iJX. Anobiidak. — S. Trypopitys. — 9. riiLiNUS. 237 



breeder en iets lan^^er is. Kaakiasiers \-ledig , het \c lid klein ; de volgende twee leedjcs 

 na,i::enocg ei>en x''"(>t , korter dan het eenigssins öijlvormig- cindlid , 'ivelker buitenrand 

 volkomen recht , de binnenrand afgerond-verbreed is. Kin ongeveer tiveemaal zoo breed 

 als lang, naar voren aanmerkelijk versmald. Tong diep uitgesneden ; met smalle, 

 vliezige , lang bewimperde paraglossen , 'welke bijna tot aan het uiteinde van het tweede 

 taster- Ud reiken. Eindlid der liptasters groot , bijivormig. Prothorax op de onderzijde, 

 vóór de uiteenstaande voorcoxae , uitgehold, de kop daardoor tot aan de sprieten terug- 

 trekbaar. Dekschilden iets breeder dan het halsschild , tweemaal zoo lang als te zamen 

 breed , met krachtige stippellijnen. Mcso- en metasternum tot aan het ?nidden met een 

 diepen langsindruk. Sterniten in het midden met elkaar vergroeid. Co.xaalplaten der 

 achterpooten smal, aan weerszijden zwak uitgebogen. Tarsen gewoon, kort en plomp; 

 de leedjes geleidelijk in lengte a/nemend. Lichaam cylindervormig. 

 De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Bruin, dof; gcelgraiiw, cenigszins zijdeaclitig bthaard. llnlsscliilcl zoo lang als breed, evenals 

 de kop, dicht en lijn korrelig; sterk gewelfd, van aclnercn en van voren even breed; van 

 voren en van achteren ingesnuerd, de aclucrhoeUcn daardoor spits naar buiten gericht; 

 voor- en zijrand cenigszins opgericht; voor het schildje met eene korte langsplooi; niet ccnc 

 incer of minder duidelijke, soms ontbrekende middellijn. Lengte 5— dJ mm. In verschillende 

 houtsoorten, doch vooral in dat van sparren; ook uit brandhout en soms in luiizen uit oude 

 meubels. Eenmaal in llotterdam, Aug. Ook op het eiland ISorkimi. 



(serricornis Dfts., excisus Mannh.) i. carpini üerbst. 



9. Ptilinus GeollV. 



Kop in rust sterk naar onderen gericht en tegen het sternum aangelegd , doch niet 

 in eene uitholling van den prothora.x opgenomen Sprieten aan den onderrand der oogen, 

 ver van elkaar, ingeplant; w-ledig {Fig. 89 H en lil); het ie lid groot , verdikt, 

 aan de basis sterk ingesnoerd ; het 2e klein , naar binnen hoekig uitstekend; de overige 

 leedjes bij het $ gekamd , bij het 3 waaiervormig ; de 3 eindleedjes niet langer dan de 

 overigen. Voor kaken kort-driehoekig , aan den top 2-tandig. Achterkaken met twee lobben , 

 de buitenste matig lang en breed, aan den top weekharig ; de binnenste veel korter, 

 klein , perkamentachtig en minder behaard. Kaaktasters \-ledig , het eindlid aanzienlijk 

 verlengd of in het midden slechts iets verdikt. Eerste liptaster-Ud klein , het 2e lang 

 gestrekt , het eindlid korter dan het 2e. Halsschild met niet of slechts smal afgezette n 

 zijrand; bij de inheemsche soorten , vooral hij het 5 , grof korrelig. Dekschilden slechts 

 hier en daar in rijen bestippeld. Meso- en metasternum zonder langsindruk. Achterlijf 

 met 5 vrije sterniten. Voor- en middelcoxae dicht aaneenstaandc; co.xaalplaten der 

 achterpooten aan den achterrand in het midden verbreed. Voorschenen aan het uiteinde 

 met een klein tandje. Tarsen tamelijk slank, de leedjes geleidelijk iets verbreed. 



De soorten van dit genus boren zich op ontschorste plaatseuvan boomen en paalwerk 

 in het hout , ivaarin de larven hare gangen vreten. De ontwikkeling is vermoedelijk 

 tiveejarig ; in Mei kruipen de kevers uit. Zij kunnen even schadelijk zijn als de Ano- 

 biini. — De larve en pop van P. pee t itiicor n i s zijn door Per ris besclireven. 



Van de 5 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Voorlioeken van het halsschild cenigszins stomp en aan den top afgerond. Halsschild op de 

 voorhclft dicht-, op de achterhelft spaarzamer korrelig, bij het J bovendien in het midden 

 op de achterhelft cenigszins glanzig. Dekschilden lijn rimpelig en grof, grootendcels verward 

 bestippeld; met zeer onduidelijke langsribben. Zwart, dckscliilden roodbruin of roestkleurig; 

 lijn grauw, iets zijdeglanzig behaard, si)rieten en pooten roodachtig-geelbruin; veelal het 

 lichaam geheel roodbruin of roestkleurig, de sprieten en pooien iets lichter (de kop blijft 

 echter in den regel donkerder gekleurd). Bij het $ het 3c sprietlid met een Itort, dik, 

 prieinvormig uitsteeksel, de overige leedjes met zeer lange, lijnvormige, naar het uiteinde 

 bijna niet verbreede zijaanhangscls; bij het J de sprietleedjes, van afliet 3e, met korte, 

 breede zaagtanden. Lengte 2i5--5<| mm. In dood liout van oude beuken- en clzenstammen; 

 ook soms in oude palen en het clzen-lioutwerk van tuinhuisjes; zeer verbreid en op sommige 

 plaatsen nie: zeldzaam ffuscus Fourcr.) i. pectinicomis L. 



Voorlioeken van het halsschild liij liet 1 nagenoeg-, bij het $ volkomen recht. llaKschild 

 overal dicht korrelig en dof; aan de basis met eene kone, gladde langskiel, op de voorhclft 



