed. Tarsen kort en dik. 

 De larve van X. rufovillostnn is door Boiichc, Ratzcbitrg , Westwood en Erichson, 

 de gehecle Icvensgescliiedenis door Descha?nps ; de larve en pop van plu mbeu m door 

 Buddeberg beschreven. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Bovenzijde dol'; neerliggend, lijn, grauwgccl, vlukkig behaard. Het 6c tot 8c sprietliJ langer 

 dan breed. HalsichiUI van voren niet smaller dan vai; achteren (Siib-gen. Xcstobiiiiii i. 

 sp.). Halsschild bruudur dan de basis der dekscliilden , de zijrand vlak uitgebreid, sterk 

 afgerond; du basis aan weerszijden opiiervlakkig iiitgcrand; de voor- en achterhoeken alge- 

 rond. Dekschilden lijn en korrelig bustippuld. Lichaam bruin, onuitgukleurde cxem|ilaren 

 roodbruin. Tarsleedjes breed, drieiioeki^. Lengte 5J — 8 mm. De grootste soort der A n o- 

 biidun; zij leeft in onde eiken en vooral in eikenbalken van woningen; hare aanwezig- 

 heid wordt reeds bemerkt door de zeer grootu vlieggatcn; 'szomurs zwermt zij rond. De 

 kaa^klellrige larve herinnert aan die van Aphodius. Verbruid door het geheele land en 

 soms zeer schadelijk. Keuwenoude eikenbalken, van een afbraak op het Binnenhof in den 

 Haag afkomstig, waren geheel geperforeerd; ook zag ik eenmaal de eikenhonien doozcn eener 

 verwaarloosde insectenverzamcling van deze soort doorknaagd, zoo ook oude kerkbanken. 



(tesscllatnm F., pulsator Schall.) 1. rufovillosum de G. 



Bovenzijde glanzig, ongevlukt, mut eenigszins afstaande, grainvgcle beharing; zeer fijn en 

 matig dicht bestippeld. liet 6e tot 8e sprictlid nagenoeg zoo breed als lang. llalsschild van 

 voren smaller dan van achteren (Sub-gen. llyperisus Muls.). Het 2 is groorer en breeder, 

 het $ smaller en muur cylindurvormig; zwart of donkerbruin, op de bovenzijde groenachtig- 

 bronsglanzig; sprieten roodgeel; pooien lichter of donkerder bruinachtig, de schenen en 

 tarsen gewoonlijk meer geelachtig, de dijen in liet midden iets zwartachtig; meestal zijn 

 ook du zijdun van hut halsschild un het nituinde der dekschilden roodachtig doorschijnend; 

 bij ab. c. vuriahllc Dcj. Qaenciculle Dahl i. I.) du dukscliildun , bulialve om bet schildje, 

 roestkleurig. Halsschild zoo breed als de basis der dekschilden, bij het $ aan de zijden 

 nagenoeg re.htlijnig, bij het J zwak afgerond; du zijrand brued afguzut un opgebogen, alle 

 hoeken afgerond, du basis aan weerszijden uitguraud. liet J vertoont op het laatste sterniet 

 twee dwarsbuhjes waaro|) een liaarlunulel. Bij liet ^ de oogen iets gvooter. Lengte 4 — 6 mm. 

 Uit dor dennenhoni en ook nit dorre beukeniakken; zij schijnt de toppen der boomun tu 

 buwonen. Verbreid, doch vrij zeldzaam, in de grcnsprovinciën. De ab. c. var'utbilc bij 

 Kcrkrade (Limbi:rg) (pcjliiuin DIts.) 2. plumbcum 111. 



7. Kniobius Thomson. 



(L i ozo n m Mnls.) 



Sprieten i\ -ledig, lang, bij het S soms langer dan het geheele lichaam, bij het 1 

 korter ; de 3 eindlecdjes zeer lang en smal , veelal sterk verlengd. Voorhoofd breed , 

 geivoon. Ifalsschild zonder bultige verhevenheden, hoogstens met kleine oneffenheden ; de 

 scherpe zijrand van achteren naar vore?! volkomen ontwikkeld ; niet bestippeld , doch 

 korrelig. Prothorax op de onderzijde niet uitgehold. Dekschilden zonder stippellijnen of 

 stippelrijen ; gewoon bestippeld, veelal, vooral op de basis, korrelig; aan het uiteinde 



