23S LIX. Anoüiidae. — 9. Ptilinus. — 10. Ochixa. — 11. Xyletinus. 



met ccnc omlicpe iniiUlciigrocr, waanloor de voorrami in liet muiden iets iiitgeraiid is. 

 nelisclilldcn rinipclij; en snil', grootendeels verward, doch liier en daar in rijen bestiinicld; 

 veelal niet 2 ol' 3 duidelijke langsrilibcn. Zwart, dol', lijn grauw behaard; zelden gedeeltelijk 

 roodbruin; pooien donkerder dan bij |)ec t in ie or n i s, de dijen gewoonlijk, niet zelden 

 ook de schenen zwanaclitig of donkerbruin. Deze soort gelijkt overigens op pee ti n ico rn i s, 

 doch zij is gewoonlijk iets koncr en donkerder gekleurd, liij het ^ zijn de kam-aanbangsels 

 der sprieten veel korter en is elke tak naar het uiteinde duidelijk verbreed; bij het S ont- 

 breekt bet gladde gedeelte op de achtcrhcU't van het halsschild. Lengte 33 — 5 nu». Minder 

 algemeen dan pee tin ico rn is. In oud wilgen- en populierenliout . ... 2. costatus (".ylli. 



10. Of-liiiiii Slephens. 



Sprieten ii-leifii;; in beide seksen, naar binnen, kort, bij het ? minder scherp dan 

 bij het S, gezaagd ; de afzonderlijke leedjes zeer weinig (i) of duidelijk (?) langer dan 

 breed Bovenlip breed , Jlamv uitgerand. Voorkaken kort, met tioee-tandigcn top. Achter- 

 kaken 7net twee lobben. Kaaktasters 4-, liptasters T,-ledig ; het eindlid eivormig, toegespitst. 

 Halsschild breeder dan lang, de zij randen al of niet vlak afgezet en opgebogen ; de 

 voorrand kapvormig over den kop gericht. Dekschilden langicerpig-ovaal , met zeer 

 flauw gebogen , soms nagenoeg parallele zijden ; aan het uiteinde te zanten afgerond. 

 Frothorax op de onderzijde gewoon, vóór de voorco.xae vlak. Co.xaal platen der achter- 

 pooten aan den achterrand naar binnen meer of minder verbreed. Tarsen ^-ledig, dun ; 

 het basaal lid zoo lang als de 3^/4 volgende leedjes te zamen. Lichaam glanzig. Fn 

 habitus iets aan Hedobia herinnerend. - De larve van O. hederae is kort door 

 Milt Ier beschreven. 



Van de 3 F.uropcesche soorten komen i in Nederland en i //; het aangrenzend 

 gebied voor. 



Cosaalplaten der achterpootcn smal, met rechten achterrand; naar binnen geleidelijk zwak ver- 

 breed C^nb-gen. Ochina i. sp.). Halsschild tweemaal zoo breed als lang, zoo breed als de 

 dekschilden , naar voren versmald, weinig gewell'd, de zijden duidelijk vlak afgezet en iets opge- 

 bogen; de achterrand aan weerszijden Haiiw uitgeliogen, met de zijranden in eeiie bocht afge- 

 rond, daar de achterhoeken ccnigszins scheef afgesneden en afgerond zijn; voorhocUen recht, 

 aan den top iets afgerond. Dekschilden met nagenoeg parallele zijden. Zwart, glanzig; lijn grauw, 

 lialf opgericht-, het schildje dicht behaard; kop, halsscinld, schildje en uiteinde der deksciiildcii 

 rood; sprieten en pnoten eveneens rood, de dijen soins bruin- of zwartachiig. Koji en hals- 

 lijn-, dekschilden veel sterker en dichter bestippeld. Lengte 3 -3Ü nmi- 1" vermolmd hout 

 o. a. van eschdoorns. Niet inlandsch. Zij zon in l'.elgië gevangen zijn. In Middel- en Znid- 



Diiitschlaiid (sanguinicollis Dl'ts.) (La treil lei lion.) 



Coxaalplaten der achteriiooten naar binnen bochtig verbreed (Sub-gen. Cittobiuni Muls.). 

 Halsschild weinig breeder dan lang, smaller dan de dekschilden, aan de zijden nauwelijks 

 afgerond; naar achteren iets smaller'; de achterrand aan weerszijden llauw uitgebogen; de 

 zijden niet afgezet, doch iets opgebogen; achterhoeken duidelijk , zwak afgerond; voor- 

 hóeken nagenoeg recht. Dekscliilden met naar achteren zeer llauw afgeronde, bijna iiarallele 

 zijden; evenals het halsschild zeer lijn en dicht bestippeld. Roodbruin, onuitgcUlcurde exem- 

 plaren geelachtig-roodbruin ol' rocstkleurig; uiteinde der dekschilden, sprieten en pooten 

 lichter, 'llebaring gcelgranw; op het halsschild gelijkmatig en dicht, naar achteren gericht; 

 op de dekschilden als twee brccde dwarsbandeii , daartusschen kaal; soms zijn de haarban- 

 den op de dekschilden onduidelijk of bij kleine exemplaren geheel uitgewischt. Lengte 

 2—35 iiim. Op ouden klimop. De witte larve leeft, gedurende den herfst en den winter, 

 in liet merg van dorre, afhangende takken; zij verpofit, tegen het einde van April of in 

 het begin van Mei, achter de 'schors in cene uiigeknaagde, ovale holte in het hout. In 



uni 



verschijnen de kevers. Op weinige plaatsen aangetrolVen , als Middelburg en Delden , 



doch gemeen in Maastricht en omstreken (ininoides Marsh.) i. hederae Müll. 



11. Xyletiiius Latreille. 



.Sprieten \i-ledig, gezaagd; de middelste leedjes breeder dan lang. Voorkaken 

 uitstekend, met 2-tandigen top. Achlerkaken met twee aan den top ,!;ebaarde lobben, 

 -van welke de binncnlob korter en smaller is. Kaaktasters i,-ledig , de achterkaaks-lobben 

 ver overschrijdend: het eindt id aan den top verbreed, scheef afgerond-afgcknot , eenigs- 



