I.IX. Anoiuidae. — 7. Kknoiuis. 235 



cxciii|)larcii inct ccii oppcrvlaUkigcii iiulriik, welke vun ile VDorliocken scliiiin naar liet iniciileii 

 luupc en van aelneren gezien het best zichtbaar is; hij kleine exemplaren ('/«.-j-fM Muls., Ksw.J 

 iintbreeki iteze inilriik en is ilc schijf volkomen !'elijl;nKui^ ^ewellU; zeer zeUlen is ecnc 

 kale langsbnil vocir het schiUlje oF cene glanzige niiilclellijn Vdurlianiien C/"'"/ [\.:n/.ch.,c-i-as- 

 siiisciiliis Mnis.); de aciuerrand is aan weerszijden nauwelijks uitgebogen, docli meestal met 

 een zwakken indruk; acliterhockcn sterk afgerond, voorhocken recht en meestal scherp aan- 

 geduid; de zijraiid nauwelijks afgezet en niet opgcbogen. neksclnlden met parallele zijden. 

 Lengte 2-3J nini. Volgens Riitzeburg op voorjaars-sclietitcn van dennen; ook op opgesta- 

 pelde denncnnikken , van af het einde van Mei. Verbreid en niet zeldzaam door liet gclicele 



land 3- P'ni St. i ) 



i Het zeer scheef afgesneden gedeelte van de basis van het halsschild, naast de achterhoeken, 

 intgebogen; daardoor zijn de acluerhocken scherp aangeduid, doch stomp, en heelt liet 

 halsschild de gedaante van een onregcimaiigeii zeshoek. Roestkleurig of donkerbruin, dol', 

 hier en daar op de dekschildcn, en vooral de top, lichter gekleurd; zeer lijn en kort, grijs 

 behaard; dicht en lijn korrelig. Kop bij het f, niet de groote uitpuilende oogcn, breeder 

 dan het halsschild van voren; bij het S smaller, de oogcn veel kleiner. Sprieten bij het ^ 

 ruim zoo lang als het halve lichaam, de 3 eindleedjes lang, cylindervormig, te zamen ruim 

 zoo lang als de overigen bijeen, doch weinig breeder; het 3c, 4e, 5e en 7e lid langer dan 

 breed, 'omgekcerd-kegelvormig, het fie en 8e iets korter dan het 5e en 7e, doch altijd 

 duidelijk langer dan' breed; het 9c lid zoo lang als het 6e tot 8e te zamcn. Hij het J de 

 sprieten korter, het ge en loe lid zwak kegelvormig, het eindlid eenigszinsspoelvormig; tle 

 3 eindleedjes breeder dan de voorafgaanden. Halsschild breeder dan lang; voor het schildje 

 veelal met eene afgekorte langsgroef of gladde niiddellijn, of wel eene zeer korte, zeer 

 zwakke Inngsbuil; voorhoeUen sterk afgerond. Dekschildcn breeder dan het halsschild in liet 

 midden, met duidelijke scliouderbuil; elk met meer of minder dtiidclijke, meestal llauwe 

 langsribben. Achtertarsen bij het <? krachtig ontwikkeld, het ic lid veel langer dan het ac; 

 het" 20 tot 4e geleidelijk breeder wordend, het 3e als een gelijkzijdigcn driehoek, het 4c 

 twcclobbig. Lengte 3i--3i mm. Zij ontwikkelt zich uit sparrcnkegcls. Een $ in de omstreken 

 van Nijmegen. Ook ii'i Ha'nnovcr, "Westfalcn en de Rijnprov. Ik zag een ^ uit het VVecner 

 Hol'mnseum (det. Schihky^ 4. angusticollis llatzeb. 



Het schuin afgesneden gedeelte van de basis van het halsschild, naast de achierlioeken , niet 

 uitgebogen 7 



Het schuin afgesneden gedeelte van de basis va)i het halsschild, naast de achterhoeken, is 

 recht; de achterhoeken stomp, doch meer afgerond en opgebogen dan bij angusticollis. 

 Lichaam laug-cylindervorniig, glanzig; onderzijde zwartachtig; pooten zwartbridn, de tarsen 

 geelachtig; bovenzijde roodbruin, in den regel kop en halsschild, of ook nog de dekschildeu 

 zwartbruin; de dekschildcn meestal met eene groote, gemeenschappelijke, duidelijk afge- 

 scheiden, roodgele top vlek, welke langs den naad naar voren trekt; zelden de gehecle 

 bovenzijele roodbruin. Beharing zeer lijn, op het schildje niet zichtbaar; de bovenzijde dicht 

 en matig lijn korrelig. Kop bij het <?, met de groote oogcn, breeder dan het halsschild van 

 voren; bij bet 5 smaller en tle oogen kleiner. Sprieten hij het $ iets langer dan het halve 

 lichaam; 'het 3e tor ('ie lid langer dan breed, het 6e en 8e korter dan het 5e en 7e, en 

 slechts iets langer dan breed; de 3 eindleedjes zeer lang, cylindervormig, nauwelijks breeder 

 dan de voorafgaanden, te zamen zoo lang als de overigen bijeen; het ye lid zoo lang als het 

 6c tot 8e te zamcn. liij het J de sprieten slechts zoo lang als het halve lichaam; de 3 eind- 

 leedjes korter dan bij het $, doch breeder dan de voorafgaanden; het ye lid zwak kegel- 

 vormig. Halsschild bij het $ in het midden zoo breed als de dekschildeu, bij het (? slechts 

 iets smaller; veel breeder dan lang; voor het schildje met eene korte, zeldzamer met eene 

 volkomen gladde langsgroef, of met eene gladde langsbuil, ofwel gewoon gewelfd; in het 

 miildcn van de basis zeer lijn gerand. Eene zeer kleine soort, welke met an g u s t ico 1 1 is 

 gemakkelijk te verwarren is; de dekschildeu vertoonen echter nergens eenige aanduiding van 

 langsribben; de bovenzijde is duidelijk glanzig. Lengte 2—3 mm. Zij ontwikkelt zich uit spar- 

 rcnkegcls; Ajiril en Mei. Eenmaal bij Nijmegen. Ook in VVest-Duitschland. Wellicht eene var. 

 van aiigiistiaiHis. Ik zag een door Sc'iilsky gedetermineerd exemplaar uit het Weeiier llof- 

 musetim 5. parvicoUis Muls. 



Het schuin afgesneden gedeelte van de basis van het halsschild, naast de achterhoeken , is afge- 

 rond; ook zijn de aciiterhoeken sterk afgerond, daardoor is de acbtcrrand een vlakke boog, 

 terwijl de voor- en zijrand een volkomen halven cirkel vormen ; halsschild overigens ongeveer 

 tweemaal zoo breed als lang, naar voren sterk versmald; de basis ongerand; op de schijf 

 vóiir het schildje met eene korte middengroef, welke zich veelal als eene gladde middellijn 

 tot aan den voorraud voortzet. Lichaam smal, cylindervormig; roestrood of bruinachtig; 

 onderzijde meestal donkerder; kort, lijn en dun beiiaard. Sprieten bij het ti langer daii bet 



I) Volgens Scluhkii E. piiil Si.. Uauoh., Ilidl. (uu: Muls.. K»\v. i-ii Scidl.). 



